Vehbi Kajtazi dhe Lufta për ta Bërë Republikën të Pabesueshme
Nga UDB-ja te "organizata kriminale", nga Banjska te GPS-i, Vehbi Kajtazi ka ndërtuar një model publik të përsëritur që godet AKI-në, Presidencën dhe besimin shtetëror.
Vehbi Kajtazi publikoi më 14 gusht 2026 fotografinë e Petrit Ajetit, drejtorit të Agjencisë së Kosovës për Inteligjencë, dhe shkroi:
“O hut, qysh hyni spiuni i BIA-s serbe ne zyre te presidentes dhe kryeministrit? Kallxo! A ia ke qit GPS-n ketij ne kordinim me bashkepunetorin e Serbise, Besim Kelmendi? Lahper bre.”1
Lexuar veçmas, mund të duket si një tjetër shpërthim vulgar në Facebook. Lexuar kronologjikisht, krahas deklaratave të tjera të Kajtazit për AKI-në, Presidenten, Kryeministrin dhe arkitekturën e sigurisë së Kosovës, postimi merr një domethënie shumë më serioze. Nuk kemi më vetëm një gazetar që e kritikon një drejtor. E kemi një narrativë të përsëritur që e paraqet institucionin qendror të inteligjencës së Republikës si të kriminalizuar, politikisht të kapur, të paaftë përballë Serbisë dhe të përqendruar në spiunazh ndaj gazetarëve.
Kjo është arsyeja pse postimi i sotëm duhet lexuar për atë që i komunikon qytetarit. Mesazhi është se një person që Kajtazi e quan “spiun i BIA-s serbe” ka arritur deri në zyrat e Presidentes dhe Kryeministrit, ndërsa drejtori i AKI-së, sipas insinuatës së tij, di të vendosë GPS-a mbi gazetarë. Me pak fjalë, Serbia hyn në majën e shtetit, ndërsa inteligjenca e Kosovës i ndjek kritikët e pushtetit.
Nëse Kajtazi ka prova për këtë, ai e ka një histori të sigurisë kombëtare që duhet të dokumentohet deri në fund.
Nëse nuk i ka, ai po u kërkon qytetarëve ta pranojnë një përfundim të jashtëzakonshëm pa ua dhënë provën që e bën atë përfundim të besueshëm.
Dhe këtu fillon dosja.
Më 22 maj 2024, Kajtazi e krahasoi pushtetin e Kosovës me UDB-në.
“Unë nuk kam pa pushtet detitash në Kosovë që mundohet me i ngja UDB-së si ky i sotmi”, shkroi ai, duke e vendosur komentin pikërisht në kontekstin e drejtuesve të AKI-së2.
Krahasimi nuk është i parëndësishëm. UDB-ja nuk është thjesht sinonim ballkanik për një administratë të keqe. Në kujtesën politike të shqiptarëve të Kosovës ajo e përfaqëson aparatin jugosllav të sigurimit, spiunazhit politik dhe represionin. Kur ky emër i vendoset pushtetit të Republikës së Kosovës, lexuesit nuk po i thuhet vetëm se qeveria ka gabuar. Po i ofrohet analogjia e shtetit të tij me aparatin që historikisht e ka shtypur.
Tre muaj më vonë, më 22 gusht 2024, ndërsa drejtori i CIA-s William Burns w vizitonte rajonin, Kajtazi e përdori përsëri Petrit Ajetin si objekt delegjitimimi.
“Drejtori i CIA-s vjen ne Ballkan e krejt i rrin gatitun. Drejtori i AKI-se i rrin gatitun veç Prindon Sadriut. Rrzbegde!”, shkroi ai3.
Postimi origjinal është ende i indeksuar në Facebook. Këtu nuk diskutohet një dështim operacional i AKI-së. Institucioni reduktohet përmes drejtuesit të tij në karikaturën e një shërbimi të nënshtruar ndaj bashkëshortit të Presidentes.
Pastaj gjuha ndryshoi nga tallja në kriminalizim.
Më 22 tetor 2024, Kajtazi deklaroi se AKI ishte shndërruar në “organizatë kriminale të pushtetit”. Ai pretendoi se institucioni po përgjonte dhe vëzhgonte në mënyrë të kundërligjshme atë, Berat Buzhalën, Ilir Mirenën dhe Lirim Mehmetajn.
Formulimi i tij ishte kategorik: “Po ua konfirmoj edhe një herë se ky institucion shtetëror, që tashmë është shndërruar në organizatë kriminale të pushtetit, po na përgjon dhe vëzhgon në mënyrë të kundërligjshme”4.
Vërejeni ndryshimin. Nuk thuhet se disa zyrtarë të AKI-së dyshohen për shkelje. Nuk thuhet se ekziston informacion që duhet hetuar. Institucioni shtetëror emërtohet “organizatë kriminale”.
Kjo është akuzë me peshë të jashtëzakonshme.
Nëse ekzistojnë provat, atëherë Kosova ka problem të sigurisë kombëtare dhe të sundimit të ligjit. Nëse drejtori i AKI-së ka urdhëruar përgjime ilegale të gazetarëve, kjo duhet të hetohet, dokumentohet dhe ndiqet penalisht. Askush nuk duhet ta mbrojë Petrit Ajetin nga një hetim i tillë.
Por nëse prova nuk është paraqitur, qytetarit i mbetet etiketa. AKI nuk është më institucion që mund të ketë kryer një shkelje. AKI bëhet “organizatë kriminale”.
Më 30 tetor 2024, Kajtazi shkoi një hap tjetër përpara. Pasi nuk vazhdoi siç pritej mbledhja e Komisionit parlamentar për Mbikëqyrjen e AKI-së, ku do të raportonte Petrit Ajeti, Kajtazi shkroi:
“Sepse regjimi e di se kjo po ndodhe. Sepse regjimi e di se eshte e kunderligjshme. Sepse regjimi e di se tashme i kam zbuluar lakuriq. Regjimi e konfirmoi paligjshmerine. Regjimi u zhvesh.”5
Ky postim është veçanërisht domethënës për metodën.
Një zhvillim parlamentar interpretohet si konfirmim i akuzës fillestare. Pra mungesa e përgjigjes bëhet provë. Pengimi i diskutimit bëhet provë. Sjellja e shumicës parlamentare bëhet provë. Teoria ndërtohet në mënyrë të atillë që pothuajse çdo reagim i institucionit mund ta ushqejë atë.
Kjo është një pikë që një analist i inteligjencës duhet ta vërejë.
Sepse problemi i një narrative të tillë nuk është vetëm nëse një pretendim individual është i vërtetë apo i pavërtetë. Problemi është ndërtimi i një sistemi interpretimi ku çdo ngjarje e re absorbohet si konfirmim i premisës se shteti është i kapur.
Pastaj vjen Banjska.
Në një postim tjetër, të cilin mund ta lidhim drejtpërdrejt me profilin e tij në Facebook, Kajtazi e publikoi përsëri fotografinë e Petrit Ajetit dhe shkroi:
“Keqyrne bre çfare bukuroshi e udheheq AKI-ne! Masandej çuditemi pse ndodhi Banjska, Iber-Lebenci, etj. Ky ka pune me me ndjek mu, Beratin, Ilirin, Lirimin etj.”6
Kjo fjali meriton të lexohet disa herë.
“Masandej çuditemi pse ndodhi Banjska.” — Vehbi Kajtazi
Banjska nuk ishte një metaforë politike. Më 24 shtator 2023, rreshteri i Policisë së Kosovës Afrim Bunjaku u vra gjatë një sulmi të armatosur në veri. Milan Radoiçiq mori përgjegjësinë për organizimin e grupit të armatosur. Ngjarja u bë një prej incidenteve më serioze të sigurisë në Kosovë që prej shpalljes së pavarësisë.
Prandaj përdorimi i Banjskës në këtë mënyrë e prodhon një përfundim të qartë për lexuesin. AKI merret me Kajtazin, Buzhalën, Mirenën dhe Mehmetajn. Ndërkohë ndodh Banjska.
Përsëri, pyetja është e thjeshtë.
Cila është prova?
Çfarë informacioni duhej të kishte AKI për Banjskën?
Kur duhej ta kishte?
Çfarë kishte në dispozicion?
Çfarë nuk transmetoi?
Cili është dështimi konkret operacional i Petrit Ajetit?
Nëse Kajtazi i posedon këto të dhëna, ato do ta përbënin një investigim të jashtëzakonshëm. Por pa to, Banjska shndërrohet nga ngjarje e sigurisë kombëtare në instrument asociativ. Lexuesit i vendosen pranë njëra-tjetrës dy ide, “AKI ndjek gazetarët” dhe “Banjska ndodhi”. Përfundimin pastaj e prodhon vetë publiku.
Më vonë Kajtazi e formuloi akuzën për spiunazh edhe më drejtpërdrejt. Në një paraqitje televizive pyeti: “Pse AKI ma ka vendosë GPS-in?”7
Vërejeni përsëri kalimin gjuhësor. Nga ekzistenca e një pajisjeje të dyshimtë, pyetja publike formulohet me AKI-në tashmë të vendosur si subjekt të veprimit. Jo “a ma ka vendosur AKI?”. Por “pse AKI ma ka vendosë GPS-in?”.
Pastaj sulmi u zgjerua përtej AKI-së.
Më 11 shtator 2025, Kajtazi publikoi një reagim të titulluar “Përgjigje për të ashtuquajturën Presidente”8. Brenda tij, Vjosa Osmani përshkruhej përsëri si “e ashtuquajtura presidente”, ndërsa pushteti quhej “regjim”.
Ai shkroi gjithashtu se përdorimi i institucioneve të sigurisë ishte “model i regjimeve diktatoriale”, duke përmendur Bjellorusinë dhe Rusinë [8].
Ky është një moment tjetër që meriton vëmendjen e një analisti. Kajtazi nuk po thotë vetëm se Presidentja ka gabuar. Ai nuk po thotë vetëm se Presidentja e ka keqpërdorur pushtetin.
Ai po e përdor shprehjen “e ashtuquajtura Presidente”.
Në një shtet sovran, ku Serbia vazhdon ta kundërshtojë vetë shtetësinë dhe institucionet e Kosovës, formula “e ashtuquajtura” nuk është gjuhë neutrale. Është formulë delegjitimuese. Në propagandën politike, institucioni vendoset në thonjëza përpara se të sulmohet përmbajtja e tij.
Kjo nuk do të thotë se Kajtazi po e kopjon një urdhër serb. Nuk kemi prova për këtë. Por efekti objektiv i formulimit mund të analizohet.
Presidentja bëhet “e ashtuquajtur”.
AKI bëhet “organizatë kriminale”.
Qeveria bëhet “regjim”.
Pushteti krahasohet me UDB-në.
Drejtori i inteligjencës bëhet objekt talljeje.
AKI paraqitet si organizatë që i ndjek gazetarët.
Banjska përdoret si dëshmi retorike e paaftësisë së saj.
Dhe më 14 gusht 2026, publikut i thuhet se një “spiun i BIA-s serbe” ka hyrë deri te Presidentja dhe Kryeministri, ndërsa shefi i inteligjencës pyetet me përçmim se si e lejoi.
Ky nuk është më një postim. Është një model. Dhe pikërisht këtu analiza kalon nga polemika mediatike në sigurinë informative.
Operacionet moderne të ndikimit nuk varen domosdoshmërisht nga bindja e qytetarit për një gënjeshtër të vetme. Një nga objektivat më të vlefshëm është degradimi i besimit. Qytetari nuk duhet domosdoshmërisht ta besojë Serbinë. Mjafton të pushojë së besuari Kosovën.
Nuk duhet të bindet se BIA është e mirë. Mjafton të besojë se AKI është kriminale.
Nuk duhet ta pranojë Presidentin e Serbisë. Mjafton ta konsiderojë Presidenten e Kosovës “të ashtuquajtur”.
Nuk duhet ta dojë Beogradin. Mjafton të besojë se Prishtina është e paaftë.
Nuk duhet ta mohojë shtetësinë e Kosovës. Mjafton të bindet se shteti nuk funksionon.
Kjo është arsyeja pse një shërbim inteligjence që e analizon mjedisin informativ nuk duhet të pyesë vetëm “a është ky informacion i rremë?”. Pyetja më e rëndësishme është “çfarë sjelljeje dhe perceptimi po përpiqet të prodhojë narrativa?”.
Në këtë rast, rezultati kumulativ është i dukshëm.
Mos i beso AKI-së. Mos i beso Presidentes. Mos i beso Kryeministrit. Mos i beso institucioneve të sigurisë. Shteti është i kapur. Shteti është kriminal. Shteti është i depërtuar. Shteti nuk është në gjendje të të mbrojë.
Ky është pikërisht lloji i rezultatit psikologjik që një entitet armiqësor do të kishte interes strategjik ta prodhonte brenda Kosovës.
Dhe këtu duhet bërë dallimi më i rëndësishëm i gjithë kësaj dosje.
Përputhja e efektit nuk është provë e komandimit.
Ne nuk kemi paraqitur prova se Vehbi Kajtazi merr udhëzime nga BIA, Beogradi, Moska apo ndonjë strukturë tjetër të huaj. Nuk kemi paraqitur prova financimi, komunikimi, rekrutimi apo koordinimi operacional. Pa to, një akuzë e tillë do të ishte spekulim dhe do ta përsëriste pikërisht metodën që po analizojmë.
Por mungesa e provës për koordinim nuk e zhduk fenomenin që është para syve tanë.
Postimet ekzistojnë. Fjalët ekzistojnë. Datat ekzistojnë. Modeli mund të rindërtohet. Dhe efekti mund të analizohet.
Kjo e çon çështjen në një nivel shumë më serioz se pyetja nëse Vehbi Kajtazi e pëlqen apo nuk e pëlqen Albin Kurtin, Petrit Ajetin apo Vjosa Osmanin.
Çfarë e motivon këtë përshkallëzim të vazhdueshëm?
Pse një gazetar që ka kaluar vite duke mbuluar sigurinë dhe drejtësinë e zgjedh vazhdimisht gjuhën që e godet jo vetëm bartësin e një posti, por besueshmërinë e institucionit?
Pse një shkelje e pretenduar e AKI-së bëhet “organizatë kriminale”?
Pse një konflikt me Presidenten përfundon me “e ashtuquajtura Presidente”?
Pse pushteti krahasohet me UDB-në?
Pse Banjska vendoset në të njëjtën fjali me pretendimin se AKI-ja i ndjek gazetarët?
Pse një pretendim për depërtim të BIA-s në kontakt me majën e shtetit publikohet si sharje në Facebook dhe jo si një investigim i dokumentuar i sigurisë kombëtare?
Çfarë shkolle profesionale e mëson një gazetar se dyshimi duhet të vijë përpara provës?
Dhe kujt i shërben, në fund, qytetari që nuk beson më në asnjë institucion të Republikës së vet?
Këto nuk janë pyetje për cenzurë. Janë pyetje kundër manipulimit. Sepse shteti demokratik nuk mbrohet duke i arrestuar gazetarët që e kritikojnë. Një shtet që e bën këtë vetëm sa vërteton propagandën e kundërshtarit.
Në Britani, Gjermani dhe Shtetet e Bashkuara, shërbimet e inteligjencës dhe drejtuesit e tyre mund të hetohen, kritikohen dhe ekspozohen. Gazetaria e sigurisë kombëtare është pjesë e mbrojtjes së demokracisë, jo armik i saj.
Por ekziston edhe ana tjetër e këtij parimi. Liria e shtypit nuk e shndërron pretendimin në provë. Nuk e bën një njeri spiun sepse dikush e quan të tillë. Nuk e bën një institucion organizatë kriminale sepse një gazetar e deklaron. Dhe nuk e bën një teori të vërtetë vetëm sepse çdo kundërshtim ndaj saj interpretohet si provë e komplotit.
Prandaj institucionet e Kosovës nuk duhet t’i përgjigjen këtij fenomeni me panik.
Duhet t’i përgjigjen me prova.
Nëse AKI nuk e ka spiunuar Kajtazin, kjo duhet të sqarohet në masën që e lejon ligji. Nëse pajisja GPS nuk lidhet me AKI-në, duhet përcaktuar kush e vendosi.
Nëse personi që Kajtazi e quan “spiun i BIA-s” nuk është i tillë, institucionet kompetente duhet të jenë në gjendje ta sqarojnë këtë pa komprometuar informacion të klasifikuar.
Nëse ka pasur dështime para Banjskës, ato duhet të hetohen.
Republika nuk fiton duke kërkuar besim të verbër. Ajo fiton duke qenë më e verifikueshme se njerëzit që e sulmojnë. Por edhe Kajtazi duhet të përgjigjet.
Nëse Kajtazi ka prova, le t’i publikojë. Nëse ka dokumente, le t’i verifikojë. Nëse ka burime që provojnë se një operativ i BIA-s ka depërtuar deri te udhëheqja e Kosovës, atëherë nuk ka zbuluar material për një status në Facebook, por një çarje të sigurisë kombëtare.
Nëse nuk i ka këto prova, atëherë problemi ndryshon. Sepse prej vitesh ai ka prodhuar akuza të rënda ndaj AKI-së, Presidencës, Qeverisë dhe institucioneve të drejtësisë, shpesh duke kaluar nga dyshimi te përfundimi përpara se publiku të shohë provën. Nëse pretendon se AKI e ka spiunuar, edhe kjo duhet hetuar seriozisht. Por ekziston edhe pyetja tjetër që ai vetë nuk e shtron kurrë. Nëse një shërbim inteligjence ka pasur interes operacional ndaj tij, cili ka qenë shkaku i arsyeshëm?
Unë jam gazetar që merrem me sigurinë, luftën, inteligjencën dhe krimin e organizuar. MI5 dhe MI6 nuk më spiunon vetëm sepse kritikoj qeverinë britanike. Në Britani, gazetaria e ashpër nuk është krim. Por bashkëpunimi me një fuqi të huaj, asistimi i një shërbimi armiqësor, marrja ose shpërndarja e informacionit të mbrojtur në rrethana të caktuara dhe veprimet që e cenojnë sigurinë kombëtare mund të sjellin hetim, arrestim dhe dënime të rënda sipas National Security Act 2023. Kritika nuk kriminalizohet. Veprimtaria për një fuqi të huaj po.
Prandaj pyetja për Kajtazin është e thjeshtë. Nëse ka qenë objekt i interesimit të AKI-së, a ekziston një bazë ligjore dhe operative për këtë? Dhe nëse ai pretendon se nuk ekziston, le ta provojë abuzimin. Por nuk mund të kërkojë që publiku të besojë automatikisht se çdo interesim ndaj tij është persekutim, ndërsa vetë ai ndërton prej vitesh narrativën se institucionet e Republikës janë kriminale, të kapura dhe të paafta.
Nëse ke prova, nxirri. Nëse nuk i ke, ndalo së kërkuari që një Republikë të mos i besojë vetvetes vetëm sepse ti kërkon që ajo të t’besojë ty.
Sepse njerëzit ikin. Petrit Ajeti do të ikë nga AKI. Vjosa Osmani ka shkuar nga Presidenca. Albin Kurti mund të shkoj një ditë nga Kryeministria. Vehbi Kajtazi nga media që drejton.
Por Republika duhet të mbetet.
Dhe nëse ia shkatërron qytetarit besimin se ajo Republikë mund ta mbrojë, nuk ke nevojë t’ia rrëzosh ndërtesat.
Ia ke goditur themelet.
Nëse ky raportim ka vlerë për ty, ndihmoje të vazhdojë. Kontribuo sot për gazetari të pavarur, të guximshme dhe në shërbim të publikut.
Si Dështuan Dezinformatorët e Kosovës në Vizitën e Drejtorit të CIA-s
Në një botë me rrezik të lartë të inteligjencës globale dhe diplomacisë, asgjë nuk është ashtu si duket. Kur William Burns, Drejtori i CIA-s, bëri vizitën e tij të paparalajmëruar në Ballkan këtë mes…
Vehbi Kajtazi, Facebook, 14 gusht 2026.
Postimi i paraqitur në materialin burimor të këtij hulumtimi përmban fotografinë e drejtorit të AKI-së, Petrit Ajeti, dhe tekstin: “O hut, qysh hyni spiuni i BIA-s serbe ne zyre te presidentes dhe kryeministrit? Kallxo! A ia ke qit GPS-n ketij ne kordinim me bashkepunetorin e Serbise, Besim Kelmendi? Lahper bre.”
Kjo është pika fillestare e dossier-it sepse bashkon në një postim BIA-n serbe, Presidenten, Kryeministrin, drejtorin e AKI-së dhe pretendimin e mëparshëm për GPS. Fotografia e postimit është ruajtur nga redaksia më 14 gusht 2026. Profili publik i autorit: https://www.facebook.com/vehbikajtzi
Vehbi Kajtazi, Facebook, 22 maj 2024. Citimi i dokumentuar: “Unë nuk kam pa pushtet detitash në Kosovë që mundohet me i ngja UDB-së si ky i sotmi. Paramendojeni sikur ta kishin bërë një gjë të tillë drejtoret paraprak të AKI-së?”
Burimi sekondar që ruan deklaratën dhe datën është Gazeta Papirus, 22 maj 2024. URL e plotë: https://gazetapapirus.com/veehbii-kajtazi-perafron-pushtetin-e-kurtit-me-ate-te-udb-se/ .
Ky material përdoret sepse e dokumenton një fazë të hershme të modelit ku kritika ndaj pushtetit dhe AKI-së lidhet me UDB-në, një analogji me ngarkesë të veçantë historike në Kosovë
.
Vehbi Kajtazi, Facebook, 22 gusht 2024.
Postimi origjinal thotë: “Drejtori i CIA-s vjen ne Ballkan e krejt i rrin gatitun. Drejtori i AKI-se i rrin gatitun veç Prindon Sadriut. Rrzbegde!”
Postimi përdoret sepse demonstron personalizimin dhe përqeshjen publike të autoritetit të drejtorit të AKI-së në kontekstin e vizitës së drejtorit të CIA-s. Data konfirmohet edhe nga raportimi i VushtrriaOnline më 22 gusht 2024.
Vehbi Kajtazi, deklaratë e raportuar më 22 tetor 2024.
Citimi: “Po ua konfirmoj edhe një herë se ky institucion shtetëror, që tashmë është shndërruar në organizatë kriminale të pushtetit, po na përgjon dhe vëzhgon në mënyrë të kundërligjshme mua, Berat Buzhalën, Ilir Mirenën dhe Lirim Mehmetajn.”
Burimi i arkivuar: Periskopi, 22 tetor 2024. URL e plotë: https://periskopi.com/sq/2024/10/kajtazi-aki-ja-po-na-pergjon-dhe-vezhgon-kunderligjshem-mua-buzhalen-mirenen-dhe-mehmetajn
Materiali përdoret sepse shënon kalimin nga përqeshja e drejtuesit në karakterizimin e vetë institucionit të AKI-së si “organizatë kriminale”.
Vehbi Kajtazi, Facebook, 30 tetor 2024.
Citimi përfundimtar i postimit është: “Regjimi e konfirmoi paligjshmerine. Regjimi u zhvesh. Meqe u zhvesh, tash ka pune Prokuroria Speciale.”
Ky postim përdoret sepse e tregon mekanizmin përmes të cilit një zhvillim parlamentar interpretohet si konfirmim i pretendimit paraprak për përgjim ilegal. Paparaci dhe Ekonomia Online e dokumentuan reagimin po më 30 tetor 2024
Vehbi Kajtazi, Facebook.
Postimi origjinal thotë: “Keqyrne bre çfare bukuroshi e udheheq AKI-ne! Masandej çuditemi pse ndodhi Banjska, Iber-Lebenci, etj. Ky ka pune me me ndjek mu, Beratin, Ilirin, Lirimin etj.”
Facebook indekson edhe fotografinë përkatëse në: https://www.facebook.com/vehbikajtzi/photos/keqyrne-bre-%C3%A7fare-bukuroshi-e-udheheq-aki-ne-masandej-%C3%A7uditemi-pse-ndodhi-banjsk/535882129437105/
Ky është një nga dokumentet më të rëndësishme të dossier-it sepse Kajtazi vetë e lidh drejtimin e AKI-së, Banjskën, Ibër-Lepencin dhe pretendimin për ndjekjen e gazetarëve në të njëjtin argument.
Vehbi Kajtazi, paraqitje televizive e shpërndarë nga Gazeta Paparaci.
Formulimi: “Pse AKI ma ka vendosë GPS-in?” Videoja e indeksuar është publikuar në Facebook.
Videoja gjendet gjithashtu në YouTube:
Ky material përdoret për ta dokumentuar se pretendimi për GPS nuk është inferencë e këtij dossier-i. Kajtazi vetë e ka artikuluar publikisht AKI-në si subjekt të vendosjes së pajisjes.
Vehbi Kajtazi, Facebook, 11 shtator 2025, “Përgjigje për të ashtuquajturën Presidente”.
Në tekst Kajtazi përdor formulimin “e ashtuquajtura presidente”, flet për “regjim” dhe e krahason përdorimin e institucioneve të sigurisë me modele të “Bjellorusisë” dhe “Rusisë”.
Teksti është riprodhuar gjithashtu nga Nacionale.
URL e plotë e kopjes së arkivuar: https://nacionale.com/politike/vehbi-kajtazi-pergjigje-per-te-ashtuquajturen-presidente .
Ky material përdoret sepse tregon se delegjitimimi retorik nuk kufizohet te AKI-ja, por shtrihet edhe mbi institucionin e Presidentes së Republikës.