Problemi i Kredibilitetit të Flutura Kusarit
Flutura Kusari po gënjen me vetëdije. Gjermani Martens shkroi një sulm karakteri ndaj Presidentes duke e maskuar atë si analizë gazetareske.
I dashur lexues, ky nuk është një shkrim për ta mbrojtur askënd. Nuk është për Presidenten, nuk është kundër një gazetari, nuk është për një institucion. Ky është një shkrim për ta mbrojtur të vërtetën, sepse sot ajo po shtrembërohet me vetëdije.
Flutura Kusari po gënjen1.
Jo në mënyrë të paqartë, jo nga keqkuptimi, por qartë dhe me qëllim. Ajo po e paraqet një shkrim politik2 si analizë, një goditje si gazetari, një operacion narrativ si interes publik. Dhe këtë po e bën me autoritet të rremë, duke u fshehur pas fjalëve ligj, liri shprehjeje, mbrojtje reputacioni, ndërkohë që ajo vetë ka shkelur çdo parim që pretendon se mbron.
Le ta marrim me radhë, sepse manipulimi funksionon vetëm kur ngjarjet nxirren nga rendi i tyre.
Michael Martens publikoi një shkrim që nuk analizon politika, nuk krahason alternativa politike, nuk shqyrton vendime institucionale. Ai nuk pyet çfarë ka bërë Presidentja Osmani, por çfarë ajo është, sipas tij. Ambicioze, e etur për pushtet, e varur nga Amerika, e gatshme për çdo afrim simbolik për të mbijetuar politikisht. Kjo nuk është analizë. Kjo është psikologjizim politik, një teknikë e vjetër propagandistike ku aktori politik reduktohet në motive të supozuara, jo në veprime të verifikueshme.
Ky shkrim del në një moment specifik, në prag të një procesi politik të ndjeshëm në Kosovë, dhe përthithet menjëherë nga media të rreshtuara me interesat e Beogradit brenda Kosovës. Ato nuk e lexojnë si opinion individual. Ato e shesin si zë gjerman, si konsensus perëndimor, si verdikt moral. Ky nuk është spekulim. Kjo ka ndodhur më parë3, vazhdimisht, dhe Martens e di këtë. Kusari e di këtë. Dhe pikërisht këtu fillon gënjeshtra.
Flutura Kusari del dhe deklaron se shkrimi i Martens është analizë e ligjshme, e mbrojtur gjerësisht, se është interes publik, se Presidentja nuk duhet as të reagojë, sepse kjo do të dëmtonte imazhin e Kosovës. Kjo është përmbysje e realitetit. Interesi publik nuk është ta godasësh institucionin më të lartë të shtetit me insinuata personale. Interesi publik nuk është ta normalizosh një shkrim që delegjitimon sovranitetin politik të Kosovës duke e paraqitur atë si lodër të fuqive të huaja. Interesi publik nuk është të heshtësh kur një narrativë e rrezikshme po eksportohet brenda vendit përmes një autorësie të huaj.
Kusari gënjen edhe më rëndë kur flet për ligjin. Ajo e di shumë mirë dallimin mes opinionit dhe shpifjes, por zgjedh ta mjegullojë atë. Ajo e di që në jurisprudencën evropiane, edhe opinioni ka kufij kur ndërton fakte të rreme ose insinuata dëmtuese pa bazë. Ajo e di që një shkrim që sugjeron presion të huaj, shantazh politik, dhe manipulim institucional pa prova nuk është i shenjtë vetëm sepse është botuar në një gazetë prestigjioze. Por ajo zgjedh të mos e thotë këtë.
Pse?
Sepse Flutura Kusari nuk është një arbitre neutrale. Kjo nuk është hera e parë që ajo pozicionohet politikisht ndërsa shtiret si mbrojtëse e parimeve. Hetimet e mëparshme gazetareske kanë dokumentuar lidhjet e saj me ekosisteme mediatike oligarkike në Kosovë4, mbështetjen e saj të hapur për media që kanë propaguar narrativa të përshtatshme për Serbinë, dhe heshtjen e saj selektive sa herë që liria e medias shkelet nga aktorë që ajo i konsideron aleatë5. Ajo ka sulmuar qytetarë6, ka emërtuar prokurorë, ka ushtruar presion publik mbi drejtësinë, dhe më pas ka kërkuar mbrojtje ndërkombëtare kur ligji nuk i ka dhënë të drejtë. Kjo nuk është sjellje e një mbrojtëseje të lirive. Kjo është sjellje e një aktoreje politike.
Prandaj deklarata e saj nuk është thjesht e gabuar. Është e pavlefshme. Ajo nuk ka kredibilitet për ta gjykuar këtë çështje, sepse është palë në të njëjtin konflikt narrativ. Ajo nuk po e mbron gazetarinë. Ajo po e mbron një linjë politike. Dhe kjo linjë përkon në mënyrë të frikshme me interesat që prej vitesh përpiqen të paraqesin Kosovën si shtet të paaftë për vetëqeverisje.
Dhe këtu duhet thënë qartë, shkrimi i Martens nuk është kritikë ndaj Presidentes Osmani për ndonjë vendim konkret. Nuk është debat mbi politika të jashtme. Është një goditje politike e porositur nga konteksti, në formën e një eseje morale, e cila synon ta minojë legjitimitetin e një figure shtetërore në moment të caktuar. Kjo quhet hit piece7. Dhe ta quash analizë është mashtrim.
Kjo nuk ka të bëjë me ndalimin e fjalës. Ka të bëjë me përgjegjësinë e fjalës. Ka të bëjë me refuzimin për të pranuar që propaganda mund të vijë edhe e veshur me stil, edhe e shkruar bukur, edhe e botuar në gazeta të mëdha.
Flutura Kusari po përpiqet ta mbyllë këtë debat para se të fillojë, duke e etiketuar çdo reagim si kërcënim ndaj lirisë. Kjo është teknika më e vjetër e manipulimit. Dhe është arsyeja pse duhet thënë pa ekuivok, ajo po gënjen.
Jo për inat. Jo për hakmarrje. Por sepse e vërteta nuk mund të mbrohet me heshtje. Dhe sot, në Kosovë, heshtja është luks që nuk na lejohet.
Ist Osmani Trumps Kandidatin? — FAZ M Martens.
Fake German Media Consensus in Kosovo Exposed
Kosovo outlets amplify Berliner Zeitung’s pro-Russian framing, creating a false German media consensus that manipulates narratives, undermining journalistic independence & shaping pro-Serbian agenda. — The GPC Media Watch.
How a Press Freedom Icon Became a Political Actor
Flutura Kusari built a reputation defending press freedom. Now, she stands accused of using that same power to silence a citizen who challenged her. — The GPC I Unit.
International Silence on a Press Freedom Scandal
A celebrated press freedom advocate is accused of using international influence to silence a critic, while organisations that endorsed her evade detailed questions demanding accountability. — The GPC Media Watch.
The Advocate Who Intimidates: Flutura Kusari’s War on Prosecutors
By naming prosecutors and silencing critics, Flutura Kusari of ECPMF doesn’t fight for press freedom, she tramples it under ego, ambition, and the shadow of the Devolli empire. — The GPC Media Watch.
Në gazetari, një “hit piece” i referohet një teksti që paraqitet si analizë ose koment, por që synon kryesisht ta dëmtojë kredibilitetin e një personi përmes insinuatave, atribuimit të motiveve dhe kornizimit selektiv, në vend të shqyrtimit të bazuar në fakte të veprimeve ose politikave. Ndryshe nga kritika legjitime, një hit piece e vë në plan të parë karakterin dhe jo veprimin, mbështetet në qëllime spekulative, anashkalon kontekstin kundërshtues dhe shpesh publikohet në momente të ndjeshmërisë politike. Tipari përcaktues nuk është vetë kritika, e cila është thelbësore për gazetarinë, por zëvendësimi i argumentit të argumentuar me një sulm narrativ, duke prodhuar një rezultat të udhëhequr më shumë nga efekti politik sesa nga kuptimi publik.