Kërcënimi për atentat ndaj Kryeministrit të Kosovës
Kur një ish shef i inteligjencës serbe flet për modelin e Mossadit dhe përmend kryeministrin e Kosovës, kërcënimi nuk është metaforë por paralajmërim.
Në Ballkan, kërcënimet rrallëherë mbërrijnë si britma. Shpesh ato vijnë si fjali të qeta në një studio televizive, të shqiptuara me një ton pothuaj teknik, sikur të bëhej fjalë për një procedurë burokratike dhe jo për një paralajmërim të errët politik.
Në mars të vitit 2026, një fjali e tillë u dëgjua në Beograd.
Aleksandar Vulin, ish drejtor i Agjencisë së Inteligjencës së Sigurisë së Serbisë BIA dhe një nga figurat më të afërta me presidentin serb Aleksandar Vuçiq, u shfaq në televizion dhe foli për ata që i quajti bartës të “politikës antiserbe”. Ai nuk foli në mënyrë të paqartë. Ai i përmendi shërbimet sekrete. Ai e përmendi planifikimin. Ai e përmendi modelin e Mossadit.
“...shteti serb duhet të veprojë. Pas kësaj do t’i kërkoja shërbimit tonë të bëjë një plan të qartë se si do të merremi me individë me emër dhe mbiemër që janë bartës të politikës antiserbe. Le të mendojnë se çfarë do t’u ndodhë atyre. Nëse Izraeli mund ta bëjë, nëse Mossadi mund ta bëjë, pse nuk mundet shërbimi serb. Nuk është se nuk e kemi bërë më parë, ne e dimë si bëhet dhe askush nuk ka frikë nga ne”, tha Vulin.
Pastaj ai e përmendi drejtpërdrejt kryeministrin e Kosovës.
“Albin Kurti nuk e ka problem ta thyejë çdo marrëveshje dhe nuk ka frikë se do të ndëshkohet ndonjëherë. Ai nuk ka frikë se diçka mund t’i ndodhë atij apo njerëzve rreth tij.”
Në një rajon ku historia politike është shënuar nga atentate, operacione të shërbimeve sekrete dhe dhunë shtetërore, kjo nuk ishte një metaforë. Ishte një paralajmërim.
Për Kosovën, këto fjalë nuk ranë në një vakuum.
Ato erdhën në një moment kur republika e re, e lindur nga lufta për çlirim dhe ndërhyrja e NATO-s në vitin 1999 dhe e shpallur e pavarur në vitin 2008, po kalonte një periudhë tensioni të brendshëm institucional dhe presioni të jashtëm gjeopolitik. Në fund të vitit 2025, qytetarët e Kosovës kishin konfirmuar për herë të dytë brenda një viti mbështetjen për qeverinë reformiste të udhëhequr nga Albin Kurti. Në zgjedhjet e 28 dhjetorit, mbi pesëdhjetë e një për qind e votuesve i dhanë mandat të qartë për ta vazhduar kursin politik të gjashtë viteve të fundit, një projekt që synonte konsolidimin e institucioneve demokratike, luftën kundër korrupsionit dhe orientimin e vendit drejt strukturave euroatlantike.
Në një rajon ku mandatet e tilla janë të rralla, ky rezultat kishte një kuptim të dyfishtë. Për shumë qytetarë ai përfaqësonte stabilitetin e një projekti reformist që e sfidonte elitën e vjetër politike të Kosovës, një elitë e cila për dy dekada pas luftës ishte akuzuar gjerësisht për korrupsion sistemik dhe për lidhje klienteliste që shpesh e kishin bërë shtetin e ri të duket i kapur nga interesat e ngushta të pushtetit. Për aktorë të tjerë, brenda dhe jashtë vendit, fitorja e Kurtit ishte një zhvillim më i komplikuar. Një Kosovë e udhëhequr nga një qeveri e fortë, e pavarur nga strukturat e vjetra dhe qartësisht pro perëndimore, e ndryshon ekuilibrin e pushtetit në Ballkan.
Është në këtë kontekst që deklarata e Vulinit duhet lexuar.
Reagimi më i qartë institucional erdhi nga ministri i brendshëm i Kosovës, Xhelal Sveçla, i cili e përshkroi1 gjuhën e Vulinit si një kërcënim të papranueshëm që normalizon logjikën e operacioneve sekrete dhe dhunës politike.
“Deklarata e ish drejtorit të BIA-s Aleksandar Vulin, e bërë në kontekstin e zhvillimeve në Lindjen e Mesme ku ai i referohet modelit të Mossadit dhe pyet ‘nëse Izraeli mund ta bëjë pse nuk mundemi ne’, është e papranueshme dhe thellësisht kërcënuese”, shkroi Sveçla.
“Të importosh analogji nga një konflikt i karakterizuar nga luftë e hapur, kërcënime të armatosura dhe operacione të shpallura kundër aktorëve që konsiderohen armiq dhe t’i aplikosh ato në raport me kryeministrin e Republikës së Kosovës nënkupton normalizimin e logjikës së operacioneve sekrete si mjet kërcënimi dhe destabilizimi të drejtpërdrejtë në Ballkan”
Sveçla kujtoi gjithashtu një histori që në Kosovë nuk është harruar.
“Historia jonë e afërt tregon se strukturat e inteligjencës serbe kanë qenë të përfshira në vrasjen e aktivistëve politikë shqiptarë si Jusuf Gërvalla, Bardhosh Gërvalla dhe Kadri Zeka. Kur Vulin thotë se inteligjenca serbe ‘di si ta bëjë këtë’, ai i referohet një precedenti të rrezikshëm.”
Ai zbuloi gjithashtu një epizod shqetësues nga fillimi i shkurtit, kur autoritetet kosovare arrestuan dy shtetas bjellorusë dhe një rus që kishin hyrë ilegalisht në vend pas qëndrimit në Serbi2.
“Përveç përvojës së tyre ushtarake dhe trajnimit me eksplozivë, ata posedonin pajisje për orientim, kamuflim dhe ekzekutim planesh operative, elemente që përputhen me retorikën e artikuluar nga Vulin”, tha ai.
Ministri i mbrojtjes Ejup Maqedonci paralajmëroi3 se retorika politike e Beogradit duhet parë në lidhje me zhvillime konkrete ushtarake.
“Kur këto zhvillime shoqërohen me pretendime territoriale ndaj Kosovës dhe me projektin hegjemonik të ‘Botës Serbe’, ato krijojnë shqetësime reale për sigurinë dhe stabilitetin në rajon.”
Ai kujtoi gjithashtu sulmin paramilitar në Bajë në shtator 2023, ku një rreshter i policisë së Kosovës u vra gjatë një operacioni të organizuar nga struktura të lidhura me Beogradin.
Në planin analitik, deklaratat e Vulinit u interpretuan si pjesë e një doktrine më të gjerë të presionit strategjik.
Analisti Sadri Ramabaja argumenton se deklarata duhet lexuar në dy nivele.
“Deklarata e Aleksandar Vulinit duhet lexuar në dy nivele, si instrument retorik politik i brendshëm dhe si sinjal i një paradigme më të gjerë të sigurisë që po artikulohet në Beograd.”
Sipas tij, kjo retorikë ndërton një narrativë të rrezikut permanent ndaj kombit serb dhe legjitimon idenë e veprimeve të shërbimeve sekrete jashtë kufijve të vendit.
“Këto elemente janë karakteristike për strategjitë e sigurisë së zgjeruar etno kombëtare.”
Ramabaja e interpreton heshtjen e opozitës në Kosovë si një simptomë të krizës së kulturës politike.
“Kjo heshtje e opozitës flet për gjendjen reale që po kalojnë ato. Partitë opozitare në Kosovë funksionojnë shpesh më shumë si korporata ekonomike sesa si parti politike.”
Në një situatë të tillë, reagimi kundër kërcënimeve nga Serbia mund të shihet si përforcim i pozitës së qeverisë, ndërsa heshtja si kalkulim politik i brendshëm.
Por kjo heshtje ka pasoja strategjike.
“Në analizën e sigurisë kjo quhet dritare oportuniteti politik. Kur një aktor i jashtëm e sheh fragmentimin e brendshëm si mundësi për të ushtruar më shumë presion.”
Edhe analisti i sigurisë Gurakuç Kuçi e sheh gjuhën e Vulinit si pjesë të një strategjie më të gjerë të luftës hibride.
“Lufta hibride fillon me një narrativë dhe presion psikologjik. Kur shpërndahet propagandë apo gjuhë kërcënuese, kjo tregon qëllime ekspanzioniste.”
Sipas tij, retorika e Vulinit e ruan traditën e asaj që në Jugosllavi quhej “luftë speciale”, një kombinim i operacioneve të inteligjencës dhe presionit psikologjik.
“Kjo gjuhë synon krijimin e panikut dhe pasigurisë, ndërsa njëkohësisht mobilizon nacionalistët serbë.”
Kuçi thekson gjithashtu lidhjet e Vulinit me Rusinë.
“Vulin është figura bosht publike e angazhuar nga Rusia për ta ruajtur pushtetin e Vuçiqit në Serbi.”
Në Londër, analisti i sigurisë Noel Hadjimichael e përshkroi situatën në terma të qartë strategjikë.
“Serbia ka mundësinë të distancohet nga narrativa provokuese që i destabilizon fqinjët e saj. Veprime të tilla nga zëra politikë vetëm sa e ulin reputacionin e saj.”
Ai shtoi se për partnerët perëndimorë stabiliteti i Kosovës ka një rëndësi të veçantë.
“Partnerët perëndimorë në Evropë vlerësojnë një Kosovë të qëndrueshme dhe të përgjegjshme. Një Kosovë që refuzon ndikimin toksik të Rusisë në Ballkanin Perëndimor është një fitore për vlerat liberale.”
Megjithatë, përtej këtyre reagimeve analitike, një element tjetër i kësaj historie është po aq domethënës.
Heshtja.
Zyra e Presidentes së Kosovës nuk iu përgjigj pyetjeve të dërguara për këtë çështje, pavarësisht dy kërkesave zyrtare për koment4. As partitë (LDK5 dhe PDK6) kryesore opozitare nuk ofruan përgjigje.
Ambasada e Shteteve të Bashkuara në Prishtinë nuk komentoi. Ambasada gjermane nuk komentoi.
Shërbimi diplomatik i Bashkimit Evropian dha një përgjigje të shkurtër.
“Nuk komentojmë komente.”
Vetëm KFOR-i ofroi një deklaratë institucionale neutrale.
“KFOR ka një prani të fortë, të dukshme dhe fleksibile në Kosovë që na lejon të përballemi me çdo zhvillim që mund të ketë ndikim në siguri.”
Kjo heshtje institucionale ndodh në një moment kur konteksti gjeopolitik po bëhet gjithnjë e më i tensionuar.
Serbia ka konfirmuar blerjen e raketave supersonike kineze CM-4007, duke u bërë vendi i parë në Evropë që i posedon ato. Këto raketa kanë një rreze veprimi deri në katërqind kilometra dhe arrijnë me shpejtësi pesë herë më të madhe se shpejtësia e zërit.
Pothuajse dy të tretat e armëve të importuara nga Serbia në pesë vitet e fundit kanë ardhur nga Kina.
Në të njëjtën kohë, një grup kongresistësh dhe senatorësh amerikanë i kanë kërkuar Sekretarit të Shtetit Marco Rubio të mos reduktojë praninë ushtarake amerikane në Kosovë8.
“Në një kohë të brishtësisë së shtuar politike dhe të rritjes së ndikimit keqdashës në Ballkanin Perëndimor, një reduktim i parakohshëm i pranisë amerikane rrezikon ta destabilizojë jo vetëm Kosovën por edhe rajonin.”
Rreth gjashtëqind trupa amerikane janë aktualisht pjesë e misionit të NATO-s KFOR në Kosovë.
Për Kosovën, kjo prani mbetet një nga garancitë kryesore të sigurisë që nga përfundimi i luftës në vitin 1999.
Në këtë sfond, deklaratat e Vulinit marrin një kuptim më të thellë.
Ato nuk janë vetëm një moment retorik.
Ato janë një kujtesë se historia e Ballkanit nuk është vetëm e kaluar.
Ajo është gjithmonë një mundësi e së ardhmes.
Xhelal Sveçla, Postim në Facebook, 4 Mars, 2026.
Korridori Moskë–Beograd dhe hija e Drenasit
EKSKLUZIVE: Shqiptar, rus e bjellorus pas korridorit Moskë–Beograd; 1 milion euro në kufi. Pse pretendohet se Shqipëria s’po bashkëpunon? — Kronika B Hulumtime.
Ejup Maqedonci’s Facebook Statement, 8 Mars, 2026.
Pyetjet drejtuar Presidencës më 11 Mars, 2026
Pyetjet drejtuar LDK-së, më 11 Mars, 2026.
Pyetjet drejtuar PDK-së, më 11 Mars, 2026.
