Bishtalecja në Skenën e Xhelatit

Kur gratë në Ukrainë qepin shpresë mes rrënojave, një shqiptar këndon në tokën e agresorit. Ky nuk është art. Është harresë.

Ishte natë vonë kur u ula më në fund përpara kompjuterit, me mendjen ende të turbullt nga kthimi nga Ukraina. Kishin kaluar vetëm disa ditë që kisha lënë pas qiejt e ndotur me tym të Kievit, ku nata s’ka më kuptim si koncept kohe, por si frikë që përsëritet, e mbuluar me sirena, shpërthime dhe zëra që kërkojnë strehë nën beton. Ishte një nga ato netët l…