Si po e vret opozita shtetin nga brenda
Kosova po mbahet peng nga një rrjet i koordinuar që fillon në Beograd, kalon nëpër Tiranë dhe përfundon në zyrat e PDK-së, LDK-së, AAK-së dhe Listës Serbe.
A do të mbetet Kosova republikë, apo po shndërrohet në një teatër pengmarrjeje ku aktorët e brendshëm e luajnë skenarin e Beogradit?
Pse Presidenca dhe Opozita heshtin para planeve dhe thirrjeve serbe për vrasjen e Kryeministrit?
Zbuloni rrjetin e fshehtë Grenell-Rama-Osmani dhe mekanizmin e bllokadës që po ngulfat sovranitetin e Kosovës.
Mos lejoni që e vërteta të varroset nën procedurat e qëllimshme.
Abonohu tani për ta çmontuar sabotimin e radhës.
Kam kaluar vite duke raportuar lidhur me konfliktet e armatosura, kapje shteti dhe ndërhyrje gjeopolitike, por ajo që po shpaloset në Kosovë është diçka që e njoh me një qartësi të veçantë, sepse e vëzhgoj këtë një model që e kam parë të përsëritet diku tjetër, i përshtatur në rrethana lokale, por gjithmonë i shtyrë nga i njëjti objektiv strategjik, pengimi i një shteti për t’u konsoliduar plotësisht si sovran.
Sot, Albulena Haxhiu, ushtruese e detyrës së presidentes dhe njëkohësisht kryetare e Kuvendit, e caktoi 7 qershorin 2026 si datën e zgjedhjeve të parakohshme. Kjo do të jetë hera e tretë që vendi shkon në zgjedhje parlamentare brenda vetëm 16 muajsh. Shpjegimi formal është procedural, dështimi për ta zgjedhur presidentin brenda afateve kushtetuese, pas pesë përpjekjeve për ta siguruar kuorumin. Por kjo krizë nuk ka asgjë organike. Ajo është e ndërtuar, shtresë mbi shtresë, përmes një bllokade të qëndrueshme sistematike.
Haxhiu deklaroi, “kjo nuk është ajo që qytetarët e kanë dashur… ata presin për bashkim kur bëhet fjalë për interesat e vendit… po vonohemi në shumë reforma, pa asnjë nevojë”.
Ky pohim është thelbësor. Nuk ka pasur asnjë domosdoshmëri strukturore që ta detyronte Kosovën në këtë cikël. Kjo është rezultat i një vendimi të përbashkët si zgjedhje politike nga partitë opozitare përfshirë Listën Serbe për ta bllokuar, për ta vonuar dhe për ta konsumuar procesin institucional.
Në qendër të kësaj qëndron opozita, një konfigurim aktorësh që përfshin figura si Bedri Hamza i PDK-së, Lumir Abdixhiku i LDK-së dhe Ramush Haradinaj i AAK-së, së bashku me rrjete më të gjera të lidhura historikisht me rendin politik të formuar gjatë dhe pas dominimit 20 vjeçar të lidhur me Hashim Thaçin. Gjuha e tyre publike është e matur, kushtetuese, madje edhe ndonjëhere edhe e pranueshme. PDK flet për pranimin e çdo date brenda afateve kushtetuese. AAK i quan zgjedhjet “shans për vendin”. LDK flet për “bashkim të së djathtës”. Por përmbajtja e veprimeve të tyre tregon një histori tjetër.
Ajo që unë e shoh nuk është një opozitë konvencionale. Ajo që shoh është një qelizë e fjetur serbe e ngulitur brenda sistemit politik të Kosovës, që funksionon për ta mbajtur vendin peng përmes sabotimit procedural.
Ky vlerësim mbështetet në një varg ngjarjesh që shtrihen shumë përtej krizës aktuale zgjedhore. Ai kthehet tek përpjekjet e koordinuara që e lidhin bllokimin e brendshëm me presionin strategjik nga Beogradi. Lista Serbe, duke vepruar si zgjatim i politikës zyrtare të Serbisë në Kosovë, luajti rol kyç në operacionin paraushtarak të shtatorit 2023, të udhëhequr nga Milan Radoiçiq, që rezultoi me vrasjen e policit të Kosovës Afrim Bunjaku. Ky operacion pasoi një përpjekje të mëhershme politike për ta siguruar veriun e Kosovës përmes marrëveshjeve që në thelb do ta transferonin territorin strategjik të Kosovës tek Serbia, me miratim të Hashim Thaçit.
Kur këto rrugë dështuan, strategjia u përshkallëzua. Serbia formalizoi koordinimin e politikës së saj të jashtme me Moskën më 24.09.2022, duke e forcuar rreshtimin me objektivat gjeopolitike ruse. Prej atij momenti, presioni u rrit, tërheqja institucionale nga serbët e Kosovës, barrikadat në rrugë dhe në fund agresion i armatosur paraushtarak më 24 shtator 2023.
Gjatë gjithë këtij përshkallëzimi, opozita vendore nuk veproi si forcë stabilizuese. Ajo veproi në mënyra që e dobësuan përgjigjen institucionale të Kosovës, shpesh duke e zhvendosur fajin drejt vetë Prishtinës.
Ky model u thellua me shfaqjen e një lidershipi të ri politik nën drejtimin e Albin Kurtit, fitoret elektorale të të cilit në vitin 2021, në shkurt 2025 dhe sërish më 28.12.2025 përfaqësonin një mandat plebishitar për konsolidimin e shtetit dhe shkëputjen nga ndikimi serb. Qeveria e Kurtit nisi çmontimin e rrjeteve të rrënjosura që kishin lejuar ndikimin e Beogradit të mbijetonte brenda institucioneve të Kosovës për dy dekada pas luftës.
Pikërisht në këtë moment u intensifikua bllokada opozitare.
Opozita nuk u mjaftua me kritikë politike. Ajo u përpoq sistematikisht ta bllokonte qeverisjen duke praktikuar forma të ndryshme e të koordinuara sabotuese. Refuzoi oferta që e tejkalojnë çdo kompromis standard. Kurti, sipas vëzhgimeve tona, ofroi poste ministrore, pozitën e zëvendëskryeministrit dhe madje mundësinë që opozita ta propozojë kandidatin për president. Këto janë lëshime të jashtëzakonshme. Ato u refuzuan në tërësi.
Refuzimi për ta zgjedhur presidentin nuk është pra dështim negociatash. Është kulmimi i një strategjie për ta paralizuar shtetin.
Bllokimi i Fondit Sovran pas sulmit të vitit 2023 është një shembull i qartë1. Ky fond ishte projektuar për të forcuar kapacitetet mbrojtëse të Kosovës në një kohë kur Serbia kishte demonstruar gatishmëri për të përdorur forcë paraushtarake. Opozita e dërgoi atë në Gjykatën Kushtetuese2, ku mbetet i pazgjidhur prej tre vitesh. Rezultati është vonesë strategjike që ka për qëllim sabotimin e përgatitjes së Kosovës për agresione të ardhshme.
Ky rezultat i shërben Beogradit, jo Prishtinës.
Përfshirja e aktorëve të jashtëm e përforcon këtë model. Richard Grenell identifikohet në një seri gjetjesh tona hulumtuese si figurë kyçe në ndërhyrjet politike të mëhershme, përfshirë rrëzimin e qeverisë së Kosovës në vitin 20203. Aktivitetet e tij përshkruhen si të rreshtuara me interesa serbe dhe ruse, me lidhje që përfshijnë Viktor Orban dhe Vladimir Plahotniuc.
Vazhdimësia e këtij rrjeti shihet në zhvillimet pasuese. Një takim në New York, ku mori pjesë Vjosa Osmani, i organizuar nën kujdesin e Grenell dhe i sponsorizuar nga interesa serbe4, shënoi një pikë kthese. Mungesa e transparencës rreth atij takimi5, e kombinuar me manovra të mëvonshme politike, përfshirë shpërbërjen e një parlamenti që përfaqësonte 51 përqind të elektoratit6, ngre shqetësime të thella për rreshtimin politik dhe besnikërinë institucionale7.
Rruga e Osmanit pasqyron një paqëndrueshmëri më të gjerë brenda elitës politike të Kosovës8. Presidenca e saj e hershme u karakterizua nga një veprimtari të përgjegjshme dhe besueshmëri. Por veprimet e mëvonshme, përfshirë lidhjet e raportuara me rrjete biznesi si grupi Devolli dhe afërsia politike me figura të lidhura me interesa të rreshtuara me Beogradin9 si Edi Rama, Hashim Thaçi dhe Richard Grenell, sugjerojnë një zhvendosje që nuk mund të injorohet.
Kjo krizë nuk është thjesht mospajtim politik. Është ekspozim i mundshëm i zyrës më të lartë të shtetit ndaj ndikimit të jashtëm.
Pastaj, vjen edhe heshtja pas kërcënimeve të hapura nga Aleksandar Vulin, që është ndoshta treguesi më alarmues. Vulin sugjeroi publikisht se Serbia duhet ta konsiderojë vrasjen ose rrëmbimin e Kryeministrit të Kosovës Albin Kurtit. Në çdo sistem funksional, një deklaratë e tillë do të dënohej menjëherë. Në Kosovë, reagimi nga opozita dhe presidenca ishte heshtje10.
Heshtja në këtë kontekst nuk është neutralitet. Është bashkëfajësi.
Modeli shtrihet më tej. Në saje të gjetjeve tona hulumtuese përpjekjet për atentat ndaj Kurtit përshkruhen kanë ndodhur gjatë zgjedhjeve të shkurtit 2021 dhe shkurtit 2025, me operativë të lidhur me rrjete që shtrihen në Kosovë dhe Shqipëri. Këto përpjekje u ekspozuan para se të realizoheshin11. Edhe pse kërkojnë hetim të vazhdueshëm, përputhshmëria e tyre me modelin e përgjithshëm forcon perceptimin e një fushate të qëndrueshme për ta eliminuar një lidership që synon shkëputjen e Kosovës nga ndikimi serb12.
Edhe udhëheqja politike e Shqipërisë përfshihet në këtë rrjet. Gjetjet tona përshkruajnë një rreshtim të koordinuar midis Tiranës zyrtare nën Edi Ramën dhe Beogradit13, me synim riformësimin e rendit kushtetues dhe territorial të Kosovës në favor të Serbisë. Mungesa e reagimit nga Tirana ndaj kërcënimeve të Vulin e thellon këtë shqetësim.
Në nivel institucional, kriza ka arritur në pikën ku edhe Komisioni Qendror i Zgjedhjeve është i paplotë. Haxhiu paralajmëroi se me vetëm 10 anëtarë nga 11, “asgjë nuk çertifikohet”. Kjo do të thotë se edhe procesi që duhet ta zgjidhë krizën rrezikon të paralizohet.
Kështu mbahet peng një shtet, jo me një akt të vetëm vendimtar, por me bllokim të vazhdueshëm në të gjitha fushat, politike, ligjore dhe të sigurisë.
Nga një këndvështrim gjeopolitik, ngjashmëria me taktikat e përdorura në hapësirat post sovjetike është e qartë. Strategjia ruse është e mbështetur gjatë në përdorimin e aktorëve të brendshëm për ta penguar konsolidimin e shteteve. Serbia, e rreshtuar me Moskën14, duket se po e aplikon të njëjtin model në Kosovë. Nuk ke nevojë të kontrollosh territor nëse e kontrollon mosfunksionimin e tij. Nuk ke nevojë për aneksim nëse e pengon konsolidimin.
Kosova sot është e bllokuar brenda kësaj logjike.
Zgjedhjet e 07.06.2026 do ta mbajnë një peshë që e tejkalon çdo rotacion të zakonshëm demokratik. Ato do ta përcaktojnë nëse republika mund të çlirohet nga një sistem i brendshëm sabotimi që e ka mbajtur Kosovën në krizë të përhershme.
Ajo që është në lojë nuk është thjesht qeverisja. Është mbijetesa e Kosovës si shtet funksional dhe sovran.
Dhe pyetja qendrore mbetet, sa gjatë mund të qëndrojë një republikë kur kërcënimi i saj më i madh nuk vjen nga jashtë, por nga brenda institucioneve të veta?
Mbrojtja e Kosovës dhe Sabotimi i Brendshëm
Pak ditë pas sulmeve në Bajë, opozita ngriti mur ligjor mbi Fondin për Siguri, duke zgjedhur ngërçin në vend të gatishmërisë, procedurën në vend të mbrojtjes së shtetit nga agresioni i Serbisë. — Politika Kombëtare.
Pas PDK-së, edhe LDK paralajmëron ta dërgojë në Kushtetuese Ligjin për Fondin Sovran — KOHA Ditore.
Nga Diplomacia Globale te Skena e Teatrit
I dëbuar me turp nga Gjermania, i përjashtuar si i pabesueshëm nga inteligjenca amerikane, i nderuar nga Serbia dhe tani i degraduar në një teatër pa ndikim, pa relevancë dhe pa të ardhme. — Hulumtime.
Fundi i Një Iluzioni në Washington dhe Pasojat e Tij në Prishtinë
Ndërsa Richard Grenell largohet nga Kennedy Center, në Kosovë mbetet një pyetje e rëndë. Pse presidentja mori pjesë në një takim me Grenellin që nuk ishte zyrtar amerikan. — Politika Kombëtare.
Autoriteti i Rremë i Grenellit dhe Dështimi i Protokolleve në Ballkan
Liderët ballkanikë ranë pre e farsës së Grenellit në takimin mashtrues të orkestruar nga Serbia; dështimet protokollare kërkojnë përgjegjësi, ndryshe helmohen marrëdhëniet me SHBA. — Raportim.
Dekreti që Ndryshoi Lojën
Kriza për zgjedhjen e presidentit zbuloi tensionet e thella të politikës kosovare. Me dekretin presidencial, përplasja kalon nga institucionet te vota qytetare. — Politika Kombëtare.
A është Vjosa Osmani thjesht një instrument në duart e treshes Rama-Grenell-Thaçi?
Vjosa Osmani, nga rojtare e Kushtetutës, dyshohet se u shndërrua në mjet të treshes Rama-Grenell-Thaçi. Një koordinim i fshehtë që sakrifikon parimet për një rikthim të rrezikshëm. — Hulumtime.
Rreshtimi i Rrezikshëm i Presidencës me Arkitektët e Kaosit
Shpërndarja e parlamentit nuk ishte akt kushtetues, por një lëvizje e dëshpëruar. Osmani po e përdor autoritetin presidencial për t’i mbrojtur agjendat e saj të fshehta dhe ambiciet personale. — Hulumtime.
A është Vjosa Osmani thjesht një instrument në duart e treshes Rama-Grenell-Thaçi?
Vjosa Osmani, nga rojtare e Kushtetutës, dyshohet se u shndërrua në mjet të treshes Rama-Grenell-Thaçi. Një koordinim i fshehtë që sakrifikon parimet për një rikthim të rrezikshëm. — Hulumtime.
Kërcënimi për atentat ndaj Kryeministrit të Kosovës
Kur një ish shef i inteligjencës serbe flet për modelin e Mossadit dhe përmend kryeministrin e Kosovës, kërcënimi nuk është metaforë por paralajmërim. — RAPORTIM.
A Do Të Ndalen Apo Do Ta Rrëzojnë Albin Kurtin?
Raport ekskluziv: Brenda fushatës për rrëzimin e Kryeministrit reformist të Kosovës, Albin Kurti — një gardë e vjetër e korruptuar, një komplot për vrasje dhe një makineri mediatike. — Hulumtime.
Kur Politika Vret: Kush Donte Ta Vriste Albin Kurtin?
Kur një politikan pranon publikisht komplotin për vrasjen e tij, çfarë tregon kjo për shtetin? Në Kosovë, duket se vdekja është pjesë e lojës për pushtet. — ANALIZË.