Kërcënimet e Serbisë ndaj Kryeministrit të Kosovës Nuk Janë Më të Nënkuptuara
Teksa Kosova shkon drejt zgjedhjeve të saj të treta në më pak se 16-të muaj, kërcënimet ndaj kryeministrit Albin Kurti po zbulojnë një destabilizim të thelluar rajonal dhe paralizë politike.
A ishte kërcënimi i fundit me vdekje ndaj kryeministrit të Kosovës një akt i izoluar frikësimi ekstremist, apo faza e radhës e një fushate shumëvjeçare për ta normalizuar dhunën politike ndaj udhëheqësve që refuzojnë t’i nënshtrohen ndikimit të Beogradit?
Teksa Kosova shkon drejt zgjedhjeve të saj të treta parlamentare në më pak se gjashtëmbëdhjetë muaj, policia thotë1 se kërcënimi erdhi nga Serbia, nga një profil i lidhur me një organizatë tashmë të shpallur terroriste nga qeveria e Kosovës. Por historia e vërtetë shtrihet shumë më larg se një postim në Facebook, drejt komploteve të dyshuara për atentate, sulmeve paramilitare, fushatave të dezinformimit, operativëve të huaj politikë dhe heshtjes së vet opozitës së Kosovës.
Të premten mbrëma, më 8 maj 2026, Kosova u detyrua sërish të përballej me një pyetje që kanë ndenjur pezull mbi politikën e saj prej vitesh, nëse kërcënimet ndaj Albin Kurtit janë thjesht gjuhë e frikësimit, apo pjesë e një projekti më të gjerë për ta normalizuar idenë se udhëheqja e zgjedhur e Kosovës mund të largohet me forcë.
Sipas raportimeve2 të Kallxo.com, organizata e njohur si “Brigada e Veriut”, të cilën qeveria e Kosovës e shpalli organizatë terroriste më 29 qershor 2023, publikoi një kërcënim të ri ndaj Kurtit, tashmë kryeministër në detyrë. Mesazhi i publikuar në rrjetet sociale shpallte se me lindjen e agimit mbi Kosovë, Kurti do të ishte i vdekur.
Më vonë atë natë, Policia e Kosovës deklaroi se kërcënimi ishte publikuar përmes profilit “severna.brigada.2025” dhe se hetimet e kishin gjurmuar origjinën e postimit në Kralevë të Serbisë. Policia tha se Drejtoria për Hetimin e Krimit të Organizuar dhe Krimeve të Rënda, në bashkëpunim me hetuesit e krimeve kibernetike dhe Prokurorinë Speciale, kishte identifikuar IP adresën e përdorur dhe të dhënat personale të lidhura me regjistrimin e llogarisë.
Përgjigjja e Kurtit ishte e prerë. Kërcënimi, tha ai, ishte provë e mëtejshme se organizata ishte pikërisht ajo që Kosova e kishte shpallur, një organizatë terroriste pa vend në republikë. Anëtarët e saj, tha ai, kishin ushtruar dhunë në Kosovë në të kaluarën dhe, megjithëse koha e tyre brenda Kosovës kishte marrë fund, ata vazhdonin të mbeteshin të lirë dhe të ushtronin ndikim nga Beogradi.
Ajo fjali e fundit ka peshë. Nga Beogradi.
Kërcënimi i fundit nuk doli nga hiçi. Ai erdhi më pak se dy muaj pasi KRONIKAT E BARUTIT raportoi3 mbi deklaratat e Aleksandar Vulinit, ish shefit të inteligjencës serbe dhe aleatit të ngushtë të presidentit Aleksandar Vuçiq, i cili publikisht kishte thirrur modelin operacional të Mossadit teksa fliste për individë që i përshkruante si bartës të “politikës anti-serbe”. Në atë paraqitje televizive, Vulini tha se shërbimet serbe të sigurisë duhej të hartonin plane për mënyrën si do të merreshin me individë me emër e mbiemër. Më pas ai iu referua drejtpërdrejt Kurtit, duke thënë se kryeministri i Kosovës nuk kishte frikë se diçka do t’i ndodhte atij apo njerëzve rreth tij.
VIDEO: Aleksandar Vulin sugjeron se shërbimet e inteligjencës së Serbisë mund të veprojnë ndaj individëve që ai i quan bartës të “politikës antiserbe”, duke përmendur modelin e Mossadit dhe duke iu referuar kryeministrit të Kosovës Albin Kurti si cak.
Ishte një fjali e ndërtuar për të mbetur pezull në ajër.
Ministri i Brendshëm i Kosovës, Xhelal Sveçla, e kuptoi atë si kërcënim. Ai paralajmëroi4 se importimi i logjikës së operacioneve të fshehta në Ballkan, sidomos në referencë ndaj kryeministrit të Kosovës, po e normalizonte gjuhën e dhunës sekrete si instrument politik. Sveçla përmendi gjithashtu historinë e Vulinit, rolin e tij brenda aparatit të sigurisë së Serbisë, afërsinë me Vuçiqin, lidhjet e dokumentuara politike me Moskën dhe sanksionet e vendosura ndaj tij nga Shtetet e Bashkuara në korrik 2023.
Serbia Rikonfirmon Aleancën me Rusinë Mes Tensioneve Rajonale
4 shtator 2024 — Në Forumin Ekonomik Lindor në Vladivostok, zëvendëskryeministri serb Aleksandar Vulin u takua me Vladimir Putinin, duke riafirmuar publikisht afërsinë strategjike të Beogradit me Moskën.
Takimi ndodhi një vit pas sulmit paramilitar në Banjskë dhe dy vite pas marrëveshjes së harmonizimit të politikës së jashtme ndërmjet Serbisë dhe Rusisë.
Paralajmërimi i marsit tani lexohet më pak si alarm i izoluar dhe më shumë si hyrje në një model.
Së pari erdhi gjuha e sigurisë shtetërore. Pastaj erdhi kërcënimi nga një grup që Kosova e ka shpallur tashmë terrorist. Pastaj erdhi deklarata e policisë që e gjurmoi postimin në Serbi. Të marra së bashku, këto ngjarje formojnë një kronologji që nuk mund të hidhet poshtë si rastësi apo teatër politik. Armiqësia e Serbisë ndaj udhëheqjes së Kosovës nuk është e re, por gjuha rreth Kurtit është bërë më e drejtpërdrejtë, më personale dhe më e rrezikshme.
Për lexuesin shqiptar, fakti thelbësor është ky. Kosova nuk po përballet vetëm me një palë zgjedhje të tjera. Ajo po shkon drejt zgjedhjeve të saj të treta parlamentare në më pak se gjashtëmbëdhjetë muaj, të caktuara për më 7 qershor 2026. Ato zgjedhje do të mbahen vetëm njëzet e nëntë ditë pas kërcënimit të fundit të raportuar ndaj Kurtit. Vendi është shtyrë në një cikël lodhjeje institucionale pas bllokadave të përsëritura5, dështimeve për kuorum dhe shembjes së afateve kushtetuese.
Më 30 prill 2026, Albulena Haxhiu, presidente në detyrë dhe njëkohësisht kryetare e kuvendit, caktoi datën e zgjedhjeve të parakohshme pas pesë përpjekjeve të dështuara për zgjedhjen e presidentit. Ajo tha se qytetarët nuk e kishin dashur këtë rezultat dhe se reformat ishin vonuar pa nevojë. Shpjegimi procedural është i thjeshtë. Realiteti politik nuk është.
Partitë opozitare të Kosovës e kanë paraqitur krizën si normalitet kushtetues, por sjellja e tyre ka prodhuar vazhdimisht paralizë në momentet kur shteti kishte nevojë për kohezion.
Kjo heshtje tani është bërë një nga faktet qendrore të krizës.
Pas deklaratave të Vulinit, partitë e përbashkëta opozitare nuk lëshuan asnjë dënim të qartë6, siç do të ndodhte zakonisht pas një kërcënimi të perceptuar ndaj kreut të qeverisë. Pas kërcënimit të fundit nga “Brigada e Veriut”, mungesa e tyre në mbrojtje publike të shtetit ishte po aq domethënëse. PDK, LDK, AAK dhe i gjithë konfiguracioni opozitar kanë kaluar vite duke u paraqitur si mbrojtës të Kosovës. Megjithatë, kur kryeministri i vendit kërcënohet nga një rrjet me bazë në Serbi, përgjigjja e tyre ka qenë heshtja.
Heshtja, në rrethana të tilla, nuk është përmbajtje. Është akt politik.
Ajo i thotë Beogradit se institucionet e Kosovës mund të ndahen edhe kur udhëheqja e saj e zgjedhur vihet në shënjestër. Ajo u thotë rrjeteve ekstremiste se kërcënimet ndaj kryeministrit mund të trajtohen si mot politik i zakonshëm. Dhe u thotë qytetarëve se kundërshtimi ndaj Kurtit është bërë aq total, saqë as siguria e zyrës që ai e mban nuk prodhon më solidaritet minimal demokratik.
Rrënjët e këtij momenti shtrihen të paktën deri në vitin 2021, kur Njësia Kundër Terrorizmit e Kosovës zbuloi një komplot të dyshuar për atentat ndaj Kurtit dhe dy zyrtarëve të tjerë. Sipas email-eve të rrjedhura nga ish drejtori i Policisë së Shtetit Shqiptar, Gledis Nano, komploti përfshinte Prek Kodrën, një shtetas shqiptar i përshkruar në raportimet7 e mëhershme si vrasës me pagesë me përvojë në atentate të profilit të lartë.
Çështja nuk u zhduk sepse u zgjidh. Ajo u zhduk në heshtje, mjegull dhe konfuzion institucional.
Kosova Nën Kërcënimin e Hijes Serbe
Prej aty, historia nuk ecën më si dosje policore. Ajo e merr formën e një anatomie politike.
Në qendër të saj shfaqet përsëri emri i Prek Kodrës, njeriu që, sipas raportimeve tona të mëhershme, ishte i lidhur me rrjete që shtriheshin mes Shqipërisë dhe Kosovës, dhe që dyshohej se kishte hyrë në këtë skemë në një moment kur Kosova po dilte nga trauma politike e vitit 2020. Ajo ishte koha kur qeveria e parë e Albin Kurtit u rrëzua pas një presioni të jashtëm të paprecedentë, të lidhur me ndërhyrjen politike të Richard Grenellit dhe me bashkëpunimin e partive të vjetra të Kosovës, në veçanti LDK-së dhe AAK-së.
Në atë prishje të rendit demokratik, nuk u rrëzua vetëm një qeveri. U hap një udhë për rikthimin e metodave të vjetra, ku pushteti nuk fitohet vetëm me votë, por merret përmes presionit, shantazhit, frikës dhe mjegullës së prodhuar nga njerëz që flasin në emër të politikës, por veprojnë si pjesë e një arkitekture më të errët.
Grenell, i cili në vitin 2020 luajti rol kyç në rrëzimin e qeverisë Kurti8, u rikthye më vonë si figurë e përsëritur në narrativën kundër tij. Ai nuk kishte më mandat zyrtar për Ballkanin, por kishte ende diçka që në këtë rajon shpesh vlen më shumë se mandati, perceptimin e pushtetit amerikan. Kjo mjaftonte që deklaratave të tij t’u jepej jehonë nga media të afërta me opozitën9, nga figura që kërkonin rikthimin e rendit të vjetër dhe nga rrjete që e shihnin Kurtin si pengesë ndaj interesave të tyre.
Në janar 2025, Ramush Haradinaj u takua me Grenellin në Washington10. Publikisht, takimi u shit si afërsi me Amerikën. Politikisht, ai dukej më shumë si përpjekje për të marrë bekim nga një njeri që Serbia e kishte nderuar me “Urdhrin e Flamurit Serb”11, vetëm pak javë pas sulmit të Banjskës. Kjo nuk është hollësi ceremoniale. Në Ballkan, dekoratat nuk janë vetëm metal mbi xhaketë. Janë mesazhe politike. Dhe mesazhi ishte i qartë, Grenell ishte njeri i dobishëm për Beogradin.
VIDEO: Richard Grenell, diplomat amerikan dhe ish i dërguar special për Ballkanin gjatë administratës së parë Trump, merr “Urdhrin e Flamurit Serb” nga presidenti serb Aleksandar Vuçiq. Ceremonia e dekorimit u mbajt vetëm një muaj pasi forcat paramilitare të mbështetura nga Vuçiqi, të udhëhequra nga Milan Radoiçiq, tentuan aneksimin e veriut të Kosovës në shtator 2023, sulm që la të vrarë policin e Kosovës Afrim Bunjaku.
Haradinaj, ndërkohë, nuk shfaqet në këtë histori si figurë periferike. Ai shfaqet në nyjet ku politika, krimi, media dhe siguria takohen në mënyrë të turbullt. Raportimet tona e kanë lidhur emrin e tij me Prek Kodrën, ndërsa historia e tij politike ka prodhuar vazhdimisht afërsi me figura të dyshimta të rendit të vjetër dhe me struktura që e kanë parë sovranitetin e Kosovës jo si parim, por si pengesë për pushtet.
Ramush Haradinaj shfaqet sërish në këtë histori jo vetëm si figurë opozitare, por si pjesë e një rrjeti marrëdhëniesh politike që sot ngre pyetje serioze sigurie dhe integriteti shtetëror. Një nga imazhet më domethënëse mbetet fotografia e korrikut 2018, ku Haradinaj, atëherë kryeministër i Kosovës, e pret në zyrën e tij Milan Radoiçiqin, njeriun që vite më vonë do ta merrte përgjegjësinë për sulmin paramilitar në Banjskë, ku u vra polici i Kosovës Afrim Bunjaku. Në atë kohë, Radoiçiq prezantohej si figurë politike e “Listës Serbe”. Sot ai identifikohet nga autoritetet e Kosovës si organizator i operacionit të armatosur të shtatorit 2023 dhe mbetet i mbrojtur nga Beogradi. Fotografia nuk është thjesht kujtim protokollar. Ajo është dëshmi e mënyrës se si figura që më vonë u lidhën me agresionin paramilitar dhe projektet destabilizuese të Serbisë kishin qasje të drejtpërdrejtë në zemër të pushtetit politik të Kosovës.
Pastaj erdhi Xhavit Haliti.
Në shkurt 2025, Haliti doli në televizion dhe tha atë që shumë e kishin frikë ta shqiptonin publikisht. Ai e konfirmoi12 se ishte informuar për një snajper nga Shqipëria që ishte kontraktuar për ta eliminuar atë, dhe la të kuptohej se në të njëjtin rrjet ishte përfshirë edhe Albin Kurti si cak. Ai foli për dijeni të shërbimeve të huaja në Bruksel, por nuk i përmendi urdhërdhënësit.
Ajo heshtje e tij, ashtu si heshtja e opozitës sot, ishte po aq domethënëse sa vetë rrëfimi. Sepse në Kosovë, shpesh të vërtetat nuk mohohen. Ato lihen përgjysmë. Mjaftueshëm të qarta për të trembur, por jo mjaftueshëm të plota për t’sjellë drejtësi.
Kjo është mënyra se si funksionon nënpolitika e republikës së Kosovës, një botë ku aktorët e vjetër e dinë shumë mirë se kush me kë ka ngrënë darkë, kush me kë ka udhëtuar, kush kujt i ka dhënë para, kush kujt ia ka hapur derën dhe kush kujt ia ka mbyllur dosjen. Por askush nuk flet deri në fund, sepse e vërteta e plotë do ta digjte gjithë sistemin.
Në këtë klimë hyn Baton Haxhiu.
Kur ai tha në televizion se qytetarët duhet ose t’ia japin Kurtit 80 vota, ose “hiqeni qafe në çfarëdo mënyre”, fjalia nuk mund të trajtohej si metaforë e pafajshme. Ajo erdhi pas deklaratave të Vulinit. Pas historisë së atentateve të dyshuara. Pas paralizës institucionale. Pas kërcënimeve nga rrjete të lidhura me Serbinë. Dhe pas një fushate shumëvjeçare për ta paraqitur Kurtin jo si kundërshtar politik, por si problem që duhet zgjidhur.
Baton Haxhiu nuk është figurë e zakonshme mediatike. Historia e tij publike, dëshmia në Hagë, kontaktet e përmendura me njerëz të aparatit të sigurisë së Serbisë dhe roli i tij i gjatë në ndërtimin e narrativave politike në Kosovë, e bëjnë të pamundur trajtimin e tij si komentator të pafajshëm të një nate televizive. Ai nuk e përshkruan vetëm realitetin. Ai ndihmon në prodhimin e tij.
Dhe kur një njeri me atë histori përdor një formulim që mund të lexohet si thirrje për eliminim politik, shteti nuk ka të drejtë të sillet sikur po merret me një debat estetik mbi gjuhën. Në një republikë që ka parë luftë, atentate, operacione të inteligjencës dhe vrasje politike, fjala nuk është kurrë vetëm fjalë. Ajo është sinjal. Është test. Është provë se sa larg mund të shkohet pa pasojë13.
Por rrjeti nuk ndalet aty.
Në mars 2026, një tjetër epizod e hapi një dritare edhe më të errët mbi mënyrën se si ndërtohet autoriteti i rremë në Kosovë. Në Gllogjan, gjatë një përkujtimi të organizuar nga Ramush Haradinaj, një amerikan me emrin Ron Patrick u paraqit nga disa media si “shefi i CIA-s për Ballkanin”. Pretendimi u përhap shpejt, me të njëjtën gjuhë, në portale dhe faqe sociale të afërta me të njëjtin ekosistem politik.
Por pretendimi u shemb sapo u prek nga verifikimi14.
Nuk ka pozitë publike të quajtur “shef i CIA-s për Ballkanin”. Oficerët e CIA-s nuk shfaqen në ceremoni publike politike me tituj të tillë. Ata nuk prezantohen nëpër tubime lokale dhe nuk përdoren si dekor diplomatik për t’i dhënë peshë një lideri opozitar në Kosovë. Burime me njohuri të drejtpërdrejta mbi protokollet amerikane të inteligjencës e mohuan kategorikisht se Ron Patrick ishte CIA.
Megjithatë, rëndësia e rastit nuk qëndron vetëm te gënjeshtra. Qëndron te funksioni i saj.
Një kontraktor privat amerikan, me histori në zona konflikti dhe me lidhje të mëparshme me rrjete të paqarta sigurie, u vendos pranë Haradinajt dhe u prezantua para publikut si autoritet amerikan i inteligjencës. Kjo krijoi përshtypjen se Haradinaj kishte qasje të privilegjuar te strukturat më të ndjeshme të SHBA-së. Në realitet, ajo që po ndërtohej ishte një teatër ndikimi.
Më vonë, pretendimet u zgjeruan edhe më tej. U tha se CIA kishte rikthyer kontrollin mbi Agjencinë e Kosovës për Inteligjencë. U pretendua se Ron Patrick kishte rol brenda apo pranë AKI-së. Sipas burimeve të cituara në raportimet tona, prania e tij brenda hapësirave të lidhura me inteligjencën e Kosovës ngriti pyetje serioze mbi qasjen, verifikimin, autorizimin dhe mbikëqyrjen institucionale.
Këtu, çështja bëhet më e rëndë.
Nëse një person që nuk është CIA mund të prezantohet si i tillë, të afrohet me figura politike dhe të lidhet në perceptim me strukturat e sigurisë së Kosovës, atëherë nuk kemi më vetëm dezinformim. E kemi krijimin e një autoriteti të rremë. E kemi përdorimin e reputacionit të Amerikës për t’mbuluar operacione politike që mund t’i shërbejnë interesave krejt të tjera.
Dhe kur këto interesa kalojnë përmes njerëzve të lidhur me Grenellin, me Haradinajn, dhe me rrjete që ndërthuren me figura të dyshuara për afërsi me mjedise ruse, pyetja nuk është më nëse Kosova po përballet me propagandë. Pyetja është nëse vetë arkitektura e sigurisë së saj po testohet nga brenda15.
Kjo është mënyra moderne e kapjes së shtetit. Jo gjithmonë me tanke. Jo gjithmonë me pushtim. Shpesh me emra të rremë, tituj të shpikur, qasje të paqarta, media që i japin jehonë informacioneve pa i verifikuar dhe politikanëve që e përdorin mjegullën si mjet pushteti.
Serbia e njeh mirë këtë metodë. Rusia e ka përsosur. Dhe Kosova, nëse nuk është e kujdesshme, mund të bëhet terreni ku këto dy tradita të ndërhyrjes bashkohen, njëra me mitin e vjetër të sovranitetit serb mbi Kosovën, tjetra me teknikat moderne të destabilizimit, infiltrimit dhe luftës hibride.
Prandaj kërcënimi i “Brigadës së Veriut” nuk mund të lexohet i shkëputur nga Vulini, as Vulini nga Baton Haxhiu, as Baton Haxhiu nga Grenelli, as Grenelli nga Haradinaj, as Haradinaj nga Ron Patrick, as Ron Patrick nga përpjekjet për të prodhuar një autoritet të rremë mbi sigurinë e Kosovës.
Këto janë hallka të ndryshme të të njëjtit zinxhir politik.
Një zinxhir që e ka një qëllim të përbashkët, ta paraqesë Albin Kurtin si figurë të papranueshme, ta dobësojë shtetin që ai e përfaqëson, ta lodhë publikun me krizë të përhershme, ta mjegullojë të vërtetën dhe, në fund, ta bëjë idenë e largimit të tij me çdo mënyrë të duket e pranueshme.
Kjo është pika ku Kosova duhet të zgjohet.
Sepse këtu nuk bëhet fjalë për simpatinë apo antipatinë ndaj një kryeministri. Bëhet fjalë për kufirin e republikës. Për vijën që e ndan garën politike nga sabotimi. Për dallimin mes opozitës demokratike dhe shërbimit objektiv ndaj interesave të një shteti armiqësor. Për pyetjen nëse institucionet e Kosovës do ta mbrojnë rendin kushtetues, apo do të lejojnë që ai të gërryhet nga brenda përmes heshtjes, mjegullës dhe frikës.
Në fund, çdo republikë testohet jo vetëm nga armiqtë e saj të jashtëm, por nga mënyra se si sillen ata që pretendojnë se e mbrojnë atë nga brenda.
Dhe sot, kur kryeministri i Kosovës kërcënohet nga një rrjet i lidhur me Serbinë, kur ish shefi i inteligjencës serbe flet për modele operacionale kundër tij, kur figura publike në Prishtinë përdorin gjuhë eliminimi politik, kur opozita hesht dhe kur aktorë të paqartë të huaj shfaqen rreth strukturave të sigurisë, nuk mjafton të thuhet se Kosova është në krizë.
Duhet thënë më qartë.
Kosova është duke u testuar.
Dhe testi nuk është vetëm nëse Albin Kurti do të mbijetojë politikisht. Testi është nëse shteti i Kosovës do të mbijetojë si shtet sovran, apo do të kthehet në një territor ku Beogradi, rrjetet kriminale, oligarkia mediatike dhe ndërmjetësit e huaj vendosin se kush lejohet të qeverisë.
Organizata e shpallur terroriste “Brigada e Veriut” kërcënon sërish me jetë Albin Kurtin — Kallxo.com
Policia: Postimi kërcënues ndaj kryeministrit Kurti është bërë nga Kraleva e Serbisë — Kallxo.com
Nëse mundet Mossadi, pse jo Serbia?
Fjalët e Aleksandar Vulinit për operacione të mundshme kundër “politikës antiserbe” në Kosovë nuk janë vetëm retorikë politike. Ato hapin pyetje serioze për sigurinë dhe stabilitetin rajonal. — RAPORTIM.
Xhelal Svecla’s Facebook Post, 4 March, 2026.
Si po e vret opozita shtetin nga brenda
Kosova po mbahet peng nga një rrjet i koordinuar që fillon në Beograd, kalon nëpër Tiranë dhe përfundon në zyrat e PDK-së, LDK-së, AAK-së dhe Listës Serbe. — POLITIKË.
Kërcënimi për atentat ndaj Kryeministrit të Kosovës
Kur një ish shef i inteligjencës serbe flet për modelin e Mossadit dhe përmend kryeministrin e Kosovës, kërcënimi nuk është metaforë por paralajmërim. — RAPORTIM.
A Do Të Ndalen Apo Do Ta Rrëzojnë Albin Kurtin?
Raport ekskluziv: Brenda fushatës për rrëzimin e Kryeministrit reformist të Kosovës, Albin Kurti — një gardë e vjetër e korruptuar, një komplot për vrasje dhe një makineri mediatike. — HULUMTIME.
Mapping Fake News and Disinformation in the Western Balkans and Identifying Ways to Effectively Counter Them — EU Parliament Report.
Gazetari apo Mashtrim? Rasti i KOHA Ditore
KOHA Ditore ka zgjedhur propagandën mbi të vërtetën, duke ngatërruar mashtrimin me gazetarinë dhe duke shkatërruar besimin e lexuesve të saj në media. — Kronikë Mbi Median.
Nga Kremlini te Kosova: Lidhja Grenell-Haradinaj
Ramush Haradinaj pozon me Richard Grenell, një lobues pro-serb me lidhje ruse. A është ky një aleat për Kosovën apo një kërcënim i fshehur? — HULUMTIME.
Grenelli nderohet në Serbi nga Vuçiqi, e përmend Hashim Thaçin — KOHA Ditore.
Kur Politika Vret: Kush Donte Ta Vriste Albin Kurtin?
Kur një politikan pranon publikisht komplotin për vrasjen e tij, çfarë tregon kjo për shtetin? Në Kosovë, duket se vdekja është pjesë e lojës për pushtet. — ANALIZË.
Kush Po i Jep Jehonë Beogradit në Prishtinë?
Kur Baton Haxhiu tha në televizion “hiqeni qafe në çfarëdo mënyre”, Kosova nuk dëgjoi thjesht një metaforë politike. Ajo e dëgjoi jehonën e një historie të errët që lidhet me hijet e Beogradit. — HULUMTIME.
Fantazma e CIA-s në Gllogjan
Si u shndërrua një kontraktor privat nga SHBA në “shefin e CIA-s për Ballkanin” brenda natës? Në Gllogjan, Ron Patrick qëndroi pranë Ramush Haradinajt, duke e ushqyer një narrativë të rreme. — HULUMTIME.
Is a Russian Asset Currently Sitting Inside Kosovo’s Most Sensitive Office?
EXCLUSIVE: Has Richard Grenell’s alliance with Ramush Haradinaj enabled a Russian covert operation to seize Kosovo’s Intelligence Agency? — The Investigations Desk.