Si u la në harresë dokumentimi i krimeve të luftës në Kosovë

I krijuar me vonesë dhe i mbyllur në heshtje, Instituti për Krimet e Luftës u bë simbol i dështimit institucional përballë kujtesës së luftës.

I krijuar vetëm në vitin 2011, dymbëdhjetë vjet pas luftës, gjatë qeverisjes së Hashim Thaçit dhe nën Ministrinë e Drejtësisë së Hajredin Kuçit, Instituti për Hulumtimin e Krimeve të Luftës hyri në histori jo për fuqinë që pati, por për mënyrën si u la të dobësohej për shtatë vjet rresht. Në gusht të vitit 2018, vetëm pak javë pasi kryeministri Ramush Haradinaj priti në zyrën e tij Milan Radoiçiqin, figurë që më vonë lidhej me sulmin paraushtarak serb në Banjskë, qeveria e mbylli institutin nën drejtimin e ministrit Abelard Tahiri. Vetë Tahiri më pas e kundërshtoi modelin e ri të institutit të propozuar nga Vetëvendosje, e cila pas fitores së vitit 2021 e riktheu dhe e bëri sërish funksional. Për KRONIKAT E BARUTIT, foli profesori britanik Aidan Hehir, i cili e quajti këtë vonesë dhe ndërprerje “një akt të turpshëm politik”, duke argumentuar se dokumentimi i krimeve të luftës në Kosovë ishte penguar për vite nga elitat vendore dhe bashkësia ndërkombëtare që preferonin “ta linin të kaluarën pas”.