A është Vjosa Osmani thjesht një instrument në duart e treshes Rama-Grenell-Thaçi?
Vjosa Osmani, nga rojtare e Kushtetutës, dyshohet se u shndërrua në mjet të treshes Rama-Grenell-Thaçi. Një koordinim i fshehtë që sakrifikon parimet për një rikthim të rrezikshëm.
Nën maskën e një krize të montuar kushtetuese, Kosova po kalon përmes një autopsie të gjallë të vullnetit të saj qytetar, një operacion klandestin ku besimi juaj po copëtohet në tavolina që nuk njohin dritë. Redaksia jonë ka siguruar detaje të një marrëveshje që e mban aromën e rëndë të një tradhtie historike. Vjosa Osmani dhe Lumir Abdixhiku dyshohet se kanë dorëzuar simbolet e shenjta të rugovizmit si haraç në altarin e treshes Rama-Grenell-Thaçi. Kjo që shihni nuk është demokraci, është një teatër makabër i hijeve ku LDK-ja po përdoret si një lëkurë gjarpri për t’i rishfaqur në skenë strukturat më të errëta dhe rrjetet e vjetra që vendi shpresonte t’i kishte varrosur.
Ndërsa buzëqeshjet diplomatike shërbejnë si makijazh i lirë, prapaskena zien nga agjenda oligarkike dhe financime që synojnë ta kthejnë Republikën në një pronë private, të negociuar si plaçkë lufte jashtë kufijve të saj. Zgjedhjet e verës nuk janë thirrje për liri, por një kurth cinik, i llogaritur ftohtë për ta vjelë djersën dhe votën e mërgatës në shërbim të një kaste që refuzon të perëndojë.
Lexojeni deri në fund këtë raport ekskluziv për të zbuluar se si “ndryshimi” që e votuat me shpresë po flaket në koshin e mbeturinave të historisë nga një projekt mercenarësh politikë, besnikë të gardës së vjetër të korruptuar. Ky nuk është thjesht një rreshtim i ri, por një plan klandestin i orkestruar në një përpjekje për t’i asgjësuar reformat e gjashtë viteve të fundit dhe për ta mbjellë dyshimin mbi çdo përpjekje për shtetndërtim. Synimi është i qartë dhe i frikshëm: parandalimi i drejtësisë, bllokimi i konsolidimit të shtetit dhe rikthimi i epokës së plaçkitjes që e gjunjëzoi Kosovën. Përmes këtij restaurimi të heshtur, po përgatitet terreni që kthetrat e Serbisë të rinisin kontrollin mbi fatet tona, duke përdorur si mbulesë emrat që dikur premtonin liri. Ajo që po ekzekutohet sot është thika pas shpine ndaj çdo qytetari që besoi se epoka e hajdutërisë institucionale kishte mbaruar, ky është momenti kur maskat bien dhe tradhtia merr formë dokumentare.
