Nga Thirrja për Drejtësi te Listat e Turpit, Çfarë Tregon Rruga e Kajtazit?
Në 2019, Vehbi Kajtazi kërkonte burgosjen e Hashim Thaçit. Në 2025 e quante patriot. Gjashtë ditë pas hulumtimit tonë, ai më quajti mua agjent. Çfarë po ndodh?
E mbaj mend si një fotografi të ngrirë në ajër atë pamje të vitit 2017 kur Vehbi Kajtazi del para kamerave i tronditur dhe i lënduar dhe flet për një sulm në mes të ditës1.
Flet me orë dhe minuta, flet për kafene, për kolegë, për grushte në fytyrë, për lëndime të lehta, për përsëritjen e sulmeve ndaj gazetarëve dhe për mungesën e llogaridhënies. Në atë çast ai nuk është as komentator, as prokuror, as akuzues i askujt. Është trup njeriu që u godit dhe zë që përpiqet ta kthejë dhimbjen në fjali. Në Kosovë edhe fjalia shpesh mbahet si provokim. Edhe heshtja, po ashtu.
Nga ajo ditë e largme, nëse e vendos njeriun në një vijë kohe, të duket sikur ai ecën në një korridor ku dritat ndizen dhe fiken sipas stinëve të frikës. Korridori quhet opinion publik, studio televizive, dosje gjyqësore, mitologji lufte, akuza dhe kundërakuza. Në këtë korridor secili hap lë pas vetes jehonë, por jo gjithmonë dëshmi.
Gjatë tri ditëve të fundit unë kam parë dhe rishikuar me orë të tëra materiale televizive ku Vehbi Kajtazi ka marrë pjesë, është dëgjuar dhe është parë qartë, në debate, në intervista dhe në segmente të shkëputura që bashkë krijojnë një vijë kohe. Nuk jam duke folur për një përmbledhje të dikujt tjetër. Jam duke folur për atë që e kam parë me sytë e mi dhe kam dëgjuar me veshët e mi, derisa fjalët e tij të bëheshin të padiskutueshme në formën e tyre.
Në vitin 2019, në një program në TV T72, Kajtazi flet për UÇK-në dhe mekanizmin e saj informativ SHIK dhe e përshkruan historinë e saj jo si të lavdishme, por si të dyshimtë, duke thënë se një hetim i mirëfilltë nga një njësi e veçantë e prokurorisë dhe policisë do ta zbardhte historinë e vërtetë. Vetëm kjo fjali, e thjeshtë në dukje, ka një peshë të madhe në Kosovë. Sepse ajo prek një totem. UÇK-ja është themeli emocional i shtetit. Kush flet për të me dyshim, në sytë e disa njerëzve nuk flet me analizë, por me faj. Kush përmend SHIK-un, prek një hije që për dekada ka lëvizur midis gojëdhënave, raportimeve, mohimeve dhe frikës së pashprehur. Në një vend ku shumë vrasje politike mbeten pa epilog, hija bëhet institucion në imagjinatë, edhe kur institucionet e vërteta heshtin.
Pak më vonë, pas arrestimeve të ish krerëve të UÇK-së nga gjykata në Hagë, Kajtazi thotë se pjesëtarë të UÇK-së kanë kryer krime lufte dhe se janë vërtetuar edhe në gjykata dhe se duhet me i gjet3. Edhe këtu ai flet në gjuhën e një gazetari që nuk pranon taborre të shenjta. Ai e vendos fjalinë në një terren ku faktet gjyqësore kanë peshë. Ai nuk thotë se kush. Ai thotë se ekzistojnë dhe se duhen gjetur. Në një kuptim të ftohtë, kjo është thirrje për llogari, jo për hakmarrje.
Në një segment tjetër të janarit 2019, po në TV T74, ai thotë se gjykata nuk ka kuptim nëse nuk akuzohet zoti Thaçi dhe se ai pret që ai të akuzohet dhe të udhëtojë në mars për Hagë. Kjo është edhe më konkrete. Sepse emri i Hashim Thaçit në Kosovë nuk është vetëm emër personi. Është emër epoke, emër strukture, emër vendimesh, emër i rrugëve ku u ngritën karriera dhe u thyen shpresa. Kur dikush thotë publikisht se gjykata s’ka kuptim pa akuzën e Thaçit, ai po i vendos vetes një shenjë në ballë. Në një vend me kujtesë të shkurtër, shenjat në ballë i ruajnë ata që nuk duan të harrohet.
Në një segment tjetër të vitit 2019, po në T7, ai flet për PDK-në dhe SHIK-un. Ai thotë se kjo organizatë ka punuar intensivisht për ta dobësuar LDK-në dhe si mënyrë e dobësimit përmendet edhe vrasja e kundërshtarëve politikë dhe se për t’i arritur qëllimet nuk zgjedhin mjet as formë5. Këtu gjuha e tij është akuzuese, por jo e tipit gjyqësor, sepse ai nuk sjell aktakuzë, ai sjell një portret të frikës. Një portret ku politika del me dorëza dhe me thikë.
Pastaj, në një studio tjetër, në KLAN Kosova, Kajtazi e përshkruan6 Hashim Thaçin si politikan pragmatik, patriot me tana t’mirat, dhe thotë se vendi ka ecur përpara në kohën e Thaçit dhe Isa Mustafës. Këtu nuk kemi më thirrje për akuzën e Thaçit. Kemi një lloj rehabilitimi emocional. Kemi një fjali që tingëllon si mbrojtje, ose si nostalgji, ose si diplomaci. E në vitin 2025 ai e përsërit këtë vlerësim, Thaçi u kon patriot dhe vendi ka ec përpara.
Një lexues i zakonshëm shqiptar e ndjen instinktivisht këtë ndryshim, sepse në gjuhën tonë edhe nuanca është ngjarje. Po a është ndryshim i njeriut, apo ndryshim i rrethanave, apo thjesht ndryshim i klimës ku fjalia mbijeton duke ndryshuar temperaturë. Që ta kuptoj, unë kthehem prapë te ajo pamje e vitit 2017. Sulmi fizik7. Fakti që gazetari thotë se nuk është hera e parë. Aty lind një pyetje jo romantike, por praktike. Çfarë i bën dhuna një gazetari në një vend ku ndjesa rrallë vjen dhe ku hetimi shpesh mbetet i mangët?
A e bën më kokëfortë?
A e bën më të kujdesshëm?
A e bën më të lodhur?
A e bën më të gatshëm për kompromise që nuk i kish menduar?
Në një segment në TV Dukagjini, Kajtazi përplaset me Faton Klinakun të OVL-së. Ai e akuzon atë se po i bëjnë argatin e Serbisë8. Klinaku e kërcënon se do ta lëshojë studion dhe se do të sigurohet që Kajtazi nuk flet më në studio. Kjo skenë, e ka një simbolikë. Të tregon se studioja nuk është thjesht vend debati. Është territor. Dhe territorin e kontrollon dikush, jo gjithmonë producenti. Në Kosovë shpesh ndodh që në ekran flitet për shtetin, por mbrapa ekranit funksionojnë rendet e tjera, rendet e frikës, rendet e nderit, rendet e lojalitetit.
Në KLAN Kosova më 24 maj 2023, Kajtazi përballet9 me Fatmi Shehollin, i cili më vonë u arrestua si i dyshuar për spiunazh për Serbinë10. Sheholli e akuzon Kajtazin se ka gënjyer për një pretendim se Thaçi do të arratisej në Turqi. Kajtazi i thotë mos bërtit. Sheholli i thotë kush t’ka kallxu ty që Thaçi i ka dokumentat e Turqisë. Në këtë shkëmbim ka diçka të rëndë, jo sepse është zhurmë, por sepse është test autoriteti. Kush ka burime. Kush i shpik burimet. Kush guxon të thotë se kush ka pasaportë tjetër. Në një vend të vogël, edhe pasaporta është armë narrative. Të lidh me shpëtim, të lidh me tradhti.
Në tetor 2022, në Pressing të T7, Kajtazi flet për dëshmitarët dhe viktimat dhe i lidh veprimet direkt me përgjegjësinë e zotit Thaçi dhe përmend shpërblime, poste, dhe një logjikë që sugjeron se disa janë afruar e shpërblyer e disa të tjerë dihet qka ka ndodh. Këtu ai kthehet përsëri te gjuha e dyshimit për pushtetin. Ai sugjeron një sistem shpërblimi dhe frike. Pra ndryshimi i tij nuk është linear. Nuk është se në 2019 ai ishte kritik dhe më pas u kthye përgjithmonë në lavdërues. Ai lëviz. Ai shkon e vjen. E kjo lëvizje, në një vend të lodhur nga lufta, mund të jetë shenjë e një njeriu që e di se sa e rrezikshme është të jesh i palëkundur.
Tani futen në skenë gjetjet tona hulumtuese të datës 4 shkurt 202611, me titullin “Skema e vrasjeve politike të Hashim Thaçit”. Ne e kemi përshkruar një model të dhunës së deleguar dhe fajit të deleguar, një sistem ku krijohen atmosfera neutralizimi, ku ndërtohen borxhe dhe ku përdoren narrativa për të disiplinuar kundërshtarët. E kemi ndarë qartë atë që është e verifikueshme nga ajo që mbetet pretendim i burimeve.
Nëse një metodologji e tillë funksionon, ajo nuk prodhon vetëm viktima fizike. Ajo prodhon edhe zhvendosje qëndrimesh. Ajo prodhon zëra që ndryshojnë theksin. Ajo prodhon gazetarë që një ditë akuzojnë, një ditë zbutin, një ditë kthehen sërish në akuzë.
Gjashtë ditë pas publikimit tonë, më 10 shkurt 2026, del videoja e Paparaci-t e Vehbi Kajtazit ku unë etiketohem si agjent specialist i një shërbimi ilegal dhe lidhem me një listë të vitit 201212. Aty madje pretendohet se e kam ndryshuar emrin, se jam i vetëshpallur gazetar, se nuk kam platformë kredibile, dhe se kam nisur një fushatë të rreme kundër ish krerëve të UÇK-së. Pretendohet se shkrimi ynë është i rrejshëm dhe se ilustrimet janë realizuar me inteligjencë artificiale.
Ky nuk ishte debat mbi argumentin. Kjo ishte fushatë delegjitimimi personal. Në Ballkan etiketa e agjentit nuk është fjalë e lehtë. Është sinjal. Është paralajmërim. Është përpjekje për ta zhvendosur vëmendjen nga përmbajtja te personi.
Fakti që redaksia e tij nuk e publikoi reagimin tonë13 të plotë dhe të dokumentuar, ndonëse u publikua menjëherë pas publikimit të listës, është domethënës. Kur një media publikon akuza me implikime të rënda reputacionale, por refuzon të ofrojë hapësirë për kundër-qëndrim, krijohet përshtypja e një materiali të ndërtuar jo për informim, por për delegjitimim. Reagimi publik i njërit prej personave të përfshirë në listë14, i cili mohon çdo përfshirje në aktivitete të paligjshme dhe sqaron rrethanat administrative të kohës, e dobëson më tej pretendimin se dokumenti përfaqësonte një “strukturë spiunazhi”. Deri më sot nuk është paraqitur asnjë dokument zyrtar, aktakuzë apo vendim gjyqësor që ta mbështesë këtë narrativë. Në mungesë të tyre, publikimi i listës ngjan më shumë me instrument presioni publik sesa me produkt të verifikuar gazetaresk.
Unë nuk kam prova për marrëveshje të fshehta apo shantazh ndaj Kajtazit. Por kam kronologjinë publike para syve. Kam kontrastin midis fjalëve të vitit 2019 për domosdoshmërinë e akuzës së tij ndaj Hashim Thaçit dhe fjalëve të tij të vitit 2025 për patriotizmin e Hashim Thaçit. E kam sulmin personal ndaj meje nga Vehbi Kajtazi të Janarit 2026 menjëherë pas publikimit gjetjeve tona hulumtuese ku ne ekspozojmë metodologjinë e vrasjeve politike në Kosovë të lidhura me Hashim Thaçin.
Unë nuk po e shpall askënd fajtor. Por po them se kur një gazetar i cili ka kërkuar hetim për SHIK-un dhe akuzë për Thaçin, më pas e portretizon atë si patriot dhe më pas e përdor platformën për ta diskredituar personalisht autorin e një hulumtimi gazetaresk që e vendos Thaçin në qendër të një metodologjie të dyshuar neutralizimi, kjo krijon një model që meriton analizë të thellë.
Për publikun shqiptar kjo histori duhet treguar qartë. Pa mite të reja. Pa frikë. Pa etiketa të lehta. Sepse kur debati largohet nga faktet dhe kthehet në lista dhe akuza për agjentë, shoqëria e humb terrenin e arsyes.
Unë nuk po them se Vehbi Kajtazi është agjent i dikujt. Unë po them se sjellja e tij publike, e parë në kohë, tregon një lëvizje të vazhdueshme midis poleve të kundërta dhe se kjo lëvizje ndodh në një vend ku presioni ndaj medias është real, ku sulmet fizike kanë ndodhur, dhe ku stigmatizimi është armë e shpejtë për vrasje.
Në fund, pyetja ime mbetet e hapur. Çfarë e prodhon një transformim të tillë publik. Evolucioni i mendimit. Lodhja. Frika. Apo një sistem i korrputuar që di të korruptoj dhe të prodhojë jo vetëm heshtje, por edhe zhvendosje.
Unë kthehem te standardi më i thjeshtë. Kërkohen prova. Kërkohen dokumente. Kërkohen verifikime të plota. Kërkohet debat mbi përmbajtjen, jo mbi etiketën. Sepse vetëm kështu Kosova mund të dalë nga korridori i frikës dhe të hyjë në një sallë ku flet dokumenti, jo zhurma.
Nëse e vërteta e Kosovës do të ketë një ditë arkiv të qetë, ajo do të vijë nga durimi i provave. Dhe atëherë, të gjithë do të qëndrojmë jo përballë kamerës, por përballë dokumentit.
Kajtazi: Hashim Thaçi ish kanë me shku me e puthë në ballë, lider me tana të mirat — KLAN Kosova.
Sulmohet fizikisht gazetari Vehbi Kajtazi — KOHA Ditore.
Përplasja Sheholli-Kajtazi: Ke thënë se babën ma vrau UÇK, ke me shku në burg, jam dëshmitar në Hagë — KLAN Kosova.
Mozaiku i Dosjes Fatmir Sheholli
Arrestimi për ‘spiunazh’ i Fatmir Shehollit, zbulon një skemë ndikimi ku simbolika e luftës, para të padokumentuara dhe rrjete mediatike relativizojnë Beogradin dhe gërvishtin institucionet e Kosovës. — Kronika B Hulumtim.
Skema e vrasjeve politike të Hashim Thaçit
Strategjia e Thaçit e shndërroi Kosovën në një shtet vrasës, ku krijoheshin “atmosfera atentati” për ta arsyetuar neutralizimin e kundërshtarëve dhe për t’i futur besnikët në një cikël borxhi. — Kronika B Hulumtim.
Postimi i Listës së Fabrikuar të Spiunazhit në Facebook nga Vehbi Kajtazi, 9 Shkurt, 2026.
Postimi i Artikullit të Shkruar në Facebook tek Gazeta Paparaci e Vehbi Kajtazit
Publikohet lista: Vedat Xhymshiti pjesë e një shërbimi ilegal të spiunazhit më 2012 — Gazeta Paparaci. [Archive PDF]
Video Posti në Facebook nga Paparaci i Vehbi Kajtazit, 10 Shkurt, 2026.
Kur Gazetaria Zëvendësohet me Linçim Digjital
Pas publikimit të videos së tij, Vehbi Kajtazi reagoi jo me fakte, por me një listë të rreme “spiunazhi”, duke synuar diskreditim personal, dhe duke treguar se nuk është i aftë për debat. — Kronika B Vëzhgimi Mbi Median.
I përfshiri në listën e spiunazhit me Vedat Xhymshitin, konfirmon pjesëmarrjen në dokumentin e publikuar — G Paparaci.