Korridori Moskë–Beograd dhe hija e Drenasit
EKSKLUZIVE: Shqiptar, rus e bjellorus pas korridorit Moskë–Beograd; 1 milion euro në kufi. Pse pretendohet se Shqipëria s’po bashkëpunon?
Në një pasdite të zymtë janari në Moskë, tri javë para ndalimit rrugor në Drenas, nisi një udhëtim që sot ka nevojë për më shumë qartësi se sa një lajm i thjeshtë për hyrje të paautorizuar.
Më 21 janar 2026, sipas dokumenteve të fluturimit që i ka parë redaksia jonë në Londër, një pasagjer udhëtoi nga aeroporti Sheremetyevo në Moskë, një nga portat kryesore ndërkombëtare të Federatës Ruse, nga Terminali C, drejt Beogradit me fluturimin JU 131 të Air Serbia. Ora e nisjes figuron 14.00. Në faturën e itinerarit shkruhet “Operated by AirSERBIA”. Një imazh i kartës së hipjes në avion shënon Zona 1 dhe vendi 24A, me datë 21.01.2026.
Gjurmët në letër nuk mbarojnë në pistë. Një kupon hoteli, i datës së njëjtë, konfirmon rezervimin në Belgrade City Hotel në Savski Venac, një zonë qendrore e Beogradit. Hyrja 21 janar 2026. Dalja 7 shkurt 2026. Shtatëmbëdhjetë netë. Kosto totale 1,113 euro. Kuponi shënon “No prepayment is needed”.
Të marra veçmas, këto janë regjistrime të zakonshme udhëtimi. Fluturimet zbresin. Dhoma hoteli rezervohen. Njerëzit lëvizin mes kryeqytetesh pa ndodhi. Por datat kanë peshë. Qëndrimi në Beograd përfundon tri ditë para 10 shkurtit, kur Policia e Kosovës ndaloi një automjet me targa shqiptare në rrugën Pejë Prishtinë pranë Arllatit, në komunën e Drenasit1.
Rreth orës 13.30 atë pasdite dimri, shoferi ishte shtetas shqiptar. Brenda automjetit, sipas raportimeve policore të transmetuara nga media lokale, ishin edhe tre burra të tjerë, dy shtetas bjellorusë dhe një shtetas rus. Dyshimi i shpallur publikisht ishte i ngushtë dhe procedural, kalim i paautorizuar dhe hyrje e paligjshme në Kosovë nga Shqipëria. Katër personat u arrestuan dhe u mbajtën me urdhër të prokurorit.
Edhe atëherë, një shënim i dytë lëvizi nën sipërfaqe. U raportua se në vlerësimin e rastit ishte përfshirë edhe AKI-ja2. Gjuha zyrtare mbeti ajo e zbatimit të ligjit për kufirin, një shtet që ruan hyrjet e veta. Por përmendja e inteligjencës sugjeronte se të paktën disa zyrtarë po shikonin përtej dokumenteve të hyrjes.
Në ditët që pasuan, detajet ishin të pakta. Emrat nuk u konfirmuan publikisht. Nuk u publikua inventar i plotë i sendeve të sekuestruara. Akuzat, siç u paraqitën, nuk evokonin rrjete të fshehta apo operacione të mbështetura nga shteti. Por me dokumente dhe imazhe të tjera që na mbërritën nga burime ndërkombëtare në redaksinë tonë këtë fundjavë, ndalimi në Drenas filloi të dukej më pak si shkelje e vogël dhe më shumë si skaji i dukshëm i një tabloje më të gjerë.
Ndër materialet e shqyrtuara prej nesh janë dokumente identiteti dhe udhëtimi të lidhura me personat e ndaluar në Drenas, përfshirë faqe biografike pasaportash dhe një patentë bjelloruse, si edhe një patentë shqiptare. Dokumentet mbajnë tiparet standarde të identifikimit shtetëror, numra serialë, autoritete lëshuese, afate skadence, rreshta të lexueshëm me makinë, si dhe shkrime cirilike të shoqëruara me alfabetin latin.
Ne nuk do të publikojmë të dhëna identifikuese. Publikimi i tyre do të rrezikonte sigurinë personale dhe çdo hetim të ligjshëm. Ajo që ka rëndësi është modeli. Identitete të shumta. Lëvizje ndërkufitare. Dhe një kronologji që përputhet me korridorin Moskë Beograd të vendosur nga dokumentet e fluturimit dhe hotelit.
Një profesionist i sigurisë nga Shtetet e Bashkuara, duke folur me kusht anonimati, e karakterizoi ndalimin e shkurtit jo si rast rutinë kufitar, por si ndërprerje të pjesshme të një ekipi teknik të lidhur me shërbimin e inteligjencës ushtarake ruse, GRU, i njohur në raportimet perëndimore për operacione klandestine. Burimi pretendoi se të ndaluarit ishin pjesë e një grupi më të gjerë, dhe se pajisjet e sekuestruara përputheshin me një mision komunikimi dhe grumbullimi i informacioneve të fshehta, dhe se anëtarë të tjerë të ekipit nuk u kapën.
Këto janë pretendime, jo gjetje të provuara. Ne po i paraqesim si të tilla.
Pamje të tjera dokumentuese të shqyrtuara prej nesh tregojnë atë që duket si pajisje të shtruara gjatë një kontrolli zyrtar. Telefona të shumtë. Paketime SIM. Kabllo. Module elektronike kompakte. Në disa fotografi, pajisjet janë të radhitura me shënime të vogla, sikur të ishin kataloguar. Ka edhe imazhe të çantave Faraday3, mjete të dizajnuara për të bllokuar sinjalet GSM, Wi Fi dhe GPS, si dhe referenca për analizues spektri, mjete për matjen dhe analizimin e aktivitetit të frekuencave radio. Një slide përmban terminologji për luftë elektronike.
Pajisje të tilla mund të kenë përdorime legjitime në kërkim teknik dhe testim sigurie. Ato mund të jenë edhe pjesë e mjeteve operative për spiunazh dhe kundër spiunazh. Konteksti e përcakton kuptimin. Por, për momentin, konteksti mbetet i kontestuar.
Mes imazheve ka edhe një fotografi të automjetit. Nuk është provë kriminaliteti. Nuk është provë pune inteligjence. Por sipas burimit tonë në SHBA, automjeti dhe të dhënat e tij të regjistrimit ishin domethënëse në mënyra që nuk duken nga fotografia. Ne nuk i kemi verifikuar në mënyrë të pavarur këto pretendime. Ne i raportojmë vetëm si pretendime, sepse prekin pasigurinë qendrore të këtij rasti, a ishte ajo që ndodhi në Drenas një shkelje e izoluar kufitare apo një fragment i diçkaje më të madhe.
Dy javë pas arrestimeve në Drenas, më 24 shkurt, u shfaq një rast i dytë. Në pikëkalimin kufitar në Merdarë, zyrtarët doganorë të Kosovës përzgjodhën një automjet për kontroll të detajuar. Skanimi me rreze X tregoi një hapësirë të modifikuar në dysheme. Një kontroll i përbashkët me policinë kufitare, duke përdorur një mjet me fibër optik, konfirmoi praninë e parave të padeklaruara të fshehura në një ndarje të improvizuar. Vlerësimi fillestar ishte rreth një milion euro.
Tre shtetas shqiptarë u identifikuan si të dyshuar në raportimet publike4. Automjeti u përshkrua se po hynte në Kosovë nga Serbia. Në rajon, rastet me para të fshehura nuk janë të rralla. Rrugë kontrabande ekzistojnë. Korrupsioni ekziston. Qarkullimi i shumave të padeklaruara përmes kufijve është një realitet i njohur. Do të ishte e lehtë që kjo çështje të klasifikohej si një episod tjetër financiar dhe të mbyllej me aq.
Por kronologjia i jep peshë tjetër ngjarjes. Afërsia kohore me ndalimin në Drenas nuk është e rastësishme. Brenda pak javësh, dy episode të ndara, me elementë ndërkufitarë dhe përfshirje shtetasish të huaj, dalin në sipërfaqe në korridore që lidhen me të njëjtin bosht rajonal lëvizjeje.
Pastaj është vetë shuma. Një shumë me shtatë shifra, e fshehur në një hapësirë të modifikuar në dyshemenë e një automjeti, në pikëkalimin kufitar që lidh Serbinë me Kosovën. Një vendkalim me peshë strategjike në kontekstin rajonal. Kur koha, vendi dhe metoda përputhen, rasti nuk mbetet thjesht çështje financiare. Ai hyn në një model që kërkon shpjegim institucional.
Në këtë sfond, prej kohësh qarkullojnë pretendime se para fizike nga Serbia përdoren për të mbështetur narrativa pro-serbe brenda Kosovës. Këto pohime nuk janë provuar publikisht. Megjithatë, ato janë pjesë e diskursit politik dhe mediatik rajonal.
Burime brenda rrethit të mediave që identifikohen si përcjellëse të narrativave pro-serbe kanë thënë për KRONIKAT E BARUTIT se Gazeta Express dhe transmetuesi T7 kanë larguar mbi 30 punonjës në periudhën e fundit. Sipas të njëjtave burime, edhe entitete mediatike të lidhura me Berat Buzhalën, i përshkruar nga kritikët si figurë me ndikim në prodhimin e këtyre narrativave5, kanë kryer largime të brendshme të stafit në mënyrë të heshtur.
Këto mbeten pretendime të burimeve dhe nuk janë konfirmuar në mënyrë të pavarur nga redaksia. Megjithatë, në kontekstin e dy episodeve të fundit që përfshijnë lëvizje ndërkufitare dhe para të padeklaruara, ato shtojnë një dimension të ri në debatin mbi financimin dhe qëndrueshmërinë e narrativave mediatike në Kosovë.
Nuk dihet dhe në këtë fazë nuk mund të konfirmohet në mënyrë të pavarur nëse shuma prej një milion eurosh ishte e destinuar për financimin e kanaleve mediatike që përcjellin narrativa pro-serbe në Kosovë, apo nëse lidhet me atë që një burim tjetër evropian i përshkruan këto si operacione të përbashkëta spiunazhi dhe sabotimi në boshtin Kremlin Beograd. Të dyja mbeten hipoteza. Asnjëra nuk është mbështetur me prova publike.
Megjithatë, shuma prej një milion eurosh nuk është e panjohur në diskursin rajonal. Në korrik 2024, një raport i Slobodna Bosna përmendi një shifër të ngjashme në kontekstin e financimeve të dyshuara për ndikim politik dhe mediatik. Reagimi në Kosovë ishte i menjëhershëm dhe i ashpër. Disa prej zërave më të fortë të narrativave pro-serbe e hodhën poshtë raportimin dhe reaguan me tone akuzuese ndaj kujtdo që e merrte seriozisht atë6.
Është e mundur që pretendimet e Slobodna Bosna të kenë qenë të pasakta. Kjo mbetet çështje e hapur. Por një fakt është i dokumentuar. Të njëjtat entitete mediatike kanë përcjellë në mënyrë të përsëritur pika të diskursit politik serb kundër Kosovës. Ky nuk është vlerësim retorik, por model i analizuar dhe i dokumentuar ndër vite përmes analizave të përmbajtjes së shkruar, thënë, linjës editoriale dhe sinkronizimit me narrativat zyrtare të Beogradit.
Në këtë kontekst, zbulimi i një shume të madhe të padeklaruar në një pikëkalim kufitar mes Serbisë dhe Kosovës nuk mund të trajtohet i izoluar nga debati më i gjerë mbi financimin, ndikimin dhe arkitekturën e narrativave në hapësirën mediatike kosovare. Pyetja nuk është vetëm se kujt i përkisnin ato para. Pyetja është se çfarë strukture do të mund ta mbështeste një shumë të tillë, në një mjedis ku informacioni, ndikimi dhe destabilizimi shpesh ecin paralel.
Më 27 shkurt, KALLXO.com raportoi7 se Gjykata Themelore në Prishtinë refuzoi kërkesën e Prokurorisë Speciale për paraburgim në rastin e një milion eurove. Gjykata, sipas raportimit, vlerësoi se prokuroria nuk kishte demonstruar dyshim të bazuar në atë fazë dhe nuk kishte bashkangjitur dokumentacion minimal mbështetës, përfshirë procesverbalet e kontrollit dhe sekuestrimit.
Seanca e paraburgimit shpesh është testi i parë i stresit për një dosje penale. Aty titujt duhet të kthehen në dokumente. Nëse dosja është e hollë, hapësira e gjykatës ngushtohet. Lirimi, në këto rrethana, nuk është falje e fajit, por procedurë.
Megjithatë, hollësia e dosjes ngre pyetje. Si përfundon në gjykatë një rast me rreth një milion euro të fshehura në kufi pa dokumentacionin bazik që pritet. A është nxitim. A është ç’rregullim. A është prishje e zinxhirit mes doganës dhe prokurorisë. Apo diçka më sistemike?
Burimi ynë nga SHBA-të e paraqet këtë dobësi si shenjë të mundshme të cenueshmërisë institucionale, duke pretenduar mungesë sendesh, dokumentim të paplotë dhe mungesë disipline kundër inteligjence në trajtimin e ndalimeve të 10 shkurtit. Ata sugjerojnë se pakujdesia krijon hapje për depërtim dhe se mbrojtja ligjore e të ndaluarve meriton vëmendje.
Ne theksojmë kufijtë e asaj që dihet. Dihet se Dogana e Kosovës raportoi publikisht sekuestrimin e parave të padeklaruara në një ndarje të modifikuar. Dihet se gjykata refuzoi paraburgimin, duke cituar mungesë dokumentacioni. Nuk dihet se sekuestrimi në Merdarë është i lidhur operativisht me ndalimet në Drenas. Nuk dihet se ndonjë gjyqtar ka vepruar në mënyrë të papërshtatshme. Nuk dihet se ndonjë shërbim i huaj inteligjence ka drejtuar njërin prej episodeve.
Por pretendimet përkojnë me kronologjinë. Sipas rrëfimit të burimit, një milion eurot nuk përfaqësonin kontrabandë të rastësishme, por financim logjistik për një operacion më të gjerë. Para për të mbuluar lëvizje, akomodim, pajisje teknike dhe për të siguruar kohë operacionale. Në këtë përshkrim, paratë nuk janë mall, por mjet funksional, kapital që mban një strukturë në lëvizje.
Nëse kjo rezulton e saktë, atëherë narrativa publike e një sekuestrimi të thjeshtë parash do ta përfaqësonte vetëm shtresën e sipërme të ngjarjes. Poshtë saj do të qëndronte një arkitekturë më e thellë, e ndërtuar mbi financim, koordinim dhe qëllim operacional.
Dokumentet dhe imazhet që i kemi shqyrtuar nuk e provojnë ekzistencën e një strukture të tillë. Ato nuk ofrojnë provë përfundimtare për koordinim shtetëror apo operacion të organizuar.
Por ato tregojnë diçka tjetër. Tregojnë lëvizje të sinkronizuara, një qëndrim të zgjatur në Beograd pak ditë para ndalimit në Drenas, dhe praninë e pajisjeve që zakonisht lidhen me punë teknike në fushën e komunikimeve dhe mbledhjes së informacionit. Tregojnë një model që kërkon kontekst.
Në këtë kuptim, çështja nuk reduktohet lehtësisht, pa shpjegim të mëtejshëm, në një histori hyrjeje të gabuar apo shkeljeje administrative kufitare. Ka elementë që e tejkalojnë atë kornizë minimale.
Thelbi i kësaj historie nuk është një akuzë e përfunduar. Është një model.
Së pari, një udhëtim Moskë Beograd më 21 janar, i ndjekur nga një qëndrim shtatëmbëdhjetë netësh në kryeqytetin serb.
Së dyti, një ndalim rrugor në Drenas më 10 shkurt, me shtetas të huaj dhe përfshirje të raportuar të inteligjencës.
Së treti, një sekuestrim i një milion eurove në Merdarë më 24 shkurt.
Së katërti, refuzim paraburgimi më 27 shkurt për mungesë dokumentacioni.
Lexuesit duhet t’i rezistojnë si përçmimit, ashtu edhe ekzagjerimit. Mungesa e provës nuk është provë e mungesës. As dyshimi nuk është provë faji.
Ajo që mbetet është një grup pyetjesh.
A u trajtua rasti i Drenasit si shkelje rutinë kufitare apo si dosje kundër-zbulimi.
A u inventarizuan dhe u siguruan të gjitha pajisjet e sekuestruara.
Pse rasti i parave arriti në gjykatë pa dokumentet e nevojshme për ta mbështetur paraburgimin?
Dhe, a janë këto episode të lidhura nga dizajni, nga rastësia, apo nga dobësia institucionale?
Ne kemi kërkuar koment nga Policia e Kosovës, Dogana e Kosovës, Prokuroria Speciale dhe Gjykata Themelore në Prishtinë lidhur me problemet e provave dhe çdo lidhje të mundshme mes dy rasteve. Në momentin e publikimit, nuk kemi marrë përgjigje substanciale.
Në një vend të vogël, në kryqëzimin e interesave konkuruese, modelet kanë rëndësi. Publiku meriton qartësi në përpjesëtim me gravitetin që e sugjerojnë vetë veprimet e shtetit. Nëse kjo ishte shkelje kufitare, ajo duhet të shpjegohet si e tillë, me kompetencë të dokumentuar. Nëse ishte diçka më shumë, edhe ajo kërkon prova, jo insinuata.
Ne do të vazhdojmë të verifikojmë, të krahasojmë çdo dokument me kronologjinë dhe të publikojmë atë që mund të vërtetohet me përgjegjësi. Pika e kthesës mund të ketë kaluar tashmë. Nëse hapet drejt çrregullimit rutinë apo diçkaje më të rëndë, mbetet për momentin pyetje e hapur.
Lushtaku, korridoret dhe Drenasi, tri fije, një model
Në fund të janarit, Sami Lushtaku u kthye publikisht nga Libia8 pas takimeve me Khalifa Haftar9, figurë e konsideruar në qarqet perëndimore si e lidhur me ndikimin rus10. Vizita u paraqit si afërsi politike, jo si udhëtim privat.
Më 21 janar, dokumente të pavarura tregojnë lëvizje në korridorin Moskë Beograd dhe një qëndrim shtatëmbëdhjetë netësh në kryeqytetin serb. Më 10 shkurt, një automjet me targa shqiptare u ndal në Drenas. Brenda ishin një shtetas shqiptar, dy bjellorusë dhe një rus. Dyshimi publik ishte hyrje e paligjshme. Por rasti u trajtua me përfshirje të shërbimit të inteligjencës.
Secila ngjarje, e marrë më vete, është e shpjegueshme. Por përputhja në kohë, gjeografi dhe profil lëvizjeje e zhvendos analizën.
Beogradi, pas koordinimit formal të politikës së jashtme Serbi Rusi në vitin 202211, është nyje kryesore për rrjete ruse në rajon. Kur shtetas rusë dhe bjellorusë shfaqen në Kosovë pas një qëndrimi të zgjatur atje, konteksti nuk mbetet rutinë.
Këtu hyn dimensioni shqiptar.
Më 1 dhjetor 2025, ne raportuam për boshllëqe transparence nga autoritetet shqiptare në çështje që prekin sigurinë e Kosovës12. Nuk pretenduam bashkëpunim aktiv, por evidentuam mungesë qartësie për korridore të ndjeshme ndërkufitare.
Në rastin e Drenasit, automjeti kishte targa shqiptare dhe sipas raportimeve kishte hyrë nga territori i Shqipërisë. Kjo nuk e implikon shtetin. Por e vendos territorin shqiptar në zinxhirin logjistik të lëvizjes.
Një burim evropian sigurie pretendon se Shqipëria nuk ka bashkëpunuar plotësisht me Kosovën për verifikime të mëtejshme lidhur me identitetet, lëvizjet kufitare dhe të dhënat e automjetit me targa shqiptare. Këtë pretendim nuk e kemi konfirmuar në mënyrë të pavarur. Por nëse është i saktë, nuk do të ishte çështje teknike. Do të ishte sjellje institucionale që prek funksionimin e kufirit si filtër sigurie.
Ne i kemi dërguar pyetje zyrtare zyrës së Kryeministrit të Shqipërisë përmes zëdhënëses së shtypit, duke kërkuar sqarim nëse autoritetet shqiptare kanë ofruar bashkëpunim të drejtpërdrejtë për të dhënat e kalimeve kufitare të lidhura me automjetin në rastin e Drenasit, nëse kanë marrë kërkesë formale për verifikim targash apo historik udhëtimi, nëse është kryer ndonjë shqyrtim i brendshëm për mundësi neglizhence ose dështimi institucional, nëse është ndarë informacion i ndjeshëm me Kosovën dhe nëse qeveria shqiptare ka dijeni për pretendimet mbi lidhje të mundshme me njësi të inteligjencës ushtarake ruse.
Deri në momentin e publikimit, nuk kemi marrë përgjigje.
Më pas vjen Merdarja. Një milion euro të fshehura në një automjet që hynte nga Serbia. Dy drejtime kufitare të ndryshme, por të lidhura me të njëjtin bosht rajonal lëvizjeje dhe me një kronologji të ngjeshur.
Kur kësaj i shtohen pajisjet teknike të sekuestruara në Drenas, telefona të shumtë, materiale SIM, mjete për izolimin e sinjalit, narrativa e një hyrjeje administrative të gabuar bëhet e pamjaftueshme.
Modeli që del është i strukturuar dhe kërkon emërtim të qartë.
Aktori vendor në këtë rrëfim është Sami Lushtaku, figurë politike me histori ndikimi institucional dhe me profil që tejkalon politikën e zakonshme lokale. Në fund të janarit ai u shfaq publikisht në Libi, në takime me Khalifa Haftar, një figurë që në qarqet perëndimore të sigurisë konsiderohet pjesë e orbitës së ndikimit rus në Afrikën e Veriut. Vizita nuk u mbajt e heshtur: u paraqit si afërsi politike dhe si qasje në një teatër ku prania ruse është e dokumentuar.
Ky element, në vetvete, nuk provon koordinim me ngjarjet në Kosovë. Por vendos një figurë me peshë lokale në një hapësirë gjeopolitike të ndjeshme, në të njëjtën periudhë kur zhvillohen lëvizje të tjera në të njëjtin bosht rajonal.
Pas kthimit të tij në Skenderaj, ku ushtron funksionin publik, dokumentet tregojnë tranzit të një ekipi nga Moska në Beograd. Pak javë më vonë, ky ekip ndalohet në Arllat të Drenasit, rreth 37 minuta larg Skenderajt. Afërsia gjeografike nuk është provë, por është pjesë e vijës kohore.
Pastaj kemi sekuencën: tranzit i dokumentuar në korridorin Moskë–Beograd; hyrje në Kosovë me automjet të regjistruar në Shqipëri dhe me shtetas rusë e bjellorusë; trajtimi i rastit në nivel inteligjence, dhe brenda javësh, një shumë shtatë shifrore e fshehur në kufirin me Serbinë.
Secila nga këto, e marrë më vete, mund të ketë shpjegim të zakonshëm. Por kur një figurë me histori ndikimi institucional shfaqet në një teatër të lidhur me rrjete ruse, dhe paralelisht zhvillohen lëvizje të ndjeshme ndërkufitare në të njëjtin interval kohor dhe në të njëjtin rajon, analiza nuk mund të mbetet e fragmentuar.
Kjo nuk është akuzë. Është vendosje faktesh në rend kronologjik.
Në çështje sigurie, rëndësi nuk ka vetëm akti i drejtpërdrejtë. Ka rëndësi edhe mjedisi që formohet nga përputhja e ngjarjeve. Kur aktorë politikë me peshë, korridore tranziti dhe financime të mëdha të padeklaruara shfaqen në të njëjtën kohë dhe në të njëjtin bosht, modeli që del nuk është më thjesht rastësi. Ai bëhet çështje strukture dhe efiçence institucionale.
Hynë ilegalisht në Kosovë, arrestohen katër persona në Arllat - mes tyre një rus dhe dy bjellorusë — Telegrafi.
Policia arreston dy bjellorusë dhe një rus, përfshihet edhe AKI — KosovaPress.
Faraday bag: Çantë mbrojtëse e dizajnuar për t’i bllokuar sinjalet elektromagnetike, përfshirë GSM, Wi-Fi dhe GPS. Përdoret për të izoluar pajisje elektronike nga komunikimi i jashtëm, për ta parandaluar gjurmimin, aktivizimin në distancë ose ndërhyrjen në të dhëna.
Polici nga Shqipëria u kap me 1 milion euro në Merdarë — Kallxo.com
Gazetarët Kosovarë: Zëri i Propagandës Serbe?
Gazetarët kosovarë përsërisin propagandën serbe, trivializojnë agresionin dhe minojnë sovranitetin, duke u përputhur me pajtimin perëndimor ndaj Serbisë dhe strategjinë e Kremlinit. — Kronika B Kronikë Mbi Median.
Nën Hijen e Vuçiçit: Manipulimi Mediatik në Kosovë
Mediat e Berat Buzhalës dyshohet se marrin financim serb, duke ngritur shqetësime serioze për rolin e tij në manipulimin e peizazhit politik të Kosovës për interesa të huaja. — Kronika B Lajme dhe Raportime.
Gjykata e Prishtinës liron të dyshuarit të cilëve iu gjetën 1 milion euro të fshehura në furgon — Kallxo.com
Lushtaku, Haftar dhe Strategjia Hibride e PDK-së Drejt Orbitës Ruse
Sami Lushtaku dhe Khalifa Haftar bashkohen në një histori ku Rusia teston sigurinë kombëtare të Kosovës. Takimi i Lushtakut është zgjedhje politike e PDK-së që e hedh vendin në dorën e Rusisë. — Kronika B Hulumtim.
Libya: The security relationship between Khalifa Haftar and Moscow is intensifying
A defense agreement is being considered to formalize the Wagner Group’s presence in Libya. — Le Monde.
Pretendimi se Armë Serbe Kalojnë nëpër Shqipëri Po Merr Gjithnjë e Më Shumë Peshë
Pretendimet se Shqipëria po toleron kalimin e armëve serbe drejt veriut të Kosovës, të kombinuara me heshtjen zyrtare, po ngrenë shqetësime serioze për sigurinë rajonale. — Kronika B Hulumtim.