Voto Për Kosovën Para se Historia të Shkruhet Pa Ty
Një popull që nuk voton, ia dorëzon historinë të tjerëve. Republika mbrohet me pjesëmarrje, jo me lodhje, heshtje apo zemërim të pafuqishëm.
Kosova është një shtëpi që ende e mban erën e barutit në muret e saj. Është një republikë e lindur jo nga mëshira e historisë, por nga gjaku i njerëzve që refuzuan të zhduken. Dhe sot, kur shumëkush mendon se beteja ka përfunduar, pikërisht sot fillon rreziku më i madh. Sepse kombet nuk vdesin vetëm nga lufta. Kombet vdesin edhe nga harresa, nga lodhja, nga dorëzimi i heshtur para atyre që e trajtojnë shtetin si pronë private dhe qytetarin si turmë pa kujtesë.
Prandaj regjistrimi për të votuar nuk është një procedurë administrative. Është akt mbrojtjeje. Është një betim civil ndaj republikës. Është fjala e fundit që qytetari ia thotë historisë para se historia të fillojë të shkruhet pa të.
Ka diçka të rëndë dhe të trishtueshme në fatin tonë shqiptar. Sa herë kemi luftuar për liri, pas luftës janë ngritur hijet e njerëzve që e kanë dashur pushtetin më shumë se atdheun. Ata e kanë veshur patriotizmin si kostum për ceremoni, ndërsa në prapaskenë kanë zhvatur, kanë poshtëruar, kanë vrarë dhe e kanë përdorur republikën si monedhë shkëmbimi për interesat e tyre. Në emër të popullit e kanë heshtur popullin. Në emër të shtetit e kanë dobësuar shtetin. Në emër të luftës e kanë vrarë kujtesën dhe lavdinë e saj.
Një komb nuk turpërohet vetëm kur pushtohet nga armiku. Turpi më i madh ndodh kur ai fillon të mësohet me të keqen, kur qytetari e sheh padrejtësinë çdo ditë dhe vazhdon jetën sikur asgjë nuk ka ndodhur. Atëherë fillon kalbëzimi moral i republikës. Atëherë flamuri mbetet vetëm copë pëlhure dhe himni tingull pa shpirt.
Kosova sot ndodhet përballë një prove të tillë. Jo për shkak se Serbia ka hequr dorë nga ambiciet e saj. Përkundrazi. Serbia vazhdon të armatoset, vazhdon të financojë rrjete destabilizuese brenda Kosovës tonë, vazhdon ta mbajë gjallë ëndrrën e kthimit të kontrollit mbi Kosovën. Por rreziku më i madh nuk vjen gjithmonë nga jashtë kufirit. Shpesh ai hyn nga dera që ia hapin vetë shqiptarët. Hyn nga pazaret politike, nga propaganda që mbjell mosbesim ndaj republikës, nga zërat që përpiqen ta bindin qytetarin se shteti i tij nuk vlen, se demokracia nuk ka kuptim, se gjithçka është e kotë.
Pikërisht këtu fillon përgjegjësia e votës.
Mos e nënvlerësoni atë. Një popull që nuk voton, i jep leje dikujt tjetër të flasë në emrin e tij. Dhe historia jonë është tepër e dhimbshme për t’ia lënë fatin Kosovës në duart e atyre që e kanë trajtuar si plaçkë. Nuk mjafton të ankohesh në kafene, në rrjete sociale apo në mërgim. Nuk mjafton zemërimi. Republika nuk mbrohet me mallkime. Mbrohet me pjesëmarrje. Mbrohet me vepër.
Prandaj regjistrohuni për të votuar. Regjistrohuni sikur po e mbroni pragun e shtëpisë suaj. Sepse pikërisht këtë po e bëni. Një republikë nuk është abstraksion. Ajo është nëna që pret lajme nga djali i saj. Është varri i dëshmorit që nuk flet dot më. Është fëmija që meriton të rritet pa frikën e luftës. Është gazetari që nuk duhet të largohet nga vendi i vet për të mbijetuar. Është ushtari që dikur ruante kufirin me armë, ndërsa sot qytetari duhet ta ruajë me votë.
Ka kohë kur heshtja bëhet bashkëfajësi. Dhe ka momente kur mosdalja në zgjedhje është dorëzim. Kosova nuk ka nevojë për qytetarë të lodhur që thonë se asgjë nuk ndryshon. Kosova ka nevojë për njerëz që e kuptojnë se liria nuk ruhet vetvetiu. Ajo duhet mbrojtur brez pas brezi. Sepse çdo brez e ka Millosheviqin e vetme të cilin duhet të përballet. Nganjëherë ai vjen me tanke. Nganjëherë vjen me kostum, mikrofon dhe nganjëhere me propagandë.
Mërgata shqiptare e di më mirë se kushdo çmimin e largimit. E di çfarë do të thotë ta mbash mallin e vendlindjes si plagë të heshtur. Pikërisht për këtë arsye mërgata nuk duhet të jetë spektatore. Ajo duhet të jetë shtylla që e mban republikën të zgjuar. Çdo regjistrim për votim është një gur më shumë në themelet e Kosovës. Çdo votë është mesazh se ky shtet nuk është jetim.
Mos prisni që dikush tjetër ta mbrojë Kosovën për ju. Historia nuk njeh popuj që kanë mbijetuar duke ia lënë fatin të tjerëve. Kombet që harrojnë të luftojnë për veten, zhduken ngadalë, pa zhurmë, pa funeral, pa kujtim.
Prandaj votoni. Jo për një parti si tifozëri e verbër, por për republikën. Për dinjitetin e saj. Për të drejtën që fëmijët tanë të mos trashëgojnë frikën dhe poshtërimin. Votoni sepse Kosova nuk është pronë e politikanëve. Është amanet i atyre që ranë dhe përgjegjësi e atyre që jetojnë.
Dhe mbi të gjitha, votoni sepse një popull që ngrihet në mbrojtje të republikës së vet, është popull që askush nuk mund ta mposhtë.