Mbrojtja e Kosovës dhe Sabotimi i Brendshëm
Pak ditë pas sulmeve në Bajë, opozita ngriti mur ligjor mbi Fondin për Siguri, duke zgjedhur ngërçin në vend të gatishmërisë, procedurën në vend të mbrojtjes së shtetit nga agresioni i Serbisë.
E mbaj mend qartë ditën kur qeveria e Albin Kurtit e hapi Fondin e Sigurisë së Kosovës më 1 mars 20221. Nuk ishte një akt ceremonial. Ishte një përgjigje e ftohtë dhe e arsyetuar ndaj një realiteti që po errësohej dita ditës. Serbia vazhdon ta mbajë Kosovën brenda rendit të saj kushtetues. Në shtator 2022 ajo u rreshtua zyrtarisht me politikën e jashtme të Moskës2 në kulmin e luftës ruse kundër Ukrainës. Ishte një sinjal i drejtpërdrejtë. Ballkani nuk është jashtë hartës së konfrontimit. Kosova është në vijën e parë3.
Qëllimi i Fondit të Sigurisë ishte i thjeshtë dhe i sinqertë. T’u jepte qytetarëve brenda dhe jashtë vendit mundësinë të kontribuonin drejtpërdrejt në forcimin e mbrojtjes së shtetit. Të ndihmonte përshpejtimin e ndërtimit të kapaciteteve ushtarake dhe të sigurisë. Me fjalë të zhveshura nga zbukurimet, Fondi i Sigurisë ishte për armatimin e Kosovës. Jo për aventurë. Jo për provokim. Por për mbijetesë
Nëse ky fond do të ishte mbrojtur politikisht dhe i qasshëm plotësisht ai do t’i kishte dhënë shtetit një mjet të rrallë. Do të kishte nënkuptuar furnizim më të shpejtë. Trajnim më të mirë. Pavarësi më të madhe nga ritmet e ngadalta të aleatëve. Do të kishte nënkuptuar një shoqëri që investon vetë në sigurinë e saj. Një shtet i vogël që nuk i kërkon historisë mëshirë por përgatitet për të.
Serbia ndërkohë nuk pushoi kurrë së treguari qëllimin e saj. Strukturat paralele në veri kanë qenë për vite të tëra instrument pushteti dhe shantazhi. Nën qeverinë Kurti ato filluan të çmontohen një nga një. Çdo hap u shoqërua me kërcënime nga Beogradi dhe rezistencë të brendshme politike. Kulmi erdhi më 24 shtator 2023 në Bajë.
Ajo që ndodhi atje nuk ishte incident. Ishte operacion paramilitar. I udhëhequr nga Milan Radoiçiq një figurë e lidhur drejtpërdrejt me strukturat e pushtetit serb në veri. Njerëz të armatosur hynë në territorin e Kosovës. U vra polici Afrim Bunjaku në detyrë. Qëllimi ishte i qartë për këdo që nuk zgjodhi verbërinë. Të merrej territor. Të destabilizohej veriu. Të testohej kufiri i durimit. Ishte një përpjekje për aneksim përmes dhunës.
Vetëm 82 ditë më pas partitë kryesore opozitare të Kosovës LDK dhe PDK vepruan jo për ta forcuar shtetin por për ta ngrirë atë4. E dërguan Fondin e Sigurisë në Gjykatën Kushtetuese. E bllokuan. Ia hoqën qeverisë një instrument që synonte mbrojtjen e vendit pikërisht pasi Serbia kishte treguar se ishte gati të vriste për ta rikthyer Kosovën nën kontroll.
Pyetja duhet bërë pa maska dhe pa frikë. Çfarë do të thotë kur parti që pretendojnë se e përfaqësojnë Kosovën bllokojnë një fond mbrojtës menjëherë pas një sulmi të armatosur. Çfarë do të thotë kur këto parti kanë rrënjë të thella në rrjete pushteti të pasluftës. Kush përfiton kur Kosovës i mohohet mundësia të forcojë mbrojtjen e saj.
Koha nuk ishte rastësi. Kur qeveria e Kosovës po i çmontonte strukturat serbe dhe po refuzonte kompromiset e sovranitetit me Serbinë, presioni u rrit nga jashtë dhe nga brenda. LDK dhe PDK nuk u mjaftuan me kundërshtim politik. Ata ndërhynë në mekanizmin e sigurisë shtetërore. Zgjodhën bllokimin ligjor në vend të përgatitjes kombëtare. Zgjodhën ta dobësonin qeverinë ndërsa Serbia rigrupohej.
Sot ky fond mbetet i ngrirë për të tretin vit me radhë. Tre vjet vonesa. Tre vjet pasiguri. Tre vjet në të cilat Serbia ka vazhduar militarizimin ndërsa Kosova është ftuar të përmbahet. Në siguri nuk ka vakuum. Çdo vonesë është dobësi. Çdo bllokadë është ftesë.
E shkruaj këtë si qytetar që refuzon heshtjen e butë. Kur veprimet politike përputhen objektivisht me interesat e një shteti agresor kjo duhet thënë qartë. Veprimi i tyre nuk ishte vetëm debat kushtetues. Ishte një akt që e dëmton mbrojtjen e vendit.
Kosova nuk përballet vetëm me rrezikun përtej kufirit por edhe me paralizën brenda vetes. Një fond sigurie i bllokuar pas një përpjekjeje për aneksim nuk është neutralitet. Është dështim kolektiv. Dhe ky dështim kërkon reagim qytetar.
Kosovo Politicians Pledge to New Fund to Boost Security Force — Balkan Insight.
Kosovo, Not Serbia, Is Britain’s Front Line Against Moscow
Ukraine is Russia’s battlefield of conquest; Kosovo its laboratory of infiltration. Europe must stop indulging Belgrade’s double game before the Balkans becomes Moscow’s next Ukraine. — The GPC Europe Watch.
After the PDK, the LDK also warns to send the Law on the Sovereign Fund to the Constitutional Court — KOHA Ditore.