E VËRTETA PËRBALLË MAKINËS SË LINÇIMIT

Sulmet e koordinuara ndaj gazetarisë hulumtuese në Kosovë dëshmojnë brishtësinë e lirisë së shtypit përballë strukturave që i përdorin narrativat e luftës si mburojë ndaj llogaridhënies.

Në një mjedis ku liria e shtypit mbrohet me sanksione ndërkombëtare, përpjekjet e koordinuara për ta shndërruar gazetarinë hulumtuese në tradhti kombëtare dëshmojnë brishtësinë e llogaridhënies në Kosovë.

Pas publikimit të hulumtimit tonë më 19 qershor 2026¹, i cili ngriti pyetje legjitime mbi figurën e Sahit Jasharit dhe dëshmitë rreth burgut të Likocit, jemi dëshmitarë të një riaktivizimi të menjëhershëm të manualit të vrasjes së karakterit. Kjo fushatë e egër dhe e orkestruar synon direkt gazetarin Vudi Xhymshiti dhe redaksinë e Kronikave të Barutit me seli në Londër, duke i përdorur të njëjtat metoda frikësimi dhe izolimi që i kemi dokumentuar në gjetjet tona hulumtuese të botuara më 4 shkurt 2026.

Në këtë valë sulmesh, Organizata e Veteranëve të Luftës (OVL-UÇK) reagoi² zyrtarisht duke deklaruar:

„Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së dënon pa rezervë artikullin që një i vetëquajtur gazetar, Vudi Xhymshiti, e publikoi ndërsa bashkëluftëtari dhe ish-komandanti ynë, Sahit Jashari, po përcillej në botën e përtejme. Të lëshosh akuza ndaj një luftëtari të lirisë ndërkohë që familja dhe bashkëluftëtarët i thonë fjalët e fundit, nuk është gazetari e guximshme. Është mizori. Pretendimet nuk bëhen aktgjykime pa prova gjyqësore... Kushdo që sulmon pa prova nderin e luftëtarëve tanë, do të përballet me kundërshtimin tonë të hapur e të palëkundur.“

Ky argument rrëzohet sapo përballet me parimet minimale të një shoqërie të lirë. Gazetaria me integritet të lartë nuk punon me kalendarë të përshtatshmërisë politike apo funeraleve. Sahit Jashari ishte një figurë me autoritet publik, shtetëror dhe ushtarak; biografia e tij, përfshirë dëshmitë e qytetarëve për keqtrajtime në Likoc, është lëndë e historisë dhe e interesit publik, jo pronë private e asnjë klani. Nuk ka asgjë më mizore sesa përdorimi i emblemës së UÇK-së si mburojë për t’i ikur llogaridhënies për krime të pretenduara ndaj vetë qytetarëve shqiptarë.

Kjo nuk është hera e parë që përballemi me këtë makineri. Kur ne e publikuam hulumtimin tonë mbi skemën dhe manualin e vrasjeve politike të Hashim Thaçit më 4 shkurt 2026³, kjo organizatë e bëri saktësisht të njëjtën gjë: lëshoi deklarata denigruese dhe nxiti urrejtje të hapur në hapësirën publike, duke krijuar një terren të rrezikshëm ku komentuesit kërkonin burgosjen, dëbimin dhe eliminimin e gazetarëve tanë⁴.

Por redaksia jonë në Londër nuk zmbrapset. Ne deklarojmë me vendosmëri absolute se nuk do të ndalemi. Koha kur e vërteta duhej të kërkonte leje për ta treguar fytyrën e saj nga mercenarët e grupeve kriminale ka përfunduar. Borxhi ndaj historisë dhe ndaj viktimave që kërkojnë drejtësi do të paguhet, pavarësisht propagandës dhe kërcënimeve tuaja.

---

1.

2. Reagimi i OVL-së në Facebook, 22 Qershor, 2026.

3.

4.