Ngjarja nisi pasi Zeqaj publikoi një video ku Xhymshiti u paraqit si figurë që, sipas tij, “flet shqip e mendon serbisht”, si njeri që e sulmon luftën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe si person ndaj të cilit, sipas tij, duhet të merret shteti i Kosovës sa herë që ai shkel në aeroportin e Prishtinës.

Në vend që të merrej me ndonjë artikull konkret të redaksisë sonë, me ndonjë paragraf, dokument, citim apo pasaktësi faktike, Zeqaj e ndërtoi ndërhyrjen mbi etiketa politike dhe morale.

Ai e nisi videon me fjalët, “E ty Zotit marroft Vudi Xhymshiti, e krejt atyne shqiptarëve që flasin shqip e mendojnë serbisht”. Më pas e pyeti Xhymshitin, “A ki gjak shqiptari në vena që të rrjedh, apo veç flet shqip?”

Në të njëjtën video, Zeqaj tha se Xhymshiti po e sulmonte UÇK-në, se po përdorte gjuhë të njëjtë me Serbinë dhe se duhej të përgjigjej për akuzat që, sipas tij, ishin ngritur ndaj tij. Ai përmendi edhe një pretendim për një email të publikuar, ku sipas tij thuhej se Xhymshiti ishte punëtor i shërbimit sekret serb.

Zeqaj nuk paraqiti verifikim të pavarur për këtë pretendim, por tha, “Nëse është fake kjo gjë, n’rregull, dil sqaro”.

Përgjigjja e parë e Xhymshitit erdhi në komentet e videos3. Ajo ishte e drejtpërdrejtë dhe e ndërtuar mbi kërkesën për prova.

“Ti zotni Florent Zeqaj KOD”, shkroi ai, “në radhë të parë, unë vërtet nuk e di kush je ti. Por tash që ta pashë këtë dërdëllisje po të kuptoj kush je e do të t’zberthej shkurtimisht”.

Xhymshiti e akuzoi Zeqajn se nuk kishte lidhje me gazetarinë dhe se po e përdorte një narrativë të dizajnuar për të vazhduar atë që ai e quajti “lufta vrastare e SHIK-ut”.

Ai shkroi, “Pastaj, ti vërtet nuk paske lidhje me gazetarinë, sepse po ta shoh narrativën, e cila është e dizajnuar për të vazhduar luftën vrastare të SHIK-ut”.

Pika qendrore e përgjigjes së Xhymshitit ishte se Zeqaj nuk kishte paraqitur asnjë fakt. Ai kërkoi që Zeqaj të tregonte ku, kur dhe në çfarë konteksti Vudi Xhymshiti e kishte përmendur emrin e Zeqajt. Po ashtu, kërkoi që ai t’i paraqiste shkrimet konkrete ku Xhymshiti, sipas tij, kishte sulmuar luftën çlirimtare.

“Kur thua se Vudi po e sulmon luftën çlirimtare”, shkroi ai, “duhet t’i paraqitësh shkrimet autoriale të Vudi Xhymshitit”.

Në vazhdim, Xhymshiti e bëri dallimin që më pas u bë boshti i tri shkrimeve të tij të 8 korrikut. Sipas tij, nuk po e sulmojnë luftën e UÇK-së, por individët që, sipas raportimeve të tyre, e përdorën luftën si mburojë për pushtet, përfitim dhe dhunë politike.

“Ti nuk shqetësohesh për luftën çlirimtare”, shkroi ai për Zeqajn. “Ti je i shqetësuar për puçistët dhe profiterët që përfituan nga ajo, që i vranë luftëtarët e lirisë, e vranë kokën politike të UÇK-së dhe e përmbytën misionin e saj të shenjtë”.

Në fund të atij komenti, Xhymshiti shkroi se Zeqaj nuk kualifikohej të takohej me të.

“Ju nuk kualifikoheni të takoheni me mua”, shkroi ai, “sepse që në start ju filloni të gënjeni, pastaj vazhdoni të gënjeni për gënjeshtrën dhe gënjeni për gënjeshtrat për të cilat gënjyet thuajse në secilin rresht të krejt kësaj potpurie gënjeshtrash”.

Pas kësaj, Zeqaj iu përgjigj me një koment ku e paraqiti veten si dikush që nuk kishte akuzuar, por kishte bërë pyetje.

“Vudi Xhymshiti, të paska djegur e vërteta, a?” shkroi ai4. “Së pari, unë nuk të kam akuzuar. Vetëm të kam bërë disa pyetje, prandaj mos krijo narrativa të paqena”.

Zeqaj më pas e përsëriti tezën se Xhymshiti po i shërbente një narrative kundër luftës së UÇK-së.

Ai shkroi, “Më vjen keq që po i shërben një narrative që sulmon luftën e UÇK-së. Po mendon njësoj si Serbia, Vud”. Ai shtoi se Thaçi dhe UÇK quheshin terroristë nga Serbia, dhe se Xhymshiti, sipas tij, përdorte të njëjtën gjuhë.

Në të njëjtën përgjigje, Zeqaj solli edhe një pretendim të ri. Ai shkroi se sipas disa ish aktivistëve të VV-së, në ditën e shpalljes së pavarësisë, Xhymshiti, atëherë gazetar i akredituar në Kuvend, thuhet se kishte pasur për detyrë ta rrëzonte foltoren e Kuvendit për ta penguar ceremoninë. Ai e quajti këtë, nëse ishte e vërtetë, “një nga episodet më absurde që është dëgjuar ndonjëherë”.

Përgjigjja e Xhymshitit ishte më e ashpër5. Ai e quajti këtë pretendim shpifje dhe pjesë të një mekanizmi të njohur të njollosjes së figurës publike.

“Jo, o hije e paguar, nuk më dogji e vërteta”, shkroi ai, “sepse nga ty as nuk ka dalë e as nuk do të dalë kurrë ndonjë e vërtetë. Mua më interesojnë vetëm faktet, ndërsa ty të intereson vetëm zarfi i radhës për të vjellë vrer”.

Xhymshiti e përshkroi videon si “video-linçim” dhe tha se Zeqaj nuk kishte bërë pyetje, por kishte ekzekutuar, sipas tij, një fazë të parë të një manuali politik të vrasjes së karakterit.

“Ti nuk bëre pyetje”, shkroi ai, “ti ekzekutove fazën e parë të manualit vrastar të SHIK-ut, vrasjen e karakterit me shpifje patologjike, për ta përgatitur terrenin e asgjësimit tim fizik”.

Në atë përgjigje, Xhymshiti e mbrojti integritetin e tij profesional duke përmendur punën me media ndërkombëtare dhe akreditimin e tij në Britaninë e Madhe.

“Unë jam ”, shkroi ai, “integriteti im gazetaresk është i çertifikuar nga The New York Times, The Guardian dhe Associated Press, dhe jam i akredituar si redaktor i politikës së jashtme në Britaninë e Madhe pas verifikimeve më të rrepta shtetërore”.

Në pjesën më të rëndë të atij komenti, Xhymshiti tha se Zeqaj kishte marrë mbi vete përgjegjësi për rrezikun që mund të krijonte një fushatë e tillë.

Ai shkroi, “Nëse mua më ndodh gjëja më e vogël fizike si pasojë e kësaj fushate ku ti nxit urrejtje në komente, ti dhe urdhërdhënësit e tu do të përballeni me ligjin”.

Ky formulim u shënua nga Xhymshiti si paralajmërim për përgjegjësi, ndërsa në kontekstin e debatit publik mbetet një nga pjesët më të ndjeshme të shkëmbimit.

Zeqaj reagoi sërish.

“O Vud, po më shtin me qesh”, shkroi ai6. “Qysh bre s’të vjen marre me rrejt? Ti don me më tregu mua për gazetari?” Ai tha se nuk kishte përmendur asgjë me qëllim që ta dëmtonte Xhymshitin dhe shtoi, “Nëse ka diçka për t’u trajtuar, me të do të merret shteti i Kosovës dhe drejtësia e Kosovës, jo unë”.

Për Xhymshitin, pikërisht kjo frazë ishte thelbësore. Ai iu përgjigj se thirrja për drejtësinë e Kosovës, në kontekstin e një videoje ku ai ishte quajtur tradhtar, agjent i Serbisë dhe sabotues i pavarësisë pa prova, nuk ishte neutrale.

“Kur thua, askund nuk kam përmendur diçka me qëllim që të të bëj dëm ty”, shkroi ai, “kjo tregon vetëm hipokrizi. Ti më shpalle publikisht tradhtar, agjent të Serbisë dhe sabotues të pavarësisë pa asnjë provë të vetme”.

Ai shtoi se në Kosovë, etiketa të tilla ndaj një gazetari hulumtues mund të kenë pasoja të drejtpërdrejta.

“Në Kosovë, t’i vesh këto etiketa një gazetari hulumtues do të thotë me vetëdije të plotë t’i vesh jetën në rrezik”, shkroi Xhymshiti. “Ky nuk është debat, ky është urdhër mediatik për sulm”.

Më 8 korrik, debati u zhvendos nga komentet e Facebook-ut në tri shkrime të botuara nga Xhymshiti.

• Shkrimi i parë, në shqip7, u titullua “Si Përgatitet Terreni për Vrasjen e Gazetarit”.

Aty, Xhymshiti argumentoi se ndërhyrja e Zeqajt nuk ishte përgjigje ndaj gazetarisë, sepse nuk përmbante kundërfakte.

“Ai nuk ka ardhur me dokumente të reja”, shkroi Xhymshiti. “Nuk ka ardhur me kundërprova. Nuk ka ardhur me një analizë juridike të parashtresës së Prokurorisë. Nuk ka ardhur me një kundërhulumtim. Ka ardhur me etiketa”.

Në atë shkrim, ai e vendosi çështjen në një kuadër më të gjerë. Sipas tij, kur një gazetar nuk kundërshtohet për atë që e ka shkruar, por për atë që pretendohet se është, debati mbi faktet përfundon.

“Ai nuk po e sfidon dokumentin”, shkroi Xhymshiti. “Ai përpiqet ta zhvlerësojë dorën që e mban dokumentin”.

• Shkrimi i dytë, në anglisht8, u titullua “How the Shadow of Hashim Thaçi Still Directs Pristina’s Media Hit Squads to Silence Me”.

Aty, Xhymshiti e lidhi videon e Zeqajt me gjuhën që, sipas tij, përdoret historikisht për delegjitimimin e kundërshtarëve politikë dhe gazetarëve. Ai shkroi se videoja e Zeqajt nuk ishte e rrezikshme thjesht sepse përmbante fyerje, por sepse e vendoste gazetarin në një kategori ku ai mund të shihej si armik i pranueshëm.

"Videoja e tij nuk është e rrezikshme sepse më fyen", shkroi ai. "Ajo është e rrezikshme sepse e shndërron një gazetar në një shënjestër të pranueshme në një shoqëri ku një shndërrim i tillë ka një histori të dokumentuar."

• Shkrimi i tretë, në shqip9, u titullua “Kush e paguan Florent Zeqajn për ta përgatitur atentatin tim fizik”.

Aty, Xhymshiti e bëri shkrimin tërësisht personal. Ai shkroi se Zeqaj, sipas tij, nuk po merrej me raportimet, por me ndërtimin e një fushate publike për ta kthyer Xhymshitin në shënjestër.

“Kjo është personale”, shkroi ai, “sepse kur Florent Zeqaj angazhohet për të vjellë vrer dhe për t’shpërndarë montime operative, ai nuk po i sulmon thjesht shkrimet e mia gazetareske, por po e përgatit terrenin mediatik për asgjësimin tim fizik”.

Në të tri shkrimet, Xhymshiti e përsëriti të njëjtin dallim themelor. Sipas tij, nuk e kanë sulmuar luftën çlirimtare të Kosovës, por kanë raportuar mbi individë, dokumente dhe pretendime që lidhen me krime politike, pushtet të pasluftës dhe parashtresa të Prokurorisë së Specializuar.

“Në asnjë rresht të botuar në nuk është sulmuar lufta çlirimtare e popullit të Kosovës”, shkroi ai. “Ne e bëjmë dallimin themelor juridik dhe njerëzor mes sakrificës së një populli për liri dhe krimeve individuale politike”.

Më 9 korrik, situata mori një kthesë tjetër. Sipas pamjes së publikuar10 nga Xhymshiti, Zeqaj e kishte bllokuar atë në Facebook. Në postimin e Xhymshitit, ku ishte shpërndarë videoja e Zeqajt, lidhja shfaqej me njoftimin, “This content isn’t available at the moment”. Xhymshiti tha se Zeqaj kishte fshirë komentet e tij, kishte fshirë përgjigjet e Xhymshitit në postimin e videos dhe më pas e kishte bllokuar atë.

Kështu, një video që nisi si akuzë publike ndaj një gazetari përfundoi me mbylljen e hapësirës së debatit aty ku ajo kishte nisur. Zeqaj e akuzoi Xhymshitin për sulm ndaj UÇK-së. Xhymshiti kërkoi prova, citime dhe dokumente. Zeqaj solli pretendime të reja. Xhymshiti i quajti shpifje dhe e vendosi çështjen në kontekstin e një fushate më të gjerë linçimi. Pastaj komentet u zhdukën dhe komunikimi u ndërpre me bllokim.

Për ne, si redaksi, rëndësia e kësaj ngjarjeje nuk qëndron vetëm te përplasja mes dy individëve. Ajo qëndron te mënyra se si kritika ndaj gazetarisë zëvendësohet me etiketim moral, si pyetjet për dokumente shndërrohen në akuza për gjak, komb dhe tradhti, dhe si një debat që mund të zhvillohej mbi fakte përfundon në heshtje të imponuar nga fshirja dhe bllokimi.

Gazetaria mund të kundërshtohet. Duhet të kundërshtohet kur gabon. Por ajo kundërshtohet me dokumente, me citime, me data, me burime dhe me argument. Nëse një raportim është i rremë, rrëzohet duke treguar se ku është i rremë. Nëse një citim është i pasaktë, rrëzohet duke e sjellë citimin e plotë. Nëse një dokument është lexuar gabim, rrëzohet duke e lexuar dokumentin më mirë.

Në këtë rast, Zeqaj nuk solli asnjë prej këtyre. Ai solli etiketa. Ai solli pyetje që funksiononin si akuza. Ai solli dyshime pa prova dhe pastaj u tërhoq pas pretendimit se nuk kishte akuzuar, por vetëm kishte pyetur.

Në fund, mbetet një kronologji e thjeshtë. Më 7 korrik, Florent Zeqaj e publikoi një video ku u quajt njeri që “flet shqip e mendon serbisht”. Po atë ditë, Xhymshiti iu përgjigj duke kërkuar prova. Zeqaj reagoi me pretendime të reja. Xhymshiti e akuzoi për shpifje dhe për krijim të rrezikut publik. Më 8 korrik, Xhymshiti botoi tri shkrime ku e analizoi ngjarjen si pjesë të një modeli më të gjerë delegjitimimi ndaj gazetarisë hulumtuese. Më 9 korrik, Zeqaj e bllokoi Xhymshitin dhe përmbajtja e videos së ndarë nuk ishte më e disponueshme për të.

Kjo është ngjarja. Jo zhurma rreth saj. Jo mallkimi. Jo flamujt. Jo betimet për patriotizëm. Por fakti i thjeshtë se një gazetari iu kërkua llogari pa iu treguar një gabim i vetëm faktik, pastaj iu vendosën etiketa që në historinë politike të Kosovës kanë pasur peshë të rëndë dhe në fund iu mbyll dera e përgjigjes aty ku sulmi ishte hapur publikisht.

2

Foto-dëshmia e bllokimit në Facebook to Vudi Xhymshiti nga ana e Florent Zeqajt

5

Përgjigja e Xhymshitit ndaj pretendimit të Zeqajt në Facebook, 8 Korrik, 2026.

6

Reagimi i Zeqajt ndaj komentit paraprak të Xhymshitit në Facebook, 8 Korrik 2026.

8

Gunpowder Chronicles

How the Shadow of Hashim Thaçi Still Directs Pristina’s Media Hit Squads to Silence Me

Thaçi and others are to be sentenced on 16 September 2026 with regards to what heavily lays on their responsibility, not merely as former wartime figures accused of crimes, but as men whose alleged system of power taught Kosovo that the word “traitor” could become the first administrative step towards social death, physical danger and, finally, murder…

Read more

8 days ago · 5 likes · Vudi Xhymshiti

10

Foto-dëshmia e bllokimit në Facebook to Vudi Xhymshiti nga ana e Florent Zeqajt

Kongresmeni republikan Joe Wilson, nga Karolina e Jugut, ka propozuar që Sekreta…

Read more

Read more

Read more

Read more

i kishin dërguar ftesë zyrtare kryeministrit Edi Rama për një intervistë të drejtpërdrejtë, pas raportimeve tona mbi Revolucionin Flamingo, dokumentin e publikuar prej tij për Dritan Goxhajn dhe debatet që pasuan rreth UÇK-së, protestës dhe përgjegjësisë politike.

Kryeministri u përgjigj duke pyetur për formatin e intervistës. Më pas, komunikimi kaloi edhe përmes Egesta Xhafës, sekretare për shtyp e kryeministrit, e cila konfirmoi zhvillimin e intervistës përmes Zoom-it, të premten, më 3 korrik, në orën 16.00.

Më 30 qershor, pas këtij konfirmimi, e njoftuan1 publikun se intervista ishte dakorduar me zyrën e kryeministrit.

Por të enjten, më 2 korrik, në orën 17.31, Xhafa i telefonoi redaksisë dhe njoftoi se intervista duhej të shtyhej për shkak të rrethanave të paparashikuara dhe ndryshimeve në agjendën e udhëtimit të kryeministrit. Ajo përmendi edhe zhvillime të lidhura me Samitin e NATO-s dhe angazhime të tjera të reja.

Sipas saj, intervista nuk është anuluar përfundimisht. Zyra e kryeministrit ka premtuar se ajo do të zhvillohet brenda muajit korrik, mundësisht gjatë dy javëve të ardhshme.

do ta mbajnë të hapur ftesën.

Pyetjet tona mbeten aty.

Për Sazanin. Për Zvërnecin. Për Revolucionin Flamingo. Për dokumentin që nuk e thoshte atë që u tha. Për raportin e Tiranës me Kosovën, UÇK-në, Serbinë dhe interesin publik.

Lexuesit meritojnë përgjigje. Ne do t’i kërkojmë ato.

1

NJË BISEDË QË NUK PREMTON REHATI. PREMTON PËRGJIGJE. — Njoftimi KB

Read more

Qëllimi i nismës është ruajtja e Land Rover Discovery 4 dhe e kompletit të pajisjeve të gazetarisë së luftës si një koleksion i pandashëm, i cili, pas përfundimit të fushatës, do t’i dhurohet Muzeut të Kosovës si një ekspozitë e përhershme kushtuar gazetarisë së luftës dhe rolit të saj në dokumentimin e historisë bashkëkohore.

Automjeti ka përshkuar mbi 320 mijë kilometra, duke kaluar Ukrainën, Izraelin, Libanin, Gjeorgjinë, Turqinë, Jordaninë, Ballkanin dhe pjesë të tjera të Evropës. Për më shumë se tre vjet ai nuk ka qenë vetëm një mjet transporti, por redaksi lëvizëse, qendër komunikimi, strehë e përkohshme dhe bazë logjistike për shumicën e hulumtimeve të zhvilluara nga dhe .

Brenda këtij automjeti janë planifikuar, shkruar dhe koordinuar disa prej hulumtimeve më të rëndësishme të redaksisë që prej themelimit të saj në vitin 2023. Ai e shoqëroi ekipin në raportimet dhe hulumtimet mbi aktivitetet politike të Richard Grenell në Ballkan, mbi veprimtarinë diplomatike të Gabriel Escobar dhe Miroslav Lajcak në raport me Kosovën, në hulumtimin mbi lidhjet që redaksia dokumentoi mes Berat Buzhalës dhe entiteteve të lidhura me Beogradin, si edhe në raportimet mbi Aleksandar Arsenijevic. I njëjti automjet dhe i njëjti komplet pajisjesh u përdorën gjatë dokumentimit të zhvillimeve që pasuan sulmin terrorist në Banjskë, kur redaksia udhëtoi në terren për t’i hetuar rrjetet politike, diplomatike dhe të sigurisë që, sipas hulumtimeve të saj, vepronin kundër interesave të Kosovës.

Paralelisht, kompleti i pajisjeve profesionale përfaqëson më shumë se pesëmbëdhjetë vjet përvojë në raportimin e luftërave. Dy kamerat Canon 1DX Mark II, objektivat profesioniste, jelekët antiplumb PRESS, helmetat, sistemi satelitor Starlink, radiot e komunikimit dhe pajisjet mbështetëse kanë dokumentuar konflikte të armatosura, kriza humanitare dhe zhvillime politike në Ukrainë, Siri, Izrael, Liban, Gjeorgji dhe rajone të tjera ku gazetaria kërkonte praninë fizike të reporterit.

Kryeredaktori i Kronikave të Barutit, , tha se koleksioni tashmë e ka tejkaluar vlerën e tij materiale.

“Ky automjet nuk është më thjesht një Land Rover dhe këto nuk janë më vetëm kamera apo jelekë antiplumb. Janë dëshmi të një epoke. Janë objektet që e mbajtën gjallë gazetarinë në vende ku e vërteta ishte po aq e rrezikuar sa edhe jeta. Çdo gërvishtje mbi këtë automjet, çdo helmetë, çdo objektiv dhe çdo fotografi bart një histori që nuk mund të përsëritet.”

Sipas Xhymshitit, përvoja e fituar gjatë më shumë se pesëmbëdhjetë vjetëve në raportimin e konflikteve ndërkombëtare formësoi mënyrën se si ai kupton politikën globale dhe ndikimin e saj mbi Kosovën.

“Pa vitet e kaluara në vijat e frontit nuk do ta kuptoja kurrë se si funksionojnë operacionet ndërkombëtare, diplomacia, interesat shtetërore dhe gjeopolitika. Pikërisht kjo përvojë ma dha guximin të shtroj pyetje që të tjerët nuk i bënin dhe të ndjek hulumtime që në shumë raste sfiduan narrativat e vendosura. Prandaj besoj se ky koleksion nuk më përket më mua. Ai i përket historisë së gazetarisë shqiptare dhe brezave që do të vijnë.”

Redaksia bën të ditur se fondet e mbledhura nga kjo fushatë nuk do të përdoren vetëm për ruajtjen, dokumentimin dhe transferimin e koleksionit në Muzeun e Kosovës.

Një pjesë e tyre do të investohet në ndërtimin e kapaciteteve të reja editoriale të Kronikave të Barutit dhe Gunpowder Chronicles, përmes blerjes së një automjeti të ri për raportim, kamerave profesionale, objektivave, kompjuterëve, pajisjeve satelitore dhe infrastrukturës teknike të nevojshme për ta vazhduar gazetarinë nga terreni në standardet më të larta ndërkombëtare.

Një pjesë tjetër do të financojë krijimin e programit të parë të mentorimit profesional të redaksisë për studentët e gazetarisë në hapësirën shqiptare.

Programi parashikon përzgjedhjen e deri katër studentëve para diplomimit të tyre: dy nga Kosova, një nga Shqipëria dhe një nga Maqedonia e Veriut. Gjatë një periudhe gjashtëmujore, ata do të mentorohen nga redaksia në Londër dhe do të trajnohen në gazetari hulumtuese, raportim nga terreni, verifikim shumëburimor, etikë profesionale, siguri fizike dhe standarde editoriale ndërkombëtare.

Redaksia thotë se qëllimi i kësaj nisme nuk është vetëm ruajtja e një koleksioni historik, por krijimi i një ure mes përvojës së fituar në terren dhe brezit të ardhshëm të gazetarëve shqiptarë.

“Një muze nuk është fundi i një historie,” tha Xhymshiti. “Është vendi ku historia fillon t’i mësojë brezat që vijnë. Nëse ky automjet dhe këto pajisje mund ta frymëzojnë qoftë edhe një gazetar të ri ta zgjedhë të vërtetën mbi propagandën, atëherë misioni i tyre nuk ka përfunduar. Ai sapo ka filluar.”

Fushata publike është tashmë e hapur dhe përbën pjesë të një projekti afatgjatë të Kronikave të Barutit për ruajtjen e trashëgimisë së gazetarisë shqiptare të luftës, forcimin e kapaciteteve editoriale të redaksisë dhe investimin në brezin e ardhshëm të reporterëve në Kosovë, Shqipëri dhe Maqedoninë e Veriut.

Me një objektiv prej £60,000, kjo nismë synon ta ruajë një pjesë të historisë së gazetarisë shqiptare dhe, njëkohësisht, t’i ndërtojë mjetet dhe njerëzit që do ta shkruajnë kapitullin e ardhshëm të saj. Kushdo që dëshiron të bëhet pjesë e këtij misioni mund të kontribuojë përmes lidhjes më poshtë.

DHURO KËTU

Read more

Read more

Elmi Reçica paraqet kallëzim penal dhe padi civile ndaj gazetarit Vudi Xhymshiti, ndërsa ky i fundit i cilëson pretendimet si përpjekje për frikësim të gazetarisë hulumtuese.

PRISHTINË - Një përplasje…

Read more

Read more

Read more

Read more

Ministria e Punëve të Brendshme njoftoi1 këtë javë se Ligji 10/L-0232 për Shtetësinë e Republikës së Kosovës kishte hyrë në fuqi dhe se procedurat për fitimin, rifitimin dhe regjistrimin e shtetësisë do të bëheshin “më të shpejta, më të thjeshta dhe plotësisht moderne”. Ligji i ri zëvendëson ligjin paraprak të vitit 2013 dhe përfshin dispozita që lehtësojnë aplikimet elektronike, shkurtimin e afateve administrative dhe njohjen më të qartë të të drejtave të mërgatës shqiptare.

Në qendër të debatit është neni 31 i ligjit të ri, i cili përcakton se Republika e Kosovës “ua njeh të drejtën e shtetësisë” të gjithë qytetarëve të ish-Republikës Federative të Jugosllavisë që kanë qenë banorë të përhershëm të Kosovës më 1 janar 1998 dhe pasardhësve të tyre të drejtpërdrejtë.

Deputetë të Partisë Demokratike të Kosovës - PDK, përfshirë Ganimete Musliun, e kanë sulmuar publikisht ligjin, duke pretenduar se dispozita të tilla mund të hapin rrugë për legalizimin e shtetësisë së serbëve të sjellë në Kosovë nga regjimi i Sllobodan Milosheviqit gjatë viteve të luftërave në Bosnjë dhe Kroaci. Kritikat e opozitës janë përqendruar në idenë se Serbia kishte përdorur zhvendosjen e popullsisë serbe drejt Kosovës si instrument politik dhe demografik para luftës së viteve 1998-1999.

Por qeveria e Albin Kurtit i ka hedhur poshtë këto akuza, duke argumentuar se dispozita nuk është e re dhe se ajo ekziston, pothuajse identike, që nga ligji i vitit 2008, më pas në ligjin e vitit 2013 dhe në vetë Kushtetutën e Kosovës.

Në një reagim të gjatë në Facebook të dielën3, ministri i Punëve të Brendshme, Xhelal Sveçla, tha se “neni 31 i Ligjit të ri për shtetësinë e përmban dispozitën e njëjtë nga neni 32 i Ligjit të miratuar në vitin 2013, të cilën gjithashtu e përmbante ligji i vitit 2008”. Ai shtoi se dispozita ishte marrë “në mënyrë identike nga neni 155 i Kushtetutës”.

Sveçla akuzoi opozitën për hipokrizi politike, duke thënë se të njëjtat forca që sot e sulmojnë ligjin, dikur e kishin qeverisur vendin kur këto dispozita ishin miratuar dhe shndërruar në norma të përhershme kushtetuese. Ai tha se opozita po përpiqej “ta njolloste” punën e qeverisë përmes interpretimeve që, sipas tij, nuk qëndrojnë juridikisht.

Debati prek një plagë të vjetër dhe ende të pambyllur të Kosovës së pasluftës.

Në vitet që pasuan, 11,364 shqiptarë etnikë u dëbuan me forcë nga veriu i Mitrovicës dhe zonat përreth, ndërsa shumë prej tyre nuk u kthyen më kurrë në pronat e tyre. Spastrimi etnik i natës mes 3 dhe 4 shkurtit 2000 ndodhi gjatë mandatit politik të Hashim Thaçit dhe PDK-së në Kosovën e pasluftës, në një periudhë kur Thaçi veriun e Mitrovicës e kishte deklaruar de facto territor jashtë kontrollit institucional të Prishtinës. Në të njëjtën kohë, një numër i konsiderueshëm serbësh u vendosën në atë pjesë të Kosovës, në një proces që kritikët e kanë konsideruar të toleruar ose të pamenaxhuar nga autoritetet e atëhershme. Veriu i Kosovës mbeti për më shumë se 24 vjet nën ndikimin dhe kontrollin e strukturave paralele të mbështetura nga Serbia, duke krijuar një realitet të ndarë politik dhe të sigurisë pas luftës. Vetëm pas sulmit të armatosur të Serbisë në Banjskë, në shtator të vitit 2023, kur grupe të armatosura serbe tentuan, por dështuan, ta aneksonin veriun e Kosovës, institucionet e Kosovës nisën operacione që shtrinë kontrollin shtetëror në gjithë territorin verior. Pas këtyre zhvillimeve, për herë të parë që nga përfundimi i luftës, shqiptarë etnikë filluan gradualisht të riktheheshin në shtëpitë dhe pronat e tyre në veri. Pikërisht ky realitet historik vazhdon ta ushqejë sot frikën e një pjese të opinionit publik se dispozitat e shtetësisë mund të interpretohen në mënyra që favorizojnë strukturat demografike të krijuara gjatë dhe pas periudhës së kontrollit serb mbi veriun e Kosovës.

Megjithatë, ekspertë juridikë dhe vetë teksti i ligjit tregojnë se dispozita nuk krijon automatikisht shtetësi për askënd. Ligji kërkon dëshmi konkrete për banimin e përhershëm në Kosovë më 1 janar 1998 dhe procedura verifikimi nga organet kompetente.

Një pjesë tjetër e ligjit, që ka marrë më pak vëmendje politike, lidhet drejtpërdrejt me mërgatën shqiptare, sidomos me shqiptarët e Kosovës që jetojnë në Evropë dhe Amerikën e Veriut. Ligji i ri zgjeron dhe qartëson pozitën e mërgatës, duke përcaktuar se pjesëtar i mërgatës konsiderohet çdo person që ka lindur në Kosovë ose që është pasardhës i drejtpërdrejtë i dikujt të lindur në Kosovë dhe që ruan lidhje familjare ose ekonomike me vendin.

Për shumë familje shqiptare që u larguan nga Kosova gjatë viteve të represionit serb dhe luftës, kjo dispozitë konsiderohet thelbësore. Ligji u mundëson atyre rifitim më të lehtë të shtetësisë, regjistrim më të shpejtë të fëmijëve të lindur jashtë Kosovës dhe procedura më të thjeshta administrative.

Qeveria argumenton se rrëzimi ose dobësimi i ligjit, siç kërkohet nga një pjesë e opozitës, do ta dëmtonte pikërisht mërgatën shqiptare, e cila për dekada e ka mbajtur ekonomikisht Kosovën dhe ka qenë një shtyllë politike e shtetformimit të saj. Për shumë emigrantë shqiptarë në Gjermani, Zvicër, Britani dhe Shtetet e Bashkuara, çështja e shtetësisë nuk është vetëm juridike. Ajo lidhet me trashëgiminë familjare, me të drejtën për ta mbajtur lidhjen me vendin dhe me mundësinë që fëmijët e tyre të mos e humbin identitetin institucional me Kosovën.

Sveçla tha se qeveria mbetet e përkushtuar që, pas konstituimit të legjislaturës së re të Kuvendit, të iniciojë edhe ndryshime kushtetuese për dispozitat që kanë nxitur debat publik. Por ai u bëri thirrje partive opozitare që t’i mbështesin këto ndryshime në vend se ta përdorin çështjen për përplasje politike.

Në fund, ligji i ri për shtetësinë po i zbulon jo vetëm ndarjet aktuale politike të Kosovës, por edhe hijet e pashuara të pasluftës. Mes kujtesës së spastrimeve etnike, emigrimit masiv shqiptar dhe betejës për kontroll institucional të veriut, debati mbi shtetësinë po shndërrohet në një debat më të thellë për atë se kush ka të drejtë të quhet pjesë e Republikës së Kosovës dhe kush mban përgjegjësi për kompromiset e bëra në vitet më të brishta të shtetit të ri.

Read more

Read more

Read more

Read more

Kurti tha se opozita ka kundërshtuar iniciativa të qeverisë, përfshirë rishikimin e buxhetit dhe masat për përballimin e inflacionit, ndërkohë që, sipas tij, nuk po merr pjesë në procesin e zgjedhjes së presidentit. Ai përmendi gjithashtu përfshirjen e Listës Serbe në votime për çështje ekonomike, duke e krahasuar këtë me mungesën e opozitës në seanca për çështje institucionale.

Duke argumentuar kundër mbajtjes së zgjedhjeve të reja, Kurti tha se vendi rrezikon të humbasë mbi 10 milionë euro vetëm për organizimin e tyre, si dhe dhjetëra milionë të tjera për shkak të kufizimeve në bashkëpunimin ndërkombëtar në mungesë të një Kuvendi funksional. Ai shtoi se qeveria ka bërë përpjekje për të shmangur një proces të ri zgjedhor, përfshirë tentativat për ta gjetur një kandidat konsensual për president.

Sipas tij, janë zhvilluar disa ftesa për takim me drejtues të opozitës, përfshirë kreun e LDK-së Lumir Abdixhiku dhe atë të PDK-së Bedri Hamzën, por pa rezultat konkret. Kurti tha se qeveria ka ofruar propozime, ndërsa opozita ka refuzuar të paraqesë alternativa. Ai e përmendi edhe një kërkesë drejtuar Partisë Demokratike të Kosovës dhe Lidhjes Demokratike të Kosovës për të propozuar së bashku kandidatë për president, i cili veprim, sipas tij, nuk u materializua.

Në përpjekje për ta çuar përpara procesin, Kurti tha se janë propozuar disa emra, përfshirë Glauk Konjufcën dhe Fatmire Mulhaxha-Kollçaku, të cilët më pas u tërhoqën nga kandidatura. Ai shtoi se së fundmi janë propozuar edhe dy kandidate të tjera, Hatixhe Hoxha dhe Feride Rushiti.

Kurti veçoi figurën e Rushitit, duke theksuar angazhimin e saj në mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe punën me viktimat e dhunës gjatë dhe pas luftës në Kosovë. Ai tha se ajo ka marrë vlerësime ndërkombëtare, përfshirë nominimin për çmimin Nobel për Paqe dhe çmime të tjera për kontributin e saj. Sipas tij, kandidatura e saj e përfaqëson një opsion jo partiak dhe me mbështetje të gjerë shoqërore.

Kryeministri kritikoi reagimet e fundit nga Partia Demokratike e Kosovës, duke përmendur deklarata publike të Vlora Çitakut që, sipas tij, kanë kërkuar tërheqjen e Rushitit nga kandidimi. Ai tha se një pjesë e opozitës më herët kishte shprehur vlerësim për figurën e saj në rrjetet sociale.

Nënkryetarja e Partia Demokratike e Kosovës, Vlora Çitaku, iu përgjigj1 deklaratave të kryeministrit Albin Kurti, duke thënë se ai vetë nuk po e respekton plotësisht rezultatin zgjedhor, pasi sipas saj 51 për qind nuk përfaqësojnë konsensus të plotë. Ajo theksoi se sjellja shtetërore matet me veprimet aktuale dhe jo me të kaluarën, duke shtuar se opozita ka mbështetur pa kushte vendime kyçe si zgjatjet buxhetore dhe marrëveshjet ndërkombëtare. Çitaku akuzoi Kurtin për mungesë bashkëpunimi dhe kompromisi, duke pretenduar se ai kërkon nënshtrim politik, ndërsa paralajmëroi se partia e saj nuk do të lejojë, sipas saj, cenimin e rendit kushtetues.

Në përfundim, Kurti u bëri thirrje deputetëve të opozitës që të marrin pjesë në seancat e Kuvendit dhe të kontribuojnë në zgjidhjen e situatës institucionale. Ai tha se pret pjesëmarrjen e tyre në seancën e paralajmëruar për mbrëmjen e së njëjtës ditë, duke theksuar se bojkoti, sipas tij, nuk i shërben funksionimit të institucioneve dhe interesit të shtetit.

HIPOKRIZIA E ÇITAKUT DHE TIRANIA E PAKICËS

Nga , Londër, 28 Prill, 2026

Situata aktuale po e shpërfaq një krizë të thellë të kulturës politike në Kosovë, ku mjetet demokratike po përdoren për ta asfiksuar vetë procesin institucional. Kryeministri Kurti mbështetet në një mandat të fuqishëm prej 51.1%, një shifër që në çdo demokraci parlamentare ia jep qeverisë të drejtën dhe detyrën për të udhëhequr. Opozita, nga ana tjetër, po e aplikon “politikën e mospjesëmarrjes” si mjet presioni.

Pika më kritike mbetet zgjedhja e Presidentit. Propozimi i një figure si Feride Rushiti, një personalitet me integritet ndërkombëtar, fituese e çmimit International Women of Courage dhe e nominuar për Nobel, e zhvesh opozitën nga argumenti i “partizimit të shtetit”. Kur një subjekt politik si PDK e lavdëron një figurë në rrjete sociale për merita kombëtare, por kërkon tërheqjen e saj sapo ajo propozohet për post shtetëror, kjo tregon se interesi nuk është te cilësia e kandidatit, por te pamundësimi i funksionimit të shtetit.

Pretendimi i Vlora Çitakut se një shumicë prej 51% nuk përbën bazë për konsensus është një fyerje intelektuale ndaj vetë definicionit të demokracisë liberale. Të thuash se “51 për qind nuk përfaqësojnë konsensus të plotë” është një përpjekje diletante për t’i rishkruar rregullat e lojës pasi e ke humbur ndeshjen. Çitaku po tenton ta instalojë një “tirani të pakicës”, ku humbësi i zgjedhjeve kërkon ta diktojë vullnetin mbi fituesin absolut, duke e shitur këtë si “mbrojtje të rendit kushtetues”. Në fakt, rendi kushtetues mbrohet duke qëndruar në sallë dhe duke votuar, jo duke u fshehur nëpër korridoret e zyrave të grupeve parlamentare ndërkohë që shteti rrezikon të humbasë miliona euro dhe stabilitetin institucional.

Është kulmi i hipokrizisë që një figurë që ka shërbyer në nivelet më të larta të diplomacisë, ta kërkojë tërheqjen e një gruaje si Feride Rushiti2, një ikonë e mbrojtjes së viktimave të luftës, vetëm pse kjo e fundit po i ofron vendit një rrugëdalje nga kriza. Duke e sulmuar Rushitin, Çitaku ka braktisur çdo parim moral dhe demokratik, duke dëshmuar se për të dhe partinë e saj, as nominimet për Nobel dhe as kontributi për të mbijetuarit e dhunës seksuale nuk peshojnë sa inati politik. Kjo qasje nuk është opozitarizëm, është sabotim i hapur i dinjitetit shtetëror, ku “parimet” përdoren si maskë për ta fshehur frikën nga rezultati i kutive të votimit që ende u djeg si dështim i pashlyeshëm.

1

Postim i Vlora Çitakut në Facebook, 28 Prill, 2026.