I dënuari Milaim Zeka e sulmon egërsisht gjyqtaren Edita Çanta
Gjykata në Prishtinë dënoi Milaim Zekën me burgim për shmangie tatimore, ndërsa pak orë më vonë ai e nisi një fushatë të egër linçimi ndaj gjyqtares Edita Çanta.
Pak orë pas dënimit për shmangie tatimore, Milaim Zeka shpërtheu në sulme denigruese ndaj gjyqtares Edita Çanta, duke pretenduar se vendimi ishte "politik".
Pse ky manipulues i vjetër i zgjedh fyerjet seksuale në vend të mbrojtjes juridike?
Çka fshihet pas dënimit prej 67.609.71 eurosh dhe si u përdor tragjedia e luftës si paravan për mashtrim financiar?
Raportimi ynë ekskluziv bashkë me hulumtime të shumta e zbulojnë të vërtetën që Zeka po tenton ta mbyllë me zhurmë.
ABONOHU PËR TA LEXUAR RAPORTIN E PLOTË
Pak orë pasi Gjykata Themelore në Prishtinë e shpalli fajtor për shmangie nga tatimi, Milaim Zeka nuk doli me një shpjegim juridik. Ai doli me një sulm personal ndaj gjyqtares Edita Çanta.
Në një video të publikuar në TikTok nga përdoruesi “Itsflami1”, Zeka tha se ishte dënuar sepse “gjykatësja Edita Çanta ka probleme psiqike dhe seksuale”.
Ai shtoi se ishte dënuar “pa asnjë fakt, asnjë argument” dhe e përshkroi vendimin si politik.
Kjo nuk ishte gjuhë ankese. Ishte gjuhë diskreditimi. Në vend që të fliste për aktgjykimin, për provat, për ekspertizën financiare apo për të drejtën e ankesës, Zeka zgjodhi ta sulmojë integritetin personal të gjyqtares që e kryesoi trupin gjykues.
Më 20 maj 2026, Gjykata Themelore në Prishtinë, me trup gjykues të kryesuar nga gjyqtarja Edit Çanta, e shpalli fajtor Zekën për veprën penale “shmangie nga tatimi”. Ai u dënua me një vit burgim, dënim që nuk do të ekzekutohet nëse gjatë periudhës së verifikimit prej dy vitesh nuk kryen vepër tjetër penale. Gjykata i shqiptoi gjithashtu gjobë prej 3.000 eurosh dhe e obligoi që Administratës Tatimore të Kosovës t’ia kompenzojë dëmin prej 67.609.71 eurosh.
Në të njëjtën seancë, për një pikë tjetër të aktakuzës që e përfshinte Ilir Krasniqin dhe Milaim Zekën, gjykata mori aktgjykim refuzues, pasi Prokurori i Shtetit ishte tërhequr nga ajo pikë. Pra, vendimi që mbetet në qendër është dënimi i Zekës për shmangie nga tatimi.
Por në videon e publikuar pas vendimit, Zeka e zhvendosi vëmendjen nga tatimet te lufta, nga gjykata te biografia, nga vendimi te viktimizimi personal. Ai tha se ishte kthyer nga lufta, se kishte familje të vrarë, nënën e zhdukur dhe se ishte vetë i plagosur.
“Unë jam kthyer nga lufta, i kam familjen e vrarë, nënën e zhdukur, vetë të plagosur”, tha ai, duke e paraqitur veten si njeri të cilit padrejtësia i ishte kthyer nga vetë shteti për të cilin kishte luftuar.
Ky pretendim për nënën e zhdukur kërkon verifikim, sepse nuk është detaj periferik. Është pjesë e mënyrës se si Zeka po e ndërton mbrojtjen e tij publike. Sipas burimeve me të cilat ka folur KRONIKAT E BARUTIT, përfshirë një burim që ka pranuar të flasë me emër të hapur dhe që thotë se ka qenë kryeaktivist i lagjes dhe më pas asambleist i asaj pjese të qytetit, nëna e Zekës nuk është e zhdukur. Sipas tij, ajo është vrarë gjatë luftës dhe trupi i saj është gjetur në shtëpinë ku ndodhej.
Burimi rrëfen se nëna e Zekës, Hajrie Zeka, ndodhej në Sofali, te familjarët, gjatë granatimeve dhe sulmeve serbe. Sipas tij, pas luftës, banorët janë kthyer dhe i kanë gjetur mbetjet e saj në vendin ku ishte djegur shtëpia. Ai thotë se mbi këtë bazë është ngritur edhe një lapidar për viktimat e asaj zone, ku figuron edhe emri i saj.
Ky burim thotë se vetë Zeka ishte takuar me të dhe kishte pranuar fillimisht këtë histori. Sipas rrëfimit, Zeka kishte premtuar t’i mbulonte shpenzimet e lapidarit, por në fund kishte dhënë vetëm 250 euro, ndërsa kostoja totale kishte qenë 3.075 euro. Burimi shton se më vonë Zeka kishte nisur ta kontestonte këtë verzion, duke thënë se dyshonte nëse ajo ishte vërtet nëna e tij, çka sipas burimit e kishte çuar në një përplasje të drejtpërdrejtë mes tyre.
“Sa të jem gjallë unë, këtë fjalë kam me thanë gjithmonë”, i ka thënë burimi Kronikave të Barutit. “Nëna tu ka djegur në atë vend.”
Kjo nuk është vetëm një mosmarrëveshje familjare mbi kujtesën e luftës. Është një çështje me rëndësi publike, sepse Zeka e përdori pretendimin për nënën e zhdukur në të njëjtën dalje ku e sulmoi gjyqtaren që e dënoi. Në atë moment, tragjedia personale u vendos në shërbim të një kundërsulmi politik dhe moral ndaj gjykatës.
Ky model nuk është i ri. Në raportimet e mëhershme të Kronikave të Barutit, Zeka është paraqitur si një figurë që shpesh i zhvendos debatet nga faktet te narrativat, nga dokumentet te sulmet, nga përgjegjësia te zhurma. Në prill 2025, redaksia jonë raportoi2 për atë që e përshkroi si jetën e dyfishtë publike të Zekës, një ndërthurje të medias, politikës, manipulimit narrativ dhe lidhjeve me figura të kontestuara. Në atë hulumtim, Zeka u përshkrua si aktor që e përdor praninë mediatike për të ndërtuar kundërnarrativa, për të ushtruar presion publik dhe për të delegjitimuar institucione apo kundërshtarë.
Në tetor 2025, një tjetër analizë nga KRONIKAT E BARUTIT raportoi3 për mënyrën se si portali “Pa Rrotlla”, nën drejtimin e Zekës, publikonte materiale të paraqitura si ekskluzive, por të mbështetura mbi transkripte të pa verifikuara, fragmente të paqarta dhe komente orientuese4. Përfundimi redaksional ishte se këto publikime nuk ndiqnin standardet e gazetarisë hulumtuese, por funksiononin si instrumente për të drejtuar lexuesin drejt përfundimeve të paracaktuara5.
Rasti i gjyqtares Çanta duket si vazhdim i të njëjtit model. Pas një aktgjykimi penal6, Zeka nuk u ndal te pyetja se çfarë kishte vendosur gjykata dhe mbi çfarë baze. Ai e sulmoi gjyqtaren si person. E quajti me terma denigrues, i atribuoi probleme psikologjike dhe seksuale, dhe e paraqiti vendimin si hakmarrje politike.
Në një shtet të së drejtës, vendimet gjyqësore mund të kritikohen. Ato mund të apelohen, kundërshtohen, analizohen dhe rrëzohen në instanca më të larta. Por sulmi personal ndaj një gjyqtareje, sidomos menjëherë pas dënimit, nuk është kritikë juridike. Është përpjekje për ta kthyer gjykimin në betejë karakteresh.
Për publikun, çështja themelore mbetet e thjeshtë. Gjykata e dënoi Zekën për shmangie nga tatimi dhe e urdhëroi të kompenzojë Administratën Tatimore të Kosovës me 67.609.71 euro. Zeka e ka të drejtën e ankesës. Por të drejtën për ankesë nuk e zëvendëson dot me ofendim.
Ajo që ndodhi pas vendimit nuk e rrëzon aktgjykimin. Përkundrazi, e ndriçon më qartë mënyrën se si Zeka përballet me përgjegjësinë publike. Kur faktet vijnë nga gjykata, ai flet për komplot. Kur gjyqtarja e shpall vendim, ai e sulmon personalisht. Kur e kaluara e luftës hyn në rrëfim, ai e paraqet një verzion që burimet e Kronikave të Barutit e kundërshtojnë si të pavërtetë.
Në këtë histori, nuk është vetëm Milaim Zeka përballë një gjykate. Është edhe publiku përballë një metode të vjetër. Sapo dokumenti bëhet i rëndë, hapet mjegulla. Sapo shifra bëhet konkrete, nis sulmi. Sapo drejtësia flet, viktimizimi kërkon ta mbysë zërin e saj.
Në këtë pikë, çështja nuk është më vetëm Milaim Zeka dhe një aktgjykim për shmangie nga tatimi. Është edhe pyetja nëse sistemi i drejtësisë së Kosovës do ta mbrojë veten kur një i dënuar, pak orë pas vendimit, e kthen gjyqtaren në shënjestër personale, duke e sulmuar me pretendime denigruese për gjendjen e saj mendore dhe jetën e saj private. Liria e shprehjes e mbron kritikën ndaj vendimeve gjyqësore, por nuk e shndërron shpifjen, fyerjen dhe presionin publik ndaj gjyqtarëve në mjet të ligjshëm mbrojtjeje. Prokuroria dhe institucionet e drejtësisë duhet ta trajtojnë këtë rast me seriozitet, jo për ta mbrojtur një individ nga kritika, por për ta mbrojtur gjykatën nga denigrimi. Nëse një gjyqtar mund të sulmohet kështu menjëherë pas shqiptimit të vendimit, atëherë nuk goditet vetëm dinjiteti i tij personal. Goditet vetë autoriteti i drejtësisë. Zeka duhet të mbahet përgjegjës për fjalët e tij, me të njëjtën qetësi dhe rreptësi me të cilën gjykata duhet ta mbajë përgjegjës çdo qytetar për veprimet e tij.
Ferrari, Dokumentet e Rreme dhe Rrjeti i Milaim Zekës
Gazeta Journal nuk paraqitet askund si media në kuptimin profesional të fjalës. Nuk ka transparencë redaksionale të besueshme, nuk ka standard të dukshëm të verifikimit, nuk ka zinxhir të qartë përgj…
Postimi në TikTok nga “Itsflami”, 20 Maj, 2026
Një Gazetar, një Ndërmjetës dhe një Mjeshtër i Manipulimit
Milaim Zeka: dezinformues i lidhur me krimin dhe shërbimet ruse, që paguhet për të shtrembëruar narrativën e Kosovës për të goditur Tribunalin Kosovar të drejtësisë në Hagë. — HULUMTIME
Nga USB te akuzat e fabrikuara: si funksionon aparati mediatik i Milaim Zekës
Publikimet e “Pa Rrotlla”-s nën drejtimin e Milaim Zekës tregojnë manipulim të qëllimshëm, mungesë verifikimi dhe përdorim politik të formës gazetareske për propagandë. — HULUMTIME
Nga USB te akuzat e fabrikuara: si funksionon aparati mediatik i Milaim Zekës
Publikimet e “Pa Rrotlla”-s nën drejtimin e Milaim Zekës tregojnë manipulim të qëllimshëm, mungesë verifikimi dhe përdorim politik të formës gazetareske për propagandë. — HULUMTIME