Baton Haxhiu si Jehona e Beogradit
Ndërsa familja e Haxhiut sigurohej nga SDB-ja, populli masakrohej. Sot, Kerquki dhe T7 e rehabilitojnë këtë spiun, duke e sfiduar hapur sigurinë tonë kombëtare dhe kujtesën historike.
Në teatrin e përgjakshëm të Ballkanit, ku historia shpesh shkruhet me hirin e fshatrave të djegur dhe heshtjen e varreve masive, ekziston një specie që mbijeton jo përmes trimërisë, por përmes zvarritjes nëpër korridoret e errëta të shërbimeve të huaja. Ky nuk është thjesht një rrëfim për një njeri, por për një mekanizëm malinj që po e helmon palcën e shtetit tonë. Baton Haxhiu, ky mjeshtër i hijeve dhe i keqpërkthimeve të qëllimshme, është rikthyer përsëri në ekranet tona, i ftuar si një orakull i analizës, ndërkohë që duart e tij mbajnë ende aromën e bodrumeve të UDB-së. Ai shfaqet1 sa herë që Kosova gjendet në udhëkryq, sa herë që Serbia aktivizon “arinjtë e saj të fjetur” për ta sabotuar sovranitetin tonë.
Hulumtimet tona2, të mbështetura në transkriptet e pashlyeshme të Gjykatës së Hagës, zbulojnë një të vërtetë që duhet të na drithërojë. Ndërkohë që gratë dhe fëmijët tanë masakroheshin në Prekaz, Reçak e Meje, Haxhiu ndante mirësjellje dhe vila me arkitektët e gjenocidit.
Si mundet një njeri që pranon nën betim se ka takuar Jovica Stanishiqin, trurin e operacioneve të zeza serbe, Franko Simatoviqin dhe Dragan Gajiqin, të pretendojë sot se e përfaqëson interesin tonë?
Ky është njeriu që e pranoi ftohtësisht se keqpërktheu qëllimisht kërkesat e lëvizjes sonë çlirimtare para diplomatëve perëndimorë. Kjo nuk është nuancë diplomacie, kjo është tradhti e pastër ndaj gjakut të derdhur. Ai e tjetërsoi zërin e rezistencës për t’ia përshtatur veshit të Beogradit, duke u bërë varrmihësi i së vërtetës sonë historike.
Por Haxhiu nuk do të ishte asgjë pa platformën që ia mundëson këtë helmim. Këtu arrijmë te pika më e ulët e degradimit mediatik: T7 dhe Leonard Kerquki. Sjellja e një figure të tillë në studio, në prag zgjedhjesh, për t’iu dhënë jehonë gënjeshtrave pro-serbe të veshura me petkun e patriotizmit, është një akt i hapur armiqësor ndaj sigurisë kombëtare. Leonard Kerquki, përmes mikrofonit të tij, po i jep oksigjen një kufome politike që ushqehet me destabilizimin e Kosovës. Duke i dhënë hapësirë një njeriu që dikur “vdiq” në mënyrë teatrale për t’u rishfaqur si i mbrojtur i inteligjencës serbe në Maqedoni3, T7 po bëhet bashkëpunëtore në një krim moral që nuk mund të tolerohet më.
Kjo është tradhti, Leonard!
Tradhti ndaj shikuesve, tradhti ndaj viktimave të luftës dhe tradhti ndaj të ardhmes së këtij vendi. Duke e lejuar Haxhiun të tallej me figura politike apo t’i sulmonte lëvizjet sovrane me një cinizëm makabër, ju po e instaloni në shtëpitë e çdo kosovari jehonën e Beogradit. Ju po e shndërroni studion tuaj në një laborator të dezinformimit, ku e vërteta vritet çdo natë në emër të shikueshmërisë së ndyrë. Nuk ka liri mediaje që mund ta mbrojë thirrjen e një agjenti të influencës në dhomat e pritjes së një populli ende të traumatizuar nga krimet e padronëve të tij.
Qytetarë të Kosovës, zgjohuni dhe refuzoni këtë poshtërim! Armiku nuk është vetëm në kufi, ai është i ulur në kolltukët e studiove tona, duke na mësuar se si duhet ta harrojmë veten.
Si mund ta dëgjojmë dikë që bashkëpunoi me Sreten Lukiqin4, komandantin që drejtoi dëbimin e shqiptarëve?
Ky njeri është një mercenar i narrativës, që për dy dekada ka operuar nën mbrojtjen e rrjeteve të Hashim Thaçit dhe tani gjen strehë nën ombrellën e Edi Ramës dhe agjenturave të dyshimta si ajo e Vlora Hysenit. Eshtë një rrjet oktapodi që synon të na mbajë peng të një të kaluare kriminale dhe të një të ardhmeje ku Kosova mbetet thjesht një monedhë këmbimi.
Kjo është një thirrje direkte për institucionet e sigurisë kombëtare: zgjohuni nga ky gjumë letargjik! Mbrojtja e shtetit nuk bëhet vetëm me patrullime në veri, por duke pastruar hapësirën tonë publike nga infeksionet agjenturore. Ndërsa Haxhiu shijonte sigurinë e ofruar nga bosët e tij serbë në vila luksoze, bashkëkombasit e tij përfundonin në frigoriferë dhe varre masive në Batajnicë. Çdo fjalë që ai e shqipton sot është një pështymë mbi varret e dëshmorëve. Heshtja juaj është miratim, dhe miratimi juaj është bashkëfajësi në këtë atentat të ri kundër shtetit.
Si mundet një shoqëri të lejojë që njeriu i cili pranoi se ndryshoi vullnetin e luftëtarëve të lirisë para botës, të jetë sot arbitër i moralit politik?
Ky është absurdi i tmerrshëm i Kosovës së pasluftës. Haxhiu dhe Kerquki janë bërë bashkë në një vallëzim të shëmtuar mbi kockat e të rënëve. Ata po e përdorin lirinë tonë për të na shitur robërinë e vjetër. Ata po i përdorin dritat e studiove për të na verbuar, që të mos shohim se si po na rishitet i njëjti skenar i vjetër i ndarjes dhe i plaçkitjes. Ky “gazetari” që ndërtoi karrierën mbi tymin që i verbonte bashkëkombasit e tij, duhet të zhvishet nga çdo petk autoriteti.
Në çdo prag zgjedhjesh, makineria e mjegullës ndizet me kapacitet të plotë. Baton Haxhiu është vegla kryesore e kësaj makinerie. Ai vjen për të na thënë se ata që e vodhën këtë vend, ata që i instaluan vrasjet politike dhe manualet e atentateve5, janë e vetmja zgjedhje. Ai vjen të na bindë se lufta jonë ishte një gabim përkthimi, se kriminelët serbë ishin “njerëz të këndshëm” në biseda private dhe se ne duhet ta ulim kokën përsëri. Kjo është fytyra e vërtetë e tradhtisë, e lyer me makijazh televiziv dhe e mbështetur nga pronarë mediash që nuk kanë atdhe, por vetëm interesa.
Deklarata e mbrëmshme e Baton Haxhiut në ekranin e T7, ku ai tenton ta karikaturizojë Kryeministrin Albin Kurti si një lider që kërkon një President “që nuk di të hipë në avion”, nuk është thjesht një thashethem kafeneje, është një operacion i pastër i doktrinës hibride serbe. Ky lloj diskursi synon minimin e besimit te shteti përmes degradimit të simboleve të sovranitetit, duke e portretizuar udhëheqjen e Kosovës si provinciale dhe të paaftë për skenën botërore.
Në optikën e laboratorëve të Beogradit, ku Haxhiu është trajnuar me vite, strategjia është e qartë: nëse nuk mund ta rrëzosh një patriot me fakte, duhet ta asgjësosh me “moralizim” dhe përqeshje, një taktikë që edhe kolegu i tij Berat Buzhala e luan vazhdimisht. Kur Haxhiu e sulmon “gjykatën morale” të Kurtit, ai në fakt po e mbron veten dhe elitën e vjetër nga llogaridhënia. Për një njeri që në Hagë pranoi se e ka “keqpërkthyer” të vërtetën për interesa operative, morali është armiku më i madh. Ai e urren të vërtetën, sepse e vërteta e zhvesh atë nga petku i “analistit” dhe e lë zbuluar si një mercenar të narrativës.
Leonard Kerquki dhe T7, duke e lejuar këtë cirk pa asnjë ballafaqim faktik, bëhen platformë e një lufte hibride kundër Kosovës. Ata lejojnë që një njeri me lidhje të dokumentuara me Jovica Stanishiqin t’i përcaktojë parametrat e udhëheqjes sonë shtetërore. Ky është një sabotazh i hapur, është përpjekja e fundit e “arinjve të fjetur” të Serbisë për ta rimarrë kontrollin mbi mendjen e qytetarit kosovar përmes cinizmit dhe helmimit mediatik.
Haxhiu nuk po bën analizë, ai po kryen një shërbim operativ. Ai po e godet figurën e Presidentit dhe Kryeministrit për të krijuar një atmosferë dështimi, pikërisht ashtu siç kërkojnë padronët e tij të vjetër në Beograd. Kosova nuk ka nevojë për presidentë që “dinë të hipin në avionë” drejt koncesioneve të dëmshme, por për njerëz që nuk shiten në vilat e sigurimit serb. Ky teatër i turpit duhet të marrë fund; liria e medias nuk mund të jetë mburojë për operacionet klandestine të Beogradit e maskuar si opinion.
Refuzojeni T7, refuzojeni çdo ekran që u jep zë këtyre fantazmave të UDB-së!
Ju, qytetarë, e keni fuqinë ta ndalni këtë maskaradë. Mos lejoni që fëmijët tuaj të rriten duke dëgjuar zërin e një njeriu që e shiti integritetin e tij në tavolinat e Stanishiqit. Mos lejoni që Leonard Kerquki t’jua shesë tradhtinë si “pluralizëm opinionesh”. Nuk ka pluralizëm kur bëhet fjalë për ekzistencën e shtetit. Ka vetëm të vërtetë dhe tradhti. Dhe ajo që po shohim çdo natë në ato ekrane është një tradhti e vazhdueshme, e programuar dhe e paguar mirë.
Ky sistem i kalbur që e ka mbajtur peng Kosovën për njëzet vite po jep shpirt, dhe Baton Haxhiu është klithma e tij e fundit. Ai po përpiqet të na mbajë në errësirë sepse vetëm në errësirë mund të mbijetojë lloji i tij. Por drita e të vërtetës, e dokumentuar në arkivat e Hagës6 dhe në kujtesën e çdo shqiptari që e humbi dikë në luftë, është më e fortë se çdo studio televizive. Ne do të vazhdojmë ta ekspozojmë çdo fije të këtij rrjeti, çdo takim të fshehtë dhe çdo keqpërkthim që është bërë në kurriz të këtij populli.
Kosova meriton të jetë e lirë nga këto hije. Ne meritojmë një media që nuk i shërben Beogradit, por të vërtetës sonë.
Zgjohuni, qytetarë!
Zgjohuni, o roje të sigurisë kombëtare! Armiku është në shtëpi, dhe ai flet shqip me theksin e tradhtisë. Koha e Baton Haxhiut duhet të mbaroj, dhe bashkë me të duhet të marrë fund edhe epoka e gazetarisë mercenare që po e turpëron këtë komb. Historia nuk do t’i falë, dhe as ne nuk do t’i harrojmë. Të vërtetën nuk mund ta mbani peng përgjithmonë.
Ariu i Zgjuar i Serbisë
Rënia e Thaçit dhe Zhveshja e Baton Haxhiut
Rënia e Thaçit ekspozoi rrjetën: Vlora Hyseni dhe Baton Haxhiu, të lidhur me shërbimet serbe, gjetën strehë te Edi Rama, duke helmuar bashkëpunimin Prishtinë-Tiranë. — HULUMTIME.
Baton Haxhiu: është një gazetar dhe analist kontrovers nga Kosova, i cili gjatë luftës drejtonte gazetën “Koha Ditore”. Ai u bë i njohur ndërkombëtarisht kur u raportua gabimisht si i ekzekutuar nga forcat serbe në vitin 1999, për t’u rishfaqur më pas i gjallë. Gjatë dekadave të pasluftës, ai ka mbajtur një pozicion të fuqishëm dhe shpesh të kritikuar si “insajder” i lidhur me elitat politike në Prishtinë, Tiranë dhe, siç sugjerojnë dëshmitë e Hagës, me kontakte të hershme e të dyshimta me strukturat e Beogradit.
Ethnic Albanian Editor Tells of ‘Return From Dead’ — LA Times.
Sreten Lukiq (Sreten Lukić): Gjatë luftës në Kosovë, ai ishte Shefi i Shtabit të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë (MUP) për Kosovën. Lukiq ishte komandanti suprem i forcave policore serbe në terren dhe mbante përgjegjësinë direkte për operacionet e forcave policore dhe paramilitare që kryen masakrat më të mëdha mbi popullatën civile. Ai u dënua nga Gjykata e Hagës me 20 vjet burgim për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit, përfshirë deportimin, vrasjet dhe përndjekjen e shqiptarëve të Kosovës.
Skema e vrasjeve politike të Hashim Thaçit
Strategjia e Thaçit e shndërroi Kosovën në një shtet vrasës, ku krijoheshin “atmosfera atentati” për ta arsyetuar neutralizimin e kundërshtarëve dhe për t’i futur besnikët në një cikël borxhi. — HULUMTIME.
061108 IT Baton Haxhiu ICTY Testimony — International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia ICTY Archive.