Lushtaku, Haftar dhe Strategjia Hibride e PDK-së Drejt Orbitës Ruse
Sami Lushtaku dhe Khalifa Haftar bashkohen në një histori ku Rusia teston sigurinë kombëtare të Kosovës. Takimi i Lushtakut është zgjedhje politike e PDK-së që e hedh vendin në dorën e Rusisë.
Postimi1 i Sami Lushtakut për një vizitë zyrtare në Libi, i shkruar me gjuhën e ceremonive boshe dhe të vëllazërisë artificiale, nuk është një shënim periferik në rrjetet sociale. Është një sinjal alarmi. Një shfaqje e hapur e një orientimi politik dhe sigurie që deri tani ishte mbajtur nën shtresa mjegulle, takimesh të heshtura dhe ndërmjetësish të padukshëm. Kur një figurë e njohur e botës së krimit dhe e politikës informale në Kosovë zgjedh të fotografohet dhe të falënderojë publikisht Khalifa Belkasem Haftar, ai nuk po bën diplomaci. Ai po zgjedh anë.
Haftar nuk është një gjeneral ceremonial i një shteti funksional. Ai është një nga figurat më të errëta të luftërave moderne në Afrikën e Veriut, i lidhur drejtpërdrejt me krime lufte, zhdukje me forcë, bombardime të zonave civile dhe një regjim frike në territoret nën kontrollin e tij në Libi. Emri i tij shfaqet rregullisht në raportet e Kombeve të Bashkuara dhe organizatave ndërkombëtare për shkelje të rënda të të drejtave të njeriut. Por mbi të gjitha Haftar është porta kryesore e Federatës Ruse në Libi.
Që prej vitit 2016 ai ka ndërtuar një aleancë të qëndrueshme me Moskën2. Ministria ruse e Mbrojtjes, shërbimi ushtarak i inteligjencës GRU dhe strukturat e Wagnerit, tashmë të ribranduara si African Corps nën kontroll të drejtpërdrejtë shtetëror rus, janë të pranishme në bazat ajrore dhe tokësore të Haftarit në Bengazi dhe Tobruk. Armë, trajnim, logjistikë dhe mbështetje politike kanë rrjedhur në këmbim të territorit, ndikimit dhe korridoreve ushtarake që Rusia i përdor për operacione në Sudan, Sahel dhe më gjerë. Këto nuk janë spekulime. Janë fakte të dokumentuara nga hetime ndërkombëtare, imazhe satelitore dhe burime të hapura.
Në këtë kontekst, vizita e Sami Lushtakut nuk mund të shihet si një aventurë personale apo një kuriozitet ekzotik. Burime të shumta të verifikuara nga Gunpowder Chronicles prej vitesh e kanë përshkruar Lushtakun si një nyje operative që lëviz midis botës së krimit, politikës së pasluftës dhe rrjeteve të huaja me interesa destabilizuese në Ballkanin Perëndimor. Këto burime, të pavarura nga njëra tjetra, e kanë përmendur emrin e tij në lidhje me entitete të kamufluara pro ruse që veprojnë përmes biznesit, shoqatave formalisht patriotike dhe kanaleve jozyrtare të ndikimit.
Lushtaku ka ndërtuar për vite me radhë një imazh publik të mbështetur në simbolikën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, duke e shndërruar lavdinë e luftës në një mburojë personale. Ky përdorim cinik i kujtesës kolektive ka shërbyer për ta neutralizuar kritikën dhe për t’i heshtur pyetjet legjitime. Por sipas burimeve që Gunpowder Chronicles i ka verifikuar me kujdes, pas kësaj fasade fshihet një histori e errët përvetësimi dhe abuzimi. Disa prej këtyre burimeve e akuzojnë Lushtakun për përfshirje në zhvatjen dhe zhdukjen e fondeve të diasporës të dedikuara për UÇK-në, fonde të mbledhura për çlirimin e vendit dhe të vlerësuara në mbi një milion marka gjermane. Këto akuza kanë qarkulluar për vite me radhë në qarqe të mbyllura, të mbrojtura nga frika dhe lojalitetet e vjetra, por sot ato marrin një peshë tjetër.
Ekspertët tanë të brendshëm në Londër dhe Berlin argumentojnë se pikërisht kjo përzierje e krimit, mitologjisë së luftës dhe mungesës së llogarinies e bën Sami Lushtakun një aset ideal për operacione të shërbimeve ruse në Ballkanin Perëndimor. Rusia nuk investon te ideologët e pastër. Ajo investon te njerëzit e komprometuar, te ata që mund të shantazhohen, te ata që operojnë në zona gri ku ligji dhe shteti janë të dobët. Në këtë logjikë, lidhja simbolike dhe tani publike me një figurë si Haftar nuk është rastësi. Është një deklaratë funksioni.
Ballkani Perëndimor është prej vitesh një fushë beteje hibride për Moskën. Destabilizimi politik, minimi i besimit në institucionet euroatlantike dhe aktivizimi i figurave lokale3 me histori kriminale janë pjesë e së njëjtës strategji. Kur një aktor i tillë shfaqet duke ndërtuar ura me një nga aleatët më të rëndësishëm të Rusisë në Afrikë, heshtja nuk është neutralitet. Heshtja është bashkëfajësi.
Ky nuk është një gjyq. Është një paralajmërim. Një shoqëri që lejon që simbolet e luftës çlirimtare të përdoren si mbulesë për lidhje me regjime dhe rrjete që përfaqësojnë gjithçka kundër lirisë dhe dinjitetit njerëzor, rrezikon të humbasë jo vetëm të ardhmen, por edhe kuptimin e së shkuarës së saj. Sami Lushtaku, me këtë shfaqje të hapur, nuk po paraqitet si diçka e veçantë. Ai po tregon fytyrën e vërtetë. Dhe ajo fytyrë duhet parë qartë, pa iluzione dhe pa frikë.
Ky është momenti kur aparati i inteligjencës dhe sigurisë së Kosovës duhet të flasë me vepra dhe jo me heshtje burokratike, sepse ajo që po ndodh nuk është më një çështje periferike apo individuale, por një operacion ndikimi rus në dritë të diellit. Kur një figurë e komprometuar, me histori kriminale dhe me akses simbolik te trashëgimia e luftës, shfaqet publikisht në orbitën e një aleati kyç të GRU dhe strukturave ushtarake ruse, rreziku nuk është teorik. Ai është operativ. Këta aktorë përdoren për depërtim, për shantazh, për financim të errët dhe për ndërtim rrjetesh që minojnë institucionet nga brenda, duke e kthyer sigurinë kombëtare në një iluzion formal. Çdo minutë vonesë në vlerësim, monitorim dhe ndërhyrje profesionale nuk është neutralitet, por neglizhencë me pasoja strategjike. Historia e operacioneve hibride ruse në rajon tregon qartë se këto sinjale fillojnë me normalizim publik dhe përfundojnë me destabilizim real. Nëse këto paralajmërime injorohen sot, përgjegjësia nesër nuk do të jetë abstrakte. Ajo do të bjerë mbi ata që kishin detyrimin ligjor dhe moral të mbronin shtetin dhe zgjodhën të shikonin anash. Kosovo nuk tradhtohet vetëm me armë, por edhe me mosveprim.
Libya: The security relationship between Khalifa Haftar and Moscow is intensifying
A defense agreement is being considered to formalize the Wagner Group’s presence in Libya. — Le Monde.
Brenda Komplotit për Shkatërrimin e Gjykatës Speciale
Si më ofroi një person me nofkën ‘Laky Laky’ 5,000 euro për të botuar një tregim të rremë për Richard Grenell, duke e demaskuar një rrjet të madh të dezinformimit kundër drejtësisë në Kosovë. — Kronika B Hulumtim.