Shkarkimi i Pam Bondit e zhvesh propagandën e Grenellit në Kosovë
Largimi i Pam Bondit rrëzon mitin e ndikimit të Richard Grenellit duke zbuluar se në Ballkan fotografia shitet si pushtet ndërsa në Washington mbetet iluzion.
Pas dëbimit të Richard Grenellit nga rrethi i Presidentit Donald Trump, një tjetër figurë nga orbita e dikurshme e tij u rrëzua sot nga qendra e pushtetit amerikan. Presidenti Trump largoi Pam Bondin nga posti i Prokurores së Përgjithshme të Shteteve të Bashkuara, duke njoftuar se ajo do të kalojë në sektorin privat, ndërsa zëvendësi i saj, Todd Blanche, do ta marrë përkohësisht drejtimin e Departamentit të Drejtësisë. Reuters, Associated Press dhe raportimi i drejtpërdrejtë nga Washingtoni1 e lidhin vendimin me zemërimin në rritje ndaj mënyrës si Bondi i trajtoi dosjet Epstein dhe me pakënaqësitë e Presidentit Trump që hetimet ndaj kundërshtarëve të tij politikë nuk prodhuan rezultatet që ai i priste.
Për publikun shqiptar, ky zhvillim nuk është një lajm i largët amerikan. Ai prek drejtpërdrejt mënyrën se si është ndërtuar për muaj të tërë një narrativë politike edhe në Prishtinë, edhe në Tiranë2. Bondi ishte një prej emrave që shfaqeshin në fotografi publike pranë Richard Grenellit3, në një përpjekje të dukshme për ta ruajtur përshtypjen se ai vazhdonte të kishte qasje të drejtpërdrejtë në bërthamën e pushtetit trumpist. Në një postim të shpërndarë në dhjetor, Grenell paraqitej në një rreth ku përmendeshin emra si Pam Bondi, Kash Patel dhe Kristi Noem, duke sugjeruar afërsi, peshë dhe vazhdimësi ndikimi. Sot, dy prej figurave të përmendura në atë orbitë, Bondi dhe Noem, janë tashmë jashtë.
Kjo e dobëson më tej mitin që është ushqyer në hapësirën shqiptare se Grenell vazhdon të jetë ura e privilegjuar drejt vendimmarrjes së Trumpit. Raportimet tona të muajit shkurt4 treguan se edhe vetë Grenell u largua nga drejtimi i Kennedy Center, në një tjetër sinjal se ndikimi i tij formal po tkurrej.
Pikërisht këtu qëndron rëndësia për lexuesin në Kosovë dhe në Shqipëri. Në rajon, autoriteti shpesh nuk shitet përmes dokumentit, por përmes fotografisë. Një takim, një buzëqeshje, një darkë, një postim në rrjete sociale, përdoren si dëshmi force politike. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në një ambient ku shumë aktorë lokalë kanë investuar në idenë se qasja personale te njerëzit e Trumpit mund të përkthehet në shpëtim politik, rehabilitim diplomatik ose ndikim mbi procese gjyqësore5 e institucionale.
Largimi i Bondit e godet këtë fabrikë iluzioni në një pikë të ndjeshme. Jo sepse një fotografi nuk ka ekzistuar6, por sepse fotografia nuk është pushtet. Ajo nuk është mandat. Ajo nuk është garanci. Dhe, mbi të gjitha, ajo nuk është politikë zyrtare amerikane.
Ky është mësimi që publiku shqiptar duhet ta lexojë qartë. Për muaj të tërë, Richard Grenell është paraqitur në disa qarqe si figurë me hyrje të padiskutueshme në botën e Trumpit, si njeri që mund të flasë në emër të saj dhe, nën këtë hije, si ndërmjetës me peshë për çështje që shkonin nga legjitimiteti politik deri te fatet personale të figurave të goditura nga drejtësia si Hashim Thaçi. Por kalendari i fundit amerikan tregon diçka tjetër. Lidhjet e Grenellt janë zbehur. Bondi u largua sot. Dhe struktura mbi të cilën është ndërtuar propaganda e afërsisë së tyre duket gjithnjë e më shumë si teatër reputacional, jo si ndikim real.
Në Washington, kjo është një histori për spastrim të brendshëm në orbitën e Trumpit. Në Ballkan, është një histori për mënyrën se si rrezatimi i atij pushteti është përdorur për konsum lokal. Për Kosovën dhe Shqipërinë, mesazhi është i thjeshtë. Sa herë që dikush shfaq fotografi me emra të mëdhenj amerikanë për të blerë besueshmëri politike në tregun shqiptar, publiku duhet të pyesë jo kush është në kornizë, por çfarë pushteti real ka mbetur pas saj.
Kjo nuk është thjesht një histori për rotacionin e radhës në administratën amerikane por për dështimin spektakolar të një industrie lokale mashtrimi. Për një kohë të gjatë opinioni publik në Kosovë dhe Shqipëri është mbajtur peng i një teatri reputacional ku emisarë pa portofol dhe zyrtarë në rënie e sipër shiteshin si shpëtimtarë të plotfuqishëm. Brutaliteti i vendimit të Trumpit ndaj Bondit shfaqet si një thikë mbi kordonin kërthizor të kësaj propagande duke i nxjerrë zbuluar të gjithë ata aktorë që investuan miliona në lobime dhe imazhe të rreme. E vërteta mbetet cinike dhe e pandjeshme ndaj dëshirave ballkanike. Ndikimi që pretendonin se e kishin të tillët sikur Ramush Haradinaj, Artan Behrami, Berat Buzhala, Milaim Zeka e Fitim Çeku etj, nuk ishte kurrë një urë por një mirazh i krijuar për të blerë kohë dhe për të mbajtur në këmbë karriera të dështuara. Sot mbeten vetëm fotografitë e vjetra si dëshmi të një kohe kur politika rajonale mendoi se mund ta blinte Washingtonin me një buzëqeshje ndërkohë që Washingtoni nuk e mbante mend as emrin e tyre.
Intervista që nuk kërkoi llogari
Biseda mes Çim Pekës dhe Vjosa Osmanit duhej ta sqaronte krizën kushtetuese. Në vend të kësaj, dukej si një emisar televiziv për t’ia rikthyer Osmanit kredibilitetin e humbur. — Kronikë Mbi Median.
Postim në Facebook, i Fitim Çekut, një zëdhënës jo formal i operatorit Richard Grenell.
Si u Shpartallua Grenell dhe Pse Ne e Pamë Të Parët
Raportimi i Daily Mail për përjashtimin e Richard Grenell nga rrethi i Donald Trump përputhet me hulumtimet tona tashmë të publikuara mbi kufizimin e mandatit të tij. — Boshti Ndërkombëtar.
Pse Trump Nuk do ta Lirojë Hashim Thaçin
EKSKLUZIVE: Thaçit ju ngrit aktakuza nën administratën Trump, ndërsa sot propaganda në Prishtinë përpiqet ta shesë zemërimin e Trump ndaj Jack Smithit si shpëtim politik. Kush po e mashtron Thaçin? — Hulumtime.
Richard Grenell me Pam Bondin, marrë nga faqja e tij në Instagram
