Çfarë fshihet pas shifrave shokuese që po i përmbysin parashikimet tradicionale?

Kur një sondazh i thjeshtë pyet brutalisht "Për kë do të votoni këtë 7 Qershor?", përgjigja prej 88% përqind nuk është thjesht statistikë, është një klithmë emocionale.

Pse opozita dikur e plotfuqishme u katandis në shifra njëshifrore dhe çfarë tregon kjo për temperaturën e vërtetë politike të Kosovës dhe mërgatës shqiptare?

A është ky një akt mbrojtjeje psikologjike ndaj të kaluarës, apo një sinjal se skena politike po ndryshon përgjithmonë?

Lexojeni analizën e plotë për ta kuptuar të vërtetën që fshihet pas këtij votimi virtual.

Read more

Koha Ditore nuk ka kërkuar vetëm bllokimin e një videoje. Ajo e ka kërkuar bllokimin e një arsyetimi politik, të një komenti publik dhe të një përpjekjeje pë…

Read more

Read more

Në teatrin e përgjakur të Skenderajt, maska e pushtetit ra mbi fytyrën e ligjit. Një grusht që nuk godet thjesht një njeri, por vetë indin e Republikës, duke e zbuluar kalbësirën e një manuali të vje…

Read more

A është Vjosa Osmani vërtet “Vajza e Kosovës” që e mbron amanetin e Rugovës, apo thjesht një lojtare e rrezikshme në një shah gjeopolitik ku Kosova është sakrifica e radhës?

Kur një Presidente i shkrin kufijtë mes Kushtetutës dhe interesit elektoral, pyetja nuk është më nëse ajo gaboi, por për kë po punon vërtet ajo?

Në këtë analizë hulumtuese, ne gërmojmë përtej retorikës së ëmbël të “kthimit” saj “në shtëpi” në LDK.

• Kush e shkroi skenarin e krizës së marsit që opozita e priste me duartrokitje?

• Pse Presidenca heshti kur Beogradi e kërcënoi institucionin e Kryeministrit me modele të Mossad-it?

• Dhe mbi të gjitha, a po shërben ajo si “kali i Trojës” për një projekt që synon gjunjëzimin e shtetit përballë axhendave të dyshimta ndërkombëtare?

Read more

A ishte kërcënimi i fundit me vdekje ndaj kryeministrit të Kosovës një akt i izoluar frikësimi ekstremist, apo faza e radhës e një fushate shumëvjeçare për ta normalizuar dhunën politike ndaj udhëheqësve që refuzojnë t’i nënshtrohen ndikimit të Beogradit?

Read more

I krijuar vetëm në vitin 2011, dymbëdhjetë vjet pas luftës, gjatë qeverisjes së Hashim Thaçit dhe nën Ministrinë e Drejtësisë së Hajredin Kuçit, Instituti për Hulumtimin e Krimeve të Luftës hyri në histori jo për fuqinë që pati, por për mënyrën si u la të dobësohej për shtatë vjet rresht. Në gusht të vitit 2018, vetëm pak javë pasi kryeministri Ramush Haradinaj priti në zyrën e tij Milan Radoiçiqin, figurë që më vonë lidhej me sulmin paraushtarak serb në Banjskë, qeveria e mbylli institutin nën drejtimin e ministrit Abelard Tahiri. Vetë Tahiri më pas e kundërshtoi modelin e ri të institutit të propozuar nga Vetëvendosje, e cila pas fitores së vitit 2021 e riktheu dhe e bëri sërish funksional. Për , foli profesori britanik Aidan Hehir, i cili e quajti këtë vonesë dhe ndërprerje “një akt të turpshëm politik”, duke argumentuar se dokumentimi i krimeve të luftës në Kosovë ishte penguar për vite nga elitat vendore dhe bashkësia ndërkombëtare që preferonin “ta linin të kaluarën pas”.

Read more

A do të mbetet Kosova republikë, apo po shndërrohet në një teatër pengmarrjeje ku aktorët e brendshëm e luajnë skenarin e Beogradit?

Pse Presidenca dhe Opozita heshtin para planeve dhe thirrjeve serbe për vrasjen e Kryeministrit?

Zbuloni rrjetin e fshehtë Grenell-Rama-Osmani dhe mekanizmin e bllokadës që po ngulfat sovranitetin e Kosovës.

Mos lejoni që e vërteta të varroset nën procedurat e qëllimshme.

Abonohu tani për ta çmontuar sabotimin e radhës.

Kam kaluar vite duke raportuar lidhur me konfliktet e armatosura, kapje shteti dhe ndërhyrje gjeopolitike, por ajo që po shpaloset në Kosovë është diçka që e njoh me një qartësi të veçantë, sepse e vëzhgoj këtë një model që e kam parë të përsëritet diku tjetër, i përshtatur në rrethana lokale, por gjithmonë i shtyrë nga i njëjti objektiv strategjik, pengimi i një shteti për t’u konsoliduar plotësisht si sovran.

Sot, Albulena Haxhiu, ushtruese e detyrës së presidentes dhe njëkohësisht kryetare e Kuvendit, e caktoi 7 qershorin 2026 si datën e zgjedhjeve të parakohshme. Kjo do të jetë hera e tretë që vendi shkon në zgjedhje parlamentare brenda vetëm 16 muajsh. Shpjegimi formal është procedural, dështimi për ta zgjedhur presidentin brenda afateve kushtetuese, pas pesë përpjekjeve për ta siguruar kuorumin. Por kjo krizë nuk ka asgjë organike. Ajo është e ndërtuar, shtresë mbi shtresë, përmes një bllokade të qëndrueshme sistematike.

Haxhiu deklaroi, “kjo nuk është ajo që qytetarët e kanë dashur… ata presin për bashkim kur bëhet fjalë për interesat e vendit… po vonohemi në shumë reforma, pa asnjë nevojë”.

Ky pohim është thelbësor. Nuk ka pasur asnjë domosdoshmëri strukturore që ta detyronte Kosovën në këtë cikël. Kjo është rezultat i një vendimi të përbashkët si zgjedhje politike nga partitë opozitare përfshirë Listën Serbe për ta bllokuar, për ta vonuar dhe për ta konsumuar procesin institucional.

Në qendër të kësaj qëndron opozita, një konfigurim aktorësh që përfshin figura si Bedri Hamza i PDK-së, Lumir Abdixhiku i LDK-së dhe Ramush Haradinaj i AAK-së, së bashku me rrjete më të gjera të lidhura historikisht me rendin politik të formuar gjatë dhe pas dominimit 20 vjeçar të lidhur me Hashim Thaçin. Gjuha e tyre publike është e matur, kushtetuese, madje edhe ndonjëhere edhe e pranueshme. PDK flet për pranimin e çdo date brenda afateve kushtetuese. AAK i quan zgjedhjet “shans për vendin”. LDK flet për “bashkim të së djathtës”. Por përmbajtja e veprimeve të tyre tregon një histori tjetër.

Ajo që unë e shoh nuk është një opozitë konvencionale. Ajo që shoh është një qelizë e fjetur serbe e ngulitur brenda sistemit politik të Kosovës, që funksionon për ta mbajtur vendin peng përmes sabotimit procedural.

Ky vlerësim mbështetet në një varg ngjarjesh që shtrihen shumë përtej krizës aktuale zgjedhore. Ai kthehet tek përpjekjet e koordinuara që e lidhin bllokimin e brendshëm me presionin strategjik nga Beogradi. Lista Serbe, duke vepruar si zgjatim i politikës zyrtare të Serbisë në Kosovë, luajti rol kyç në operacionin paraushtarak të shtatorit 2023, të udhëhequr nga Milan Radoiçiq, që rezultoi me vrasjen e policit të Kosovës Afrim Bunjaku. Ky operacion pasoi një përpjekje të mëhershme politike për ta siguruar veriun e Kosovës përmes marrëveshjeve që në thelb do ta transferonin territorin strategjik të Kosovës tek Serbia, me miratim të Hashim Thaçit.

Kur këto rrugë dështuan, strategjia u përshkallëzua. Serbia formalizoi koordinimin e politikës së saj të jashtme me Moskën më 24.09.2022, duke e forcuar rreshtimin me objektivat gjeopolitike ruse. Prej atij momenti, presioni u rrit, tërheqja institucionale nga serbët e Kosovës, barrikadat në rrugë dhe në fund agresion i armatosur paraushtarak më 24 shtator 2023.

Gjatë gjithë këtij përshkallëzimi, opozita vendore nuk veproi si forcë stabilizuese. Ajo veproi në mënyra që e dobësuan përgjigjen institucionale të Kosovës, shpesh duke e zhvendosur fajin drejt vetë Prishtinës.

Ky model u thellua me shfaqjen e një lidershipi të ri politik nën drejtimin e Albin Kurtit, fitoret elektorale të të cilit në vitin 2021, në shkurt 2025 dhe sërish më 28.12.2025 përfaqësonin një mandat plebishitar për konsolidimin e shtetit dhe shkëputjen nga ndikimi serb. Qeveria e Kurtit nisi çmontimin e rrjeteve të rrënjosura që kishin lejuar ndikimin e Beogradit të mbijetonte brenda institucioneve të Kosovës për dy dekada pas luftës.

Pikërisht në këtë moment u intensifikua bllokada opozitare.

Opozita nuk u mjaftua me kritikë politike. Ajo u përpoq sistematikisht ta bllokonte qeverisjen duke praktikuar forma të ndryshme e të koordinuara sabotuese. Refuzoi oferta që e tejkalojnë çdo kompromis standard. Kurti, sipas vëzhgimeve tona, ofroi poste ministrore, pozitën e zëvendëskryeministrit dhe madje mundësinë që opozita ta propozojë kandidatin për president. Këto janë lëshime të jashtëzakonshme. Ato u refuzuan në tërësi.

Refuzimi për ta zgjedhur presidentin nuk është pra dështim negociatash. Është kulmimi i një strategjie për ta paralizuar shtetin.

Bllokimi i Fondit Sovran pas sulmit të vitit 2023 është një shembull i qartë1. Ky fond ishte projektuar për të forcuar kapacitetet mbrojtëse të Kosovës në një kohë kur Serbia kishte demonstruar gatishmëri për të përdorur forcë paraushtarake. Opozita e dërgoi atë në Gjykatën Kushtetuese2, ku mbetet i pazgjidhur prej tre vitesh. Rezultati është vonesë strategjike që ka për qëllim sabotimin e përgatitjes së Kosovës për agresione të ardhshme.

Ky rezultat i shërben Beogradit, jo Prishtinës.

Përfshirja e aktorëve të jashtëm e përforcon këtë model. Richard Grenell identifikohet në një seri gjetjesh tona hulumtuese si figurë kyçe në ndërhyrjet politike të mëhershme, përfshirë rrëzimin e qeverisë së Kosovës në vitin 20203. Aktivitetet e tij përshkruhen si të rreshtuara me interesa serbe dhe ruse, me lidhje që përfshijnë Viktor Orban dhe Vladimir Plahotniuc.

Vazhdimësia e këtij rrjeti shihet në zhvillimet pasuese. Një takim në New York, ku mori pjesë Vjosa Osmani, i organizuar nën kujdesin e Grenell dhe i sponsorizuar nga interesa serbe4, shënoi një pikë kthese. Mungesa e transparencës rreth atij takimi5, e kombinuar me manovra të mëvonshme politike, përfshirë shpërbërjen e një parlamenti që përfaqësonte 51 përqind të elektoratit6, ngre shqetësime të thella për rreshtimin politik dhe besnikërinë institucionale7.

Rruga e Osmanit pasqyron një paqëndrueshmëri më të gjerë brenda elitës politike të Kosovës8. Presidenca e saj e hershme u karakterizua nga një veprimtari të përgjegjshme dhe besueshmëri. Por veprimet e mëvonshme, përfshirë lidhjet e raportuara me rrjete biznesi si grupi Devolli dhe afërsia politike me figura të lidhura me interesa të rreshtuara me Beogradin9 si Edi Rama, Hashim Thaçi dhe Richard Grenell, sugjerojnë një zhvendosje që nuk mund të injorohet.

Kjo krizë nuk është thjesht mospajtim politik. Është ekspozim i mundshëm i zyrës më të lartë të shtetit ndaj ndikimit të jashtëm.

Pastaj, vjen edhe heshtja pas kërcënimeve të hapura nga Aleksandar Vulin, që është ndoshta treguesi më alarmues. Vulin sugjeroi publikisht se Serbia duhet ta konsiderojë vrasjen ose rrëmbimin e Kryeministrit të Kosovës Albin Kurtit. Në çdo sistem funksional, një deklaratë e tillë do të dënohej menjëherë. Në Kosovë, reagimi nga opozita dhe presidenca ishte heshtje10.

Heshtja në këtë kontekst nuk është neutralitet. Është bashkëfajësi.

Modeli shtrihet më tej. Në saje të gjetjeve tona hulumtuese përpjekjet për atentat ndaj Kurtit përshkruhen kanë ndodhur gjatë zgjedhjeve të shkurtit 2021 dhe shkurtit 2025, me operativë të lidhur me rrjete që shtrihen në Kosovë dhe Shqipëri. Këto përpjekje u ekspozuan para se të realizoheshin11. Edhe pse kërkojnë hetim të vazhdueshëm, përputhshmëria e tyre me modelin e përgjithshëm forcon perceptimin e një fushate të qëndrueshme për ta eliminuar një lidership që synon shkëputjen e Kosovës nga ndikimi serb12.

Edhe udhëheqja politike e Shqipërisë përfshihet në këtë rrjet. Gjetjet tona përshkruajnë një rreshtim të koordinuar midis Tiranës zyrtare nën Edi Ramën dhe Beogradit13, me synim riformësimin e rendit kushtetues dhe territorial të Kosovës në favor të Serbisë. Mungesa e reagimit nga Tirana ndaj kërcënimeve të Vulin e thellon këtë shqetësim.

Në nivel institucional, kriza ka arritur në pikën ku edhe Komisioni Qendror i Zgjedhjeve është i paplotë. Haxhiu paralajmëroi se me vetëm 10 anëtarë nga 11, “asgjë nuk çertifikohet”. Kjo do të thotë se edhe procesi që duhet ta zgjidhë krizën rrezikon të paralizohet.

Kështu mbahet peng një shtet, jo me një akt të vetëm vendimtar, por me bllokim të vazhdueshëm në të gjitha fushat, politike, ligjore dhe të sigurisë.

Nga një këndvështrim gjeopolitik, ngjashmëria me taktikat e përdorura në hapësirat post sovjetike është e qartë. Strategjia ruse është e mbështetur gjatë në përdorimin e aktorëve të brendshëm për ta penguar konsolidimin e shteteve. Serbia, e rreshtuar me Moskën14, duket se po e aplikon të njëjtin model në Kosovë. Nuk ke nevojë të kontrollosh territor nëse e kontrollon mosfunksionimin e tij. Nuk ke nevojë për aneksim nëse e pengon konsolidimin.

Kosova sot është e bllokuar brenda kësaj logjike.

Zgjedhjet e 07.06.2026 do ta mbajnë një peshë që e tejkalon çdo rotacion të zakonshëm demokratik. Ato do ta përcaktojnë nëse republika mund të çlirohet nga një sistem i brendshëm sabotimi që e ka mbajtur Kosovën në krizë të përhershme.

Ajo që është në lojë nuk është thjesht qeverisja. Është mbijetesa e Kosovës si shtet funksional dhe sovran.

Dhe pyetja qendrore mbetet, sa gjatë mund të qëndrojë një republikë kur kërcënimi i saj më i madh nuk vjen nga jashtë, por nga brenda institucioneve të veta?

Read more

Në këtë sfond, deklarata3 e Albin Kurti duhet lexuar jo thjesht si një reagim, por si pjesa tjetër e së njëjtës dinamikë politike.

Read more

Read more

Është një e vërtetë brutale, por e domosdoshme për t’u thënë, se asnjë vrasje e një shqiptari, asnjë atentat mbi politikanë, komandantë apo patriotë e gazetarë të këtij vendi, nuk mund të fshihet nën mbulesën e shenjtë të luftës çlirimtare. UÇK-ja nuk u formua për t’u bërë pasqyrë e regjimit të Millosheviqit, por për ta thyer atë. Prandaj, kushdo që e ka përdorur emrin e saj për të kryer krime, nuk e meriton mbrojtjen e historisë, por ballafaqimin me drejtësinë. Nuk mund të lejojmë që lavdia e një ushtrie popullore të përdoret si mburojë nga ata që gjakun e bashkëkombësve e panë si mjet për pushtet apo eliminim rivalësh.

Drejtësia për çdo të pafajshëm, shqiptar apo i minoriteteve, që u vra gabimisht apo qëllimisht në emër të luftës, është akti më i lartë i patriotizmit që mund ta bëjmë sot. Vetëm duke kërkuar llogaridhënie për “gabimet” e individëve, ne e ruajmë të pastër dhe të paprekshme idealin e lirisë. Një komb rritet vetëm kur e ka guximin t’i shohë në sy plagët e veta dhe të thotë qartë se krimi mbetet krim, pavarësisht çfarë uniforme ka veshur autori. UÇK-ja është e popullit, e jo e atyre që e përdorën atë si leje për ta vrarë të ardhmen e Kosovës.

Pse Kosova po Mbytet në Pasqyrat e Saj të Thyera?

Read more

Read more

Read more

Në Ballkan, pushteti rrallë flet vetëm me fjalë. Shpesh flet me ngjyra. Me mungesa. Me hijëzime. Me vijat që trashen kur duhet të frikës…

Read more

Read more

Read more

Read more

Read more

Read more