Nga skema e vizave te tatimet. Çfarë po thotë tani gjykata për Milaim Zekën?

Në një rigjykim në Prishtinë, ekspertët financiarë thanë se biznesi i Milaim Zekës deklaroi 67,609 euro më pak tatime. Zeka e kundërshton. Çështja përfshin edhe Ilir Krasniqin.

Mar 04, 2026

Më 2 mars 2026, në një sallë të Gjykatës Themelore në Prishtinë, një çështje e vjetër u kthye sërish në qendër të vëmendjes. Sipas raportimit1 të “Betimi për Drejtësi”, në rigjykimin ndaj ish deputetit Milaim Zeka dhe Ilir Krasniqit2 për veprën penale “Shmangie nga tatimi”, u dëgjua eksperti financiar Blerim Pushkolli. Ai tha se biznesi individual i Zekës “Qendra Mediale Mozaiku i Kosovës” ka deklaruar dhe paguar më pak tatim dhe kontribute për periudhën 2016-2017, në shumën e përgjithshme 67.609.71 euro. Zeka, sipas të njëjtit raportim, e kundërshtoi këtë konstatim në kuadër të mbrojtjes.

Në dukje janë vetëm shifra, por në Kosovë shifrat shpesh janë porta nga ku hyn historia. Sepse 67.609.71 euro nuk është thjesht një diferencë shifrore, është një sinjal se shteti, përmes ekspertizës, po thotë se paratë kanë qarkulluar, por nuk janë trajtuar siç e kërkon ligji. Pushkolli, sipas “Betimi për Drejtësi”, sqaroi se shuma lidhet me tatimin në të ardhura personale, kontributet pensionale të pronarit, tatimin e mbajtur në burim për të ardhurat personale, si dhe kontributet pensionale për punëtorët.

Në të njëjtën seancë u prek edhe një emër që nuk është i ri në këtë histori, por që shpesh del në hije kur vëmendja përqendrohet te figura publike. Sipas ekspertit, ortakëria e përgjithshme “Ilir Krasniqi dhe Milaim Zeka OP” nuk ka pasur obligime tatimore për periudhën e njëjtë, ndryshe nga biznesi individual i Zekës. Ky dallim, i thënë në gjuhë teknike, krijon një vijë të hollë mes dy subjekteve, një vijë që për publikun është e vështirë të lexohet, por që në gjykatë mund të bëhet vendimtare.

Raportimi përmend edhe një element që shpesh bëhet nyje në procese të tilla. faturat. Pushkolli deklaroi se faturat që Zeka ua kishte dorëzuar ekspertëve nuk mund të llogariten si fatura të rregullta, me arsyetimin se nuk ishin regjistruar në librin e blerjes te biznesi “Qendra Mediale Mozaiku i Kosovës”3. Eksperti tjetër, Bashkim Uka, sipas “Betimi për Drejtësi”, tha se gjatë përpilimit të ekspertizës ishte takuar me të akuzuarit për të marrë të dhëna ose dokumentacion shtesë, dhe theksoi një logjikë që në gjuhën e financave është e ftohtë. Edhe kur mungon kontrata, shpenzimi mund të krijojë detyrimin për deklarim. Në një fjali të vetme, ky parim e kthen mungesën e dokumentit nga një boshllëk në një provë indirekte.

Ky epizod i marsit 2026 nuk qëndron i vetëm. Ai lidhet me një varg vendimesh dhe kthesash procedurale që e mbajnë këtë çështje gjallë prej vitesh. Sipas raportimit, Gjykata Themelore në Prishtinë më 26 prill 2022 kishte shpallur aktgjykim lirues ndaj Milaim Zekës4 dhe të akuzuarve të tjerë për “Mashtrim”, “Shmangie nga tatimi” dhe “Pastrim i parave”. Por Gjykata e Apelit e ktheu në rigjykim rastin ndaj Zekës dhe Ilir Krasniqit sa i përket veprës “Shmangie nga tatimi”, ndërsa pjesët e tjera të aktgjykimit i la në fuqi. Kjo do të thotë se sot, në vitin 2026, ajo që po trajtohet në gjykatë nuk është e gjithë panorama e akuzave të vitit 2018, por një segment i saj, ai që ka të bëjë me detyrimet tatimore.

Për ta kuptuar pse ky segment mbetet kaq i rëndë, duhet të kthehemi në origjinë, aty ku u bashkua një emër publik dhe një emër që, të paktën për publikun e gjerë, ishte më pak i njohur.

Ne i kemi parë të dhënat e Agjencisë së Regjistrimit të Bizneseve të Kosovës, ARBK-së, përmes pamjeve që i kemi siguruar. Aty figuron subjekti “ILIR KRASNIQI & MILAIM ZEKA O.P.”, me numër biznesi 71284891, numër fiskal 601638721, me 2 punëtorë, i regjistruar më 02.06.2016 në Komunën e Prishtinës, me adresë “Pashko Vasa Nr.5 Kati II” dhe telefon 044-500001. Në të njëjtat të dhëna, statusi shënohet i “Shuar” më 06.10.2017, një detaj që, në vetvete, tregon se kjo firmë nuk ka qenë një strukturë afatgjate, por një formë që u ngrit dhe u mbyll brenda një periudhe të shkurtër.

Në rubrikat e ARBK-s del se përfaqësues i autorizuar është Milaim Zeka, me pozitën “Agjent i Regjistruar”. Ndërsa te pronarët ose aksionarët figurojnë Milaim Zeka dhe Ilir Krasniqi. Në listën e aktiviteteve, krahas “Aktivitet e agjencive të punësimit” me kod 7810, shfaqen edhe fusha të tjera si marrëdhënie me publikun, publicitet, përkthim e interpretim, madje edhe zhvillim i projekteve të ndërtimit. Ky kombinim, për publikun, duket i çuditshëm, si një listë që përpiqet të jetë gjithçka, por në të njëjtën kohë edhe një mënyrë e zakonshme për t’i dhënë një kompanie një shtrirje të gjerë ligjore të veprimit.

Megjithatë, të dhënat e ARBK-së tregojnë edhe një dimension tjetër të aktivitetit ekonomik të Milaim Zekës. Ortakëria “ILIR KRASNIQI & MILAIM ZEKA O.P.” rezulton e shuar më 06.10.2017, por regjistri publik tregon se Zeka ka operuar edhe përmes subjekteve të tjera individuale. Një prej tyre është biznesi “Milaim Zeka B.I.” me emër tregtar D.P.Z. “Mona Lisa”, i regjistruar më 24.11.2011 në Prishtinë5, me aktivitet kryesor tregtinë me pakicë të veshjeve në dyqane të specializuara dhe riparimin e artikujve personal dhe shtëpiakë. Ky subjekt figuron në regjistër si biznes individual me pronar Milaim Zekën dhe me status të regjistruar në ARBK.

Këto të dhëna, në vetvete, nuk provojnë asnjë shkelje ligjore. Por ato ngrenë një pyetje legjitime me interes publik.

Si shpjegohet që një figurë publike që për vite është identifikuar me gazetari dhe debate televizive shfaqet në regjistrat ekonomikë edhe si tregtar në sektorë që nuk lidhen natyrshëm me aktivitetin e tij publik?
Kush i verifikon qarkullimet reale financiare të këtyre bizneseve dhe përputhjen e tyre me deklarimet tatimore?
Dhe nëse një subjekt është mbyllur pas hetimeve dhe proceseve gjyqësore, a janë analizuar në mënyrë të plotë edhe aktivitetet e tjera ekonomike të të njëjtit person?

Këto janë pyetje që nuk japin përgjigje vetë regjistrat e biznesit. Ato mund të marrin përgjigje vetëm përmes hetimit institucional dhe transparencës financiare. Për një rast që tashmë është pjesë e proceseve gjyqësore dhe që ka prekur qindra qytetarë të Kosovës, sqarimi i këtyre elementeve mbetet çështje e interesit publik.

Këtu fillon konteksti njerëzor dhe politik i kësaj historie. Sipas burimeve tona në Evropë, të cilat i kemi kontaktuar për të kuptuar më shumë rreth Ilir Krasniqit, ai jeton në Gjermani dhe është njohur me Milaim Zekën diku në vitet 2015-2016. Sipas këtij burimi, Zeka i kishte propozuar Krasniqit të bëjnë biznes, dhe më pas ata “e kanë shpik” një firmë që do të dërgonte njerëz për të punuar në Gjermani, me emrin “ILIR KRASNIQI & MILAIM ZEKA O.P.”.

Në të njëjtin rrëfim, burimi ynë thotë se firma u vendos në zyrën ku lidhej me emisionin “Pa Rrotlla” në Prishtinë, dhe se qytetarëve u thuhej se kushdo që do të shkonte për punë në Gjermani me vizë, duhej të paguante nga 500 deri në 3.550 euro. Burimi përshkruan një tablo të rëndë sociale. njerëz që shisnin gjënë e gjallë, që merrnin borxh, që shkonin në zyrë me shpresë se jeta do të niste diku tjetër. Ne nuk mund t’i verifikojmë në mënyrë të pavarur të gjitha detajet e këtij rrëfimi, por ai përputhet në linja të përgjithshme me atë që është përshkruar publikisht në disa raportime të mëhershme mediatike dhe në përshkrimin e aktakuzës që “Betimi për Drejtësi” e rikujton.

Sipas përmbledhjes së raportimit, Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës më 28 gusht 2018 ngriti aktakuzë ku pretendohej se Krasniqi, Zeka dhe Edmond Kërliu kishin kryer disa vepra penale. Në pjesën që lidhet me skemën e vizave6, përshkruhet se nga qershori 2016 deri në mars 2017, ata kishin krijuar biznesin “I.K & M.Z. Op” si agjenci punësimi, dhe se, përmes emisionit “Pa Rrotlla”, kishin paraqitur fakte të rreme kinse do të punësonin qytetarë të Kosovës në Gjermani. Aty përmendet shifra 900 aplikues, dhe një interval pagesash nga 500 deri në 3.050 euro, si dhe një llogaritje e mjeteve të kthyera dhe të pakthyera. Këto janë pretendime të aktakuzës, jo përfundime gjyqësore, por ato krijojnë sfondin pse sot, edhe kur gjykimi është ngushtuar te tatimi, pesha publike mbetet e madhe.

Në këtë pikë hyn edhe një burim tjetër, media Insajderi, e cila ka raportuar7 më herët për të njëjtën skemë. Ne kemi shkuar në web faqen e Insajderit dhe e kemi gjetur një pasazh ku thuhet se “në pjesën e dytë të hulumtimit për skemën e mashtrimit me viza pune, Insajderi sjell dëshmi dhe rrëfime për implikimin e deputetit Milaim Zeka” dhe se, sipas tyre, në një komunikim, përmendet një shumë “120 mijë euro” që i është dorëzuar atij. Ne nuk po riprodhojmë tërësinë e materialit të Insajderit, por e përmendim si referencë publike të një rrëfimi që ka qarkulluar prej vitesh dhe që, siç duket, ka ndikuar edhe në formimin e perceptimit publik për këtë çështje.

Burimi ynë në Gjermani shton një tjetër element, që lidhet me marrëdhënien mes dy ortakëve. Sipas tij, Ilir Krasniqi dhe Milaim Zeka u prishën në vitin 2018, dhe Krasniqi u bë “armik” i Zekës, sepse Zeka, sipas këtij rrëfimi, e tradhtoi në proces. Burimi e lidh këtë me shifra shumë më të mëdha, deri në miliona euro të përllogaritura nga skema e pagesave, dhe me presionin e qytetarëve që kërkonin kthimin e parave. Këto janë pohime të një burimi anonim dhe nuk janë të verifikuara në mënyrë të pavarur nga ne, por ato tregojnë një dimension të rëndësishëm. konfliktin e brendshëm të një skeme, ku partnerët fillojnë të fajësojnë njëri tjetrin kur sistemi penal hyn në lojë.

Në aktakuzën e përshkruar nga “Betimi për Drejtësi”, Edmond Kërliu përmendet si një emër tjetër i përfshirë në dosje. Burimi ynë pretendon se Kërliu, shtetas amerikan, u rekrutua dhe se i janë kërkuar para të mëdha cash, duke e lënë atë më pas në telashe kur shteti kërkoi llogaridhënie për burimin e mjeteve. Edhe këtu duhet kujdes. këto janë pohime të burimit, jo fakte të vendosura nga gjykata. Por ato ilustrojnë mënyrën se si, në rrëfimet rreth kësaj çështjeje, financa dhe manipulimi ecin bashkë.

Dhe pastaj, si një shtresë tjetër, vjen ajo që ne kemi raportuar më parë, më 16 janar 2026, në shkrimin tonë për dosjen financiare të Milaim Zekës. Aty kemi përshkruar një dokument që, sipas redaksisë sonë, është “Mendim Konstatues i Ekspertizës Financiare Gjyqësore”, i prodhuar për nevojat e gjykatës, i bazuar në të dhëna nga Administrata Tatimore e Kosovës, dokumentacion bankar, deklarime fiskale dhe analiza krahasuese. Ne kemi theksuar se dokumenti është akt teknik dhe nuk jep motive apo konkluzione për fajësi, sepse ato mbeten në kompetencë të gjykatës. Në atë shkrim kemi raportuar se ekspertiza konstaton detyrime të papaguara tatimore dhe kontributesh në shumën 67.609.71 euro, si dhe një qarkullim financiar të konstatuar për vitet 2012-2017 rreth 304.444.92 euro.

Tani, në mars 2026, dëgjojmë në sallë gjyqi të njëjtën shifër 67.609.71 euro, të artikuluar nga eksperti Pushkolli sipas “Betimi për Drejtësi”, e lidhur me periudhën 2016-2017 për biznesin individual “Qendra Mediale Mozaiku i Kosovës”. Për publikun, ky është momenti kur dy rrëfime takohen. ai i dokumenteve teknike që ne kemi raportuar dhe ai i seancave të hapura që mediat po i ndjekin sot. Për shtetin, kjo shifër është detyrim. Për të akuzuarin, sipas raportimit, është diçka që kundërshtohet. Për qytetarët, është pjesë e një historie më të gjerë ku një figurë publike, që për vite ka jetuar në ekran, gjendet i lidhur me mekanizma që e kalojnë ekranin.

Në këtë rrjedhë kronologjike, ka edhe një tjetër nyje që lidhet me mënyrën se si Zeka është përplasur me institucionet dhe figurat e pushtetit, edhe jashtë kësaj dosjeje. Ne kemi përmendur në një shkrim të prillit 2024 se në vitin 2018 pati një përplasje ligjore për shpifje me Hashim Thaçin, atëkohë president, dhe se më 2023 u përmend një urdhër procedural nga Gjykata Themelore8. Në atë segment kemi shkruar për pretendime rreth një vendimi dëmshpërblimi. Për shkak se ky është një terren ku detajet duhet të jenë të verifikueshme në mënyrë të pavarur, ne e trajtojmë këtu vetëm si kontekst të përgjithshëm. Zeka, prej vitesh, ka qenë figurë që prodhon përplasje publike, dhe kjo e ka rritur intensitetin e mënyrës se si publiku e lexon edhe çdo proces penal ku ai përfshihet.

Kronologjia, pra, duket kështu.

02.06.2016, regjistrohet ortakëria “ILIR KRASNIQI & MILAIM ZEKA O.P.” në Prishtinë, me aktivitet kryesor agjenci punësimi. 2016-2017, sipas aktakuzës së përshkruar në raportimin e “Betimi për Drejtësi”, pretendohet se qytetarët janë mashtruar në skemën e vizave dhe se janë shmangur obligime tatimore.
06.10.2017, sipas ARBK, subjekti shënohet i shuar. 28.08.2018, sipas “Betimi për Drejtësi”, Prokuroria Speciale ngrit aktakuzë. 26.04.2022, Gjykata Themelore shpall aktgjykim lirues për një pjesë të akuzave. më pas Apeli e kthen në rigjykim pjesën e “Shmangies nga tatimi” për Zekën dhe Krasniqin. 16.01.2026, ne raportojmë për një ekspertizë financiare që konstaton mospërputhje dhe detyrime.
02.03.2026, sipas “Betimi për Drejtësi”, ekspertët dëgjohen në seancë dhe shifra 67.609.71 euro lexohet sërish në gjuhën e gjykatës.

Çfarë po ndodh tani, në thelb?

Në aspektin procedural, një gjykatë po përpiqet të vendosë nëse, për një periudhë të caktuar, janë shmangur obligime tatimore, dhe nëse po, kush mban përgjegjësi, si ndahet ajo përgjegjësi mes një biznesi individual dhe një ortakërie, si trajtohen faturat, si lexohen qarkullimet bankare, çfarë peshë kanë dokumentet e dorëzuara, dhe çfarë peshë kanë mungesat.

Në aspektin publik, një shoqëri po përpiqet të kuptojë se si një premtim i madh, për punë në Gjermani, u shndërrua në një dosje penale, dhe si një emër i njohur për satirë, debat dhe ekran, u bë pjesë e një realiteti ku njerëzit pretendojnë se e kanë paguar, kanë pritur, dhe nuk kanë marrë as vizë e as para. Kjo është arsyeja pse edhe një seancë e thatë ekspertize mund të duket si kapitull romanesh, sepse prapa shifrave ka fytyra, dhe prapa fytyrave ka frikë, turp, shpresë dhe zemërim.

Ne i kemi kontaktuar burime tona evropiane për të kuptuar më shumë rreth Ilir Krasniqit dhe raportimeve që e përshkruajnë atë si figurë kyçe në prapaskenë. Ajo që na thanë, në thelb, është një rrëfim i një njeriu që jeton jashtë, që u fut në një partneritet në Prishtinë, dhe që më pas u përplas me partnerin e tij kur nisën hetimet. Ky rrëfim nuk i zëvendëson faktet e gjykatës, por tregon se kjo çështje nuk është vetëm juridike. është edhe një luftë narrativash, ku secili tenton ta vendosë veten në rolin e viktimës dhe tjetrin në rolin e autorit.

Në fund, ka një vijë që duhet mbajtur e pastër. paragjykimi i pafajësisë. As raportimi i “Betimi për Drejtësi”, as dokumentet e përmendura, as rrëfimet e burimeve, nuk janë vendim përfundimtar. Vendimi, në një shtet të së drejtës, jepet nga gjykata. Por gazetaria ekziston për një arsye tjetër. që publiku të mos jetojë në mjegull, dhe që proceset që i prekin qindra njerëz, apo prekin besimin në institucione, të mos mbeten thjesht numra në një dosje.

Sot, në muajin mars 2026, ajo që mund të thuhet me siguri është kjo. Çështja është aktive, ekspertët po dëgjohen, shifrat po rishqyrtohen, dhe një ortakëri e regjistruar në Prishtinë në verën e vitit 2016, e shuar në vjeshtën e vitit 2017, po vazhdon të prodhojë pasoja në vitin 2026. Në Kosovë, ndonjëherë një firmë mbyllet shpejt, por historia e saj nuk mbyllet kurrë aq shpejt.

Eksperti konstaton se biznesi në pronësi të Zekës deklaroi e pagoi më pak tatim e kontribute për 2016-2017 në shumën e përgjithme mbi 67 mijë euro, i akuzuari e kundërshton — Betimi Në Drejtësi.

Ilir Krasniqi. Sipas të dhënave në ARBK-së, Ilir Krasniqi figuron si bashkëpronar i ortakërisë së përgjithshme “ILIR KRASNIQI & MILAIM ZEKA O.P.”, e regjistruar më 02.06.2016 në Prishtinë dhe e shënuar si e shuar më 06.10.2017. Në këtë subjekt, bashkëpronarë rezultojnë Ilir Krasniqi dhe Milaim Zeka, ndërsa Milaim Zeka figuron edhe si “Agjent i Regjistruar”. Sipas burimeve tona evropiane, Ilir Krasniqi jeton në Gjermani dhe është njohur me Milaim Zekën rreth viteve 2015-2016, me ç’rast, sipas këtij rrëfimi, kanë nisur bashkëpunimin që çoi në themelimin e kësaj firme.