Kur VOX Kosova gënjeu në emër të NZZ-së

Më 6 janar 2026, VOX Kosova dhe pronari i saj Lirim Mehmetaj e gënjyen publikun, duke shpikur takim sekret Bislimi–Gjuriç që NZZ dhe Tobias Gafafer nuk e kishin raportuar.

Më 6 janar 2026 nuk ndodhi asnjë skandal diplomatik. Ajo që ndodhi ishte një shembull i qartë se si informacioni mund të shtrembërohet, ripaketohet dhe të përdoret si armë, kur interesat politike vendosen mbi disiplinën gazetareske. Një rindërtim i kujdesshëm i asaj dite tregon një hendek gjithnjë e më të madh mes asaj që u raportua realisht, asaj që u pretendua dhe asaj që ishte faktikisht e pavërtetë.

Në orën 05.30 sipas kohës zvicerane, Neue Zürcher Zeitung publikoi¹ një analizë të raportuar nga gazetari Tobias Gafafer mbi rolin afatgjatë të Zvicrës në lehtësimin diskret të dialogut mes Kosovës dhe Serbisë. Artikulli nuk solli asnjë zbulim për negociata sekrete. Ai dokumentoi një format tashmë të njohur të ndërtimit të besimit, i cili njihet nga diplomatët të paktën që nga viti 2015 dhe që ishte raportuar më herët nga NZZ am Sonntag në vitin 2022² edhe nga Blick³.

Faktet kryesore në artikull ishin të kufizuara dhe të formuluara me kujdes. Zvicra organizon takime joformale dialogu dy deri në tri herë në vit në Solothurn. Në to marrin pjesë përfaqësues të partive qeverisëse, opozitës dhe shoqërisë civile. Sipas disa burimeve, herë pas here kanë marrë pjesë edhe ministra nga të dyja palët. Dy emra u përmendën si pjesëmarrës në këtë format, Besnik Bislimi dhe Marko Gjuriç. Artikulli theksonte qartë se këta dy nuk janë takuar drejtpërdrejt mes vete. Ai përshkruante një skenë të vëzhguar me politikanë të paidentifikuar nga të dyja palët duke ecur bashkë pas darkës, pa ia atribuar këtë skenë ndonjë personi të emëruar. Këto dallime janë thelbësore dhe në tekstin origjinal ishin të qarta.

1. Rreth mesditës, VOX Kosova publikoi artikullin e parë⁴ të ditës me titullin se Besnik Bislimi ishte takuar fshehtë me Marko Gjuriçin në Zvicër.

   1. Ky pretendim nuk ekzistonte në artikullin e NZZ. Ai ishte një shpikje. Artikulli i VOX Kosova bashkoi disa elemente të ndara në një pretendim senzacional. Pjesëmarrja në një format dialogu shumëpalësh u paraqit si takim bilateral sekret. Termi diskret u përkthye si sekret. Supozimi u paraqit si fakt. Mbi të gjitha, u hoq plotësisht sqarimi i qartë i NZZ-së se Bislimi dhe Gjuriç nuk ishin takuar. Artikulli citonte NZZ-në si burim, ndërkohë që e kundërshtonte drejtpërdrejt në pretendimin kryesor.

2. Në orët e pasdites, pas pyetjeve drejtuar Ministrisë së Jashtme zvicerane, VOX Kosova publikoi⁵ një artikull të dytë duke konfirmuar se Zvicra organizon takime të tilla dy deri në tri herë në vit, por duke pranuar se autoritetet zvicerane nuk e kishin konfirmuar një takim Bislimi-Gjuriç.

   1. Kjo duhej të kishte sjellë korrigjim. Nuk ndodhi. Media vazhdoi të ruante kornizën e rrejshme se kishte pasur takime sekrete, duke shtuar një mbrojtje semantike se takimet ishin diskrete, por jo sekrete. Pretendimi fillestar i pavërtetë mbeti i pakorrigjuar.

3. Në orën 20.00, VOX Kosova publikoi⁶ një artikull të tretë me një përgjigje me shkrim nga vetë gazetari i NZZ-së.

   1. Tobias Gafafer ritheksoi saktësisht atë që kishte shkruar. Ministra nga të dyja palët kanë marrë pjesë në këto takime. Bislimi dhe Gjuriç ishin ndër ta. Ai nuk kishte shkruar se ata ishin takuar me njëri tjetrin. Kjo deklaratë e rrëzonte drejtpërdrejt narrativën e titujve të mëhershëm të VOX Kosova. Edhe kësaj here, nuk pati asnjë tërheqje apo korrigjim.

Ndërkohë, Qeveria e Kosovës publikoi një reagim zyrtar përmes këshilltarit për media⁷. Deklarata e pranoi rolin e Zvicrës, falënderoi Bernën për angazhimin dhe mohoi që Besnik Bislimi të kishte pasur ndonjë takim sekret me Marko Gjuriçin. U sqarua gjithashtu se në një nga këto takime Bislimi kishte qenë i ftuar si folës, në një ngjarje ku Gjuriç nuk kishte qenë i pranishëm. Ky mohim nuk u transmetua fare nga VOX Kosova. Lënia jashtë ishte vendim editorial, jo rastësor. Në atë pikë, mohimi e rrëzonte tërësisht bazën e raportimit të ditës.

Kur artikulli origjinal i NZZ-së vendoset përballë artikujve të VOX Kosovës së Lirim Mehmetajt, mospërputhjet janë të qarta dhe sistematike.

Në asnjë moment NZZ nuk pretendoi atë që VOX Kosova përsëriti disa herë.

• NZZ raportoi pjesëmarrje, pa pretenduar takime bilaterale. VOX Kosova shpiku takime sekrete bilaterale.

• NZZ dalloi qartë mes diskrecionit dhe sekretit. VOX e fshiu këtë dallim.

• NZZ përdori vëzhgime anonime me kujdes dhe pa emra. VOX shpiki emra pa prova.

• NZZ e vendosi procesin në kontekstin e dialogut të udhëhequr nga BE. VOX e paraqiti si diplomaci të fshehtë të mbajtur larg publikut.

Kjo nuk është çështje keqpërkthimi apo interpretimi ndryshe. Është ndërtim i qëllimshëm i një narrative. Përsëritja e pretendimit në tre artikuj, edhe pse gjatë ditës dolën sqarime korrigjuese, tregon qëllim dhe jo gabim. Mos publikimi i reagimit të qeverisë e konfirmon se qëllimi editorial nuk ishte informimi, por mbajtja gjallë e një historie të paracaktuar.

Kjo ngre pyetjen thelbësore se çfarë kualifikohet si raportim. Raportimi kërkon besnikëri ndaj burimeve, proporcionalitet të pretendimeve, gatishmëri për korrigjim dhe transparencë ndaj pasigurisë. Sipas këtyre standardeve, artikujt e VOX Kosovës të 6 janarit nuk kualifikohen si raportim. Ato mbështeten në shtrembërim dhe shpikje të burimit kryesor, citim selektiv, lënie jashtë të fakteve çliruese dhe tituj të pambështetur në prova. Autoriteti i një gazete ndërkombëtare u përdor për të legjitimuar pretendime që ajo gazetë nuk i kishte bërë.

Çfarë janë atëherë të tillët si VOX Kosova?

Ata funksionojnë si një narrativë propagandistike e tipit false flag⁸. Mekanizmi është i thjeshtë. Një media e huaj me reputacion publikon një analizë të nuancuar. Një media lokale e ripaketon atë në një pretendim të hiperbolizuar, ia atribuon burimit të huaj dhe përdor kredibilitetin e huazuar për të sulmuar aktorë të brendshëm politikë. Kur sfidohet, media tërhiqet në paqartësi pa e korrigjuar gënjeshtrën kryesore. Rezultati është konfuzion publik, humbje besimi dhe krijimi i përshtypjes së një skandali që nuk ekziston.

Kjo ka rëndësi përtej një debati mediatik. Marrëdhëniet Kosovë Serbi janë të brishta. Diplomacia joformale mbështetet në diskrecion. Etiketimi i pjesëmarrjes në formate të ndërtimit të besimit si tradhti sekrete e dekurajon angazhimin dhe shpërblen retorikën maksimaliste. Media që me vetëdije i mjegullon këto kufij nuk po e mban pushtetin përgjegjës. Ajo po i dëmton kushtet e vetë përgjegjshmërisë.

Më 6 janar 2026, Zvicra nuk zbuloi asnjë kanal sekret. NZZ nuk akuzoi askënd për marrëveshje të fshehta. Besnik Bislimi nuk u kap duke u takuar me Marko Gjuriçin. Ajo që u ekspozua ishte një operacion mediatik i operatorit Lirim Mehmetaj, i cili e shndërroi raportimin e kujdesshëm në një trillim politikisht të dobishëm për pronarët e tij. Regjistri i fakteve është i qartë. Kronologjia është e qartë. Dallimi mes faktit dhe narrativës është i qartë. Ajo që mbetet është përgjegjësia për ta quajtur me emrin e vet.

Nuk është hera e parë që Lirim Mehmetaj ndërton narrativa që përputhen në mënyrë të përsëritur me logjikën e operacioneve të dezinformimit politik dhe luftës psikologjike. Një gabim mund t’i ndodhë kujtdo dhe mund të prodhojë pa dashje efektin e propagandës së huaj. Por kur e njëjta metodë përsëritet vazhdimisht, kur të njëjtat shtrembërime shfaqen në momente të ndjeshme politike, dhe kur korrigjimi refuzohet edhe përballë fakteve publike, atëherë nuk kemi më të bëjmë me gabim profesional. Kemi të bëjmë me sjellje të qëndrueshme operative. Në këtë kuptim, Mehmetaj nuk vepron si gazetar që informon publikun, por si operator politik që përdor formatin e gazetarisë për të shtyrë narrativa të caktuara. Qëndrimet e tij të mëhershme publike, përfshirë relativizimin e krimeve të regjimit të Millosheviqit⁹ dhe përkrahjen e narrativave që fajësojnë viktimën shqiptare për gjenocidin në Kosovë¹⁰, e vendosin këtë rast brenda një modeli më të gjerë, jo si incident të izoluar.

Në kontekstin aktual gjeopolitik, me Serbinë që armatoset, rrit retorikën agresive ndaj Kosovës dhe harmonizon politikën e jashtme me Moskën, operatorë të tillë përbëjnë rrezik real për sigurinë kombëtare. Ata nuk bindin domosdoshmërisht shumicën, por mjafton të ngjallin konfuzion, mosbesim dhe dezorientim te një pjesë e publikut për të dobësuar kohezionin shoqëror dhe besimin në institucionet shtetërore. Është përgjegjësi e autoriteteve të reja të Republikës së Kosovës që ta trajtojnë seriozisht këtë fenomen, jo duke censuruar mendimin, por duke ekspozuar, izoluar dhe çmontuar operatorët që veprojnë në dëm të interesit publik nën maskën e medias. Historia tregon se dezinformimi nuk ndalet vetë. Nëse injorohet, përhapet. Nëse tolerohet, normalizohet. Dhe kur veprimi vonohet, kostoja për sigurinë kombëtare bëhet shumë më e lartë se sa çmimi i reagimit në kohë.

---

1. Solothurn statt Genf – die Schweiz vermittelt zwischen Kosovo und Serbien — NZZ.

2. The truth about the “Solothurn Dialogue” — Enver Robelli, KOHA Ditore.

3. Wie die Schweiz in Solothurn Weltpolitik betreibt [17 Nëntor, 2025] Blick.

4. LARG KAMERAVE Bislimi u takua fshehtë me Gjuriçin në Zvicër — VOX Kosova.

5. “2-3 HERË NË VIT” Zvicra konfirmon takimet diskrete Kosovë-Serbi — VOX K.

6. TAKIMET E SOLOTURNIT Gazetari zviceran për VOX-in: Po, Bislimi dhe Gjuriç ishin pjesë e takimeve – por, nuk kam shkruar se janë takuar mes vete — VOX K.

7. Klisman Kadiu Reagimi i Qeverisë, Facebook Post, Jan 6, 2026.

8. Në gazetari dhe analizë politike, termi “false flag” përdoret për të përshkruar një veprim apo narrativë që paraqitet si burim i pavarur ose i paanshëm, por në të vërtetë është ndërtuar qëllimisht për të mashtruar audiencën mbi origjinën, qëllimin ose përgjegjësinë reale. Në kontekst mediatik, një narrativë false flag krijohet kur një pretendim i rremë i vishet një burimi të besueshëm për t’i dhënë legjitimitet, ndërkohë që mesazhi i vërtetë shërben interesa të tjera politike ose propagandistike. Qëllimi nuk është informimi, por manipulimi i perceptimit publik duke e fshehur autorësinë dhe motivin real të narrativës.

9. Zëri që donte t’i jepte oksigjen Millosheviqit

Kush e mbron sot Lirim Mehmetajn dhe të tillët si ai, nesër do të duhet të shpjegojë pse i dha zë kasapit që la gjurmë gjaku në çdo fshat të Kosovës. — Kronika B Analizë.

10. Heshtja e Kosovës përballë propagandës është e rrezikshme

Kosova po përballet me një fushatë të orkestruar dezinformimi. Heshtja e qeverisë rrezikon të gërryejë besimin publik dhe të minojë themelet e saj demokratike. — Kronika B Vëzhgimi Mbi Median.